Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu doğrultuda, ortak değer ve anlam alanlarının güçlendirilmesi, Türkiye’nin uluslararası öğrenci stratejisiyle uyumlu şekilde din eğitimi politikalarının yapılandırılmasını gerektirmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Türkiye, yükseköğretimde uluslararasılaşma vizyonu doğrultusunda her geçen yıl daha fazla uluslararası öğrenciyi ağırlamakta; yaklaşık 340 bin uluslararası öğrencisiyle, bu alanda dünyanın en fazla uluslararası öğrenci çeken ülkeleri arasında yer almaktadır. Bu durum, sadece akademik değil, aynı zamanda sosyo-kültürel ve dinî ihtiyaçların da bütüncül biçimde ele alınmasını gerekli kılmaktadır. Bu çalışma, Türkiye’de öğrenim gören uluslararası öğrencilerin dinî öğrenme süreçlerine, bu süreçte karşılaştıkları zorluklara ve rehberlik ihtiyaçlarına odaklanmaktadır. Araştırma, nitel araştırma yaklaşımı ve fenomenolojik desenle yürütülmüştür. 2025 yılında Gaziantep’te öğrenim gören, 10 farklı ülkeden gelen 20 uluslararası öğrenciyle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Katılımcı grubunun 12’si erkek (%60), 8’i kadındır (%40). Katılımcılar amaçlı örnekleme (maksimum çeşitlilik) yoluyla seçilmiş; elde edilen veriler ise betimsel ve tematik içerik analiziyle çözümlenmiştir. Bu çerçevede çalışma şu sorulara cevap aramaktadır: Uluslararası öğrenciler Türkiye’de dinî bilgiyi hangi motivasyonlarla ve hangi kaynaklar üzerinden öğrenmektedir? Dil ve kültürel farklılıklar dinî öğrenme süreçlerini nasıl etkilemektedir? Diyanet İşleri Başkanlığı ve sivil toplum kuruluşlarının sunduğu din eğitimi programları, öğrencilerin dinî öğrenme ve rehberlik ihtiyaçlarını ne ölçüde karşılamaktadır? Görüşmeye katılan 20 öğrenciden 18’i (%90) dinî konularda rehberliğe ihtiyaç duyduğunu, 1’i (%5) zaman zaman rehberliğe ihtiyaç hissettiğini, yalnızca 1’i (%5) ise belirgin bir dinî rehberlik ihtiyacı olmadığını ifade etmiştir. Uluslararası öğrencilerin yalnızca bilgi talep eden bireyler değil, aynı zamanda geldikleri ülkelerde Türkiye’yi temsil edecek kültür elçileri oldukları gerçeğinden hareketle, dinî öğrenme süreçlerinin daha planlı, çok dilli ve kapsayıcı bir yapıya kavuşturulması büyük önem arz etmektedir. Bu doğrultuda, ortak değer ve anlam alanlarının güçlendirilmesi, Türkiye’nin uluslararası öğrenci stratejisiyle uyumlu şekilde din eğitimi politikalarının yapılandırılmasını gerektirmektedir.
Abstract
Türkiye welcomes an increasing number of international students each year in line with its vision of internationalisation in higher education; with approximately 340,000 international students, it ranks among the countries attracting the most international students in this field. This situation necessitates a holistic approach to not only academic but also socio-cultural and religious needs. This study focuses on the religious learning processes of international students studying in Türkiye, the difficulties they encounter in this process, and their guidance needs. The research was conducted using a qualitative research approach and a phenomenological design. Semi-structured interviews were conducted with 20 international students from 10 different countries studying in Gaziantep in 2025. Twelve of the participants were male (60 per cent) and eight were female (40 per cent). Participants were selected through purposive sampling (maximum diversity), and the data obtained were analysed using descriptive and thematic content analysis. Within this framework, the study seeks to answer the following questions: What motivates international students to learn about religion in Türkiye, and through which sources? How do language and cultural differences affect religious learning processes? To what extent do the religious education programmes offered by the Presidency of Religious Affairs and civil society organisations meet students' religious learning and guidance needs? Of the 20 students who participated in the interview, 18 (90%) stated that they needed guidance on religious matters, 1 (5%) stated that they sometimes felt the need for guidance, and only 1 (5%) stated that they did not have a clear need for religious guidance. Given that international students are not merely individuals seeking information but also cultural ambassadors who will represent Türkiye in their home countries, it is crucial that religious learning processes are made more structured, multilingual, and inclusive. In this regard, strengthening common values and areas of meaning requires the structuring of religious education policies in line with Türkiye's international student strategy.