Dergiler / İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2026 / Sayı: 7

Üniversite Öğrencilerinde Sağlıklı Yaşam Becerileri Ölçeği'nin Geliştirilmesi

Developing of Healthy Life Skills Scale in University Students

Aslı Genç(İSTANBUL GELİŞİM ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-4499-4708
Funda Karaman(İSTANBUL GELİŞİM ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-4177-9247
Sayfa
656–669
Yayın Tarihi
2019-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Amaç: Bu çalışmada, üniversite düzeyindeki öğrencilerin sağlıklı yaşam becerilerini ölçmeye yönelik bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada, üniversite düzeyindeki öğrencilerin sağlıklı yaşam becerilerini ölçmeye yönelik bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Amaç: Bu çalışmada, üniversite düzeyindeki öğrencilerin sağlıklı yaşam becerilerini ölçmeye yönelik bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Amaç: Bu çalışmada, üniversite düzeyindeki öğrencilerin sağlıklı yaşam becerilerini ölçmeye yönelik bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:sağlıklı yaşam · ölçek · Sağlık

Özet

Amaç: Bu çalışmada, üniversite düzeyindeki öğrencilerin sağlıklı yaşam becerilerini ölçmeye yönelik bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır.

Abstract

Aim: In this research, it was targeted to develop a measurement tool to measure healthy life skills for university students.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Genç, A., Karaman, F. (2019). Üniversite Öğrencilerinde Sağlıklı Yaşam Becerileri Ölçeği'nin Geliştirilmesi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Sayı: 7, 656–669. https://doi.org/10.38079/igusabder.496557

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Ay FA. Mesleki Temel Kavramlar. 6. baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevi; 2015.
  2. World Health Organization. WHO definition of health. http://www.who.int/about/mission/en/ Erişim tarihi 09 Haziran 2017.
  3. Huber M, Green L, Jadad AR, Loring K, Schnabel P. How should we define health? BMJ. 2011;343:1-3. doi: 10.1136/bmj.d4163.
  4. Bozhüyük A. Öğrencilerinin Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının Değerlendirilmesi. [uzmanlık tezi]. Adana, Türkiye: Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi; 2010.
  5. Beydağ KD, Uğur E, Sonakın E, Yürügen B. Sağlık ve yaşam dersinin üniversite öğrencilerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarına etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2014;3(1):599-609.
  6. Glanz K, Rimer BK, Viswanath K. Health Behavior and Health Education Theory, Research, and Practice. In: Foreword BC, Orleans T., eds. Health education and health behavior. 4th ed. San Francisco: Jossey-Bass, A Wiley Imprint; 2008.
  7. İlhan N, Batmaz M, Akhan LU. Üniversite öğrencilerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışları. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi. 2010;3(3):34-44.
  8. Özyazıcıoğlu N, Kılıç M, Erdem N, Yavuz C, Afacan S. Hemşirelik öğrencilerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının belirlenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. 2011;8(2):277-322.
  9. Kılıç M. Kronik hastalıkların önlenmesinde davranışsal risk faktörlerinin önemi. TAF Prev Med Bull. 2011;10(6):733-740.
  10. Rozmus CL, Evans R, Wysochansky M, Mixon D. An analysis of health promotion and risk behaviors of freshman college students in a rural southern setting. Journal of Pediatric Nursing. 2015;20(1):25-33. doi: 10.1016/j.pedn.2004.12.004.
  11. Hsiao YC, Chen MY, Gau YM, Hung LL, Chang SH, Tsai HM. Short-term effects of a health promotion course for taiwanese nursing students. Public Health Nursing. 2005;22(1):74–81. doi: 10.1111/j.0737-1209.2005.22111.x.
  12. Tambağ H. Hatay Sağlık Yüksekokulu öğrencilerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve etkileyen faktörler. Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi. 2011;47-58.
  13. Tambağ H, Turan Z. Öğrencilerin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarına halk sağlığı hemşireliği dersinin etkisi. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi. 2012;1:46-55.
  14. Andrade S, Verlogine M, Cardon G, et al. School-based intervention on healthy behaviour among ecuadorian adolescents: effect of a cluster-randomized controlled trial on screen-time. BMC Public Health. 2015;15:942. doi: 10.1186/s12889-015-2274-4.
  15. Comfrey AL, Lee HBA. First course in factor analysis. 1st ed. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates; 1992.
  16. Tavşancıl E. Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım; 2002.
  17. Büyüköztürk Ş. Veri Analizi El Kitabı. 19. baskı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık; 2014.
  18. Tekin H. Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları; 1993.
  19. Tezbaşaran AA. Likert Tipi Ölçek Geliştirme Kılavuzu. Ankara: TPD Yayınları; 1996.
  20. Yıldırım C. Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: ÖSYM Yayınları; 1999.
  21. Turgut MF, Baykul Y. Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Metotları. 4. baskı. Ankara: Pegem Akademi; 2012.
  22. Davis LL. Instrument review: Getting the most from a panel of experts. Applied Nursing Research. 1992;5(4):194-197. doi: 10.1016/S0897-1897(05)80008-4.
  23. Karadağlı F, Ecevit-Alpar Ş. Bir ölçek geliştirme çalışması: Kemoterapi uygulanan hastalarda özbakım yetersizliği kuramına göre Özbakım Davranışları Ölçeği. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilim Dergisi. 2017;10:168-181. doi: 10.26559/mersinsbd.315331.
  24. Dost A, Bahçecik AN. Hemşirelik mesleğine yönelik imaj ölçeği geliştirilmesi. GOP. Taksim EAH. JAREN. 2015;1(2):51-59.