Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu sorunların farkında olan idarenin ise rüşdiye öncesi eğitim yetersizliğini çözmek için ibtidaiye (ilkokul) mektepleri açtığı, devamsızlık sorununu ise eğitim takviminde değişiklikler yaparak aşmayı planladığı ortaya konulmuştur.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Osmanlı Devleti’nin geri kalmasının en önemli sebeplerinden birisinin eğitim alanındaki yetersizlikler olduğunun farkına varılmasıyla XIX. yüzyıldan itibaren bu alanda reformlara başlanmıştır. Bu reformların bir parçası ve orta öğretimin ilk kademesi olarak planlanan rüşdiye mektepleri Tanzimat Döneminde açılmaya başlanmış ve ilerleyen süreçte taşrada yaygınlaşmıştır. Bu çalışmada Silifke kazasındaki rüşdiye mektebi incelenmektedir. Çalışmada, mektebin kuruluş sürecinin nasıl geliştiği, eğitimi olumsuz yönde etkileyen faktörlerin neler olduğu gibi sorulara cevap aranmaktadır. Osmanlı son dönemi eğitim sistemi üzerine yapılan benzer çalışmalar çoğunlukla konuyu genel bir yaklaşımla ele alırken, bu çalışmada merkezden uzak bir rüşdiye mektebine içeriden bakılarak eğitim süreçleri incelenmektedir. Çalışmanın sonucunda, mektepteki eğitimi olumsuz etkileyen en önemli faktörlerin, öğrencilerin, bir orta öğretim kurumu olan rüşdiye mektebine, ilköğretim eğitimi almadan gelmeleri ve yaz sıcaklarından dolayı devamsızlık yapmaları olduğu anlaşılmıştır. Bu sorunların farkında olan idarenin ise rüşdiye öncesi eğitim yetersizliğini çözmek için ibtidaiye (ilkokul) mektepleri açtığı, devamsızlık sorununu ise eğitim takviminde değişiklikler yaparak aşmayı planladığı ortaya konulmuştur.
Abstract
With the realization that one of the most important reasons for the falling behind of the Ottoman Empire was the inadequacies in the field of education, reforms began in this field starting in the 19th century. Rusdiye schools, which were planned as part of these reforms and as the first level of secondary education, started to be opened during the Tanzimat Period and became widespread in the countryside in the following period. In this study, the Rusdiye school in the Silifke township has been examined. In the study, answers to questions such as how the establishment process of the school developed and what were the factors that negatively affected education have been sought. While previous studies on the late Ottoman education system have generally taken a broad approach, this research provides an in-depth analysis of the educational processes of a single rural rüşdiye school. The findings reveal that the two most significant obstacles to effective education in the Silifke Rüşdiye School, a secondary education institution, were students' lack of prior primary education and high rates of absenteeism due to seasonal migrations. Recognizing these challenges, the authorities attempted to address the primary education gap by opening ibtidaiye schools (primary schools) while absenteeism was managed through adjustments to the academic calendar.