Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSöz konusu ilişkilerin tespit edilmesi ile birlikte o dönemi yaşayan insanların zihninde Kur' â n algısının ne olduğunu açık bir şekilde ortaya koymuştur.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
İslam dinin en temel kaynağı Kur'ân-ı Ker î m, insanı hakikatle buluşturmak üzere indirilmiş ilah î bir çağrıdır. Mekke'de inmeye başladığı ilk andan itibaren gelen tüm vahiyleri yazdırmış olan Hz. Peygamber, Medine'de vefat ettiğinde, geride kayda geçirilmemiş bir â yet bırakmamıştır. Halife Hz. Eb û bekir döneminde bir mu ṣḥ afta toplanan Kur'ân-ı Kerîm, Hz. Osman döneminde çoğaltılarak Müslümanların yaşadığı çeşitli beldelere gönderilmiştir. Çok kısa bir zaman dilimi içerisinde insanlar kendilerine ait bir mu ṣḥ af yazmış veya yazdırmış ve böylece mu ṣḥ afların sayısı hızla artmıştır. Sahabe ve tâbi î n dönemine denk düşen bu süreç, özü itibariyle bir Müslümanın mu ṣḥ afla olan ilişkisinin nasıl olduğunun veya olması gerektiğinin şekillendiği önemli bir merhaledir. Bu makalede sahabe ve tâbiînin mu ṣḥ afla olan ilişkileri ele alınmış ve konu ilgili rivayetler bir araya getirilmek suretiyle etraflıca değerlendirilmiştir. Söz konusu ilişkilerin tespit edilmesi ile birlikte o dönemi yaşayan insanların zihninde Kur' â n algısının ne olduğunu açık bir şekilde ortaya koymuştur. Bu yönüyle konu, günümüz Müslümanlarının mu ṣḥ afla olan ilişkilerinin köklerine ışık tutacak bir özelliğe sahiptir.
Abstract
Holy Qur’ ā n, the most basic source of Islamic religion, is a divine call in order to meet mankind with truth. The Prophet, who had written from the very first moment when verses started to given, didn’t leave a single verse to be written when He died in Madinah. Being collected in a single copy in the era of Khalif Ebubekir, Qur’ ā n was sent to different places after being copied in the era of Khalif Osman. In a very short time, people had written or had it written their own copy and so the number of the copies increased rapidly. This process in s a h ābah and tābieen era is basically an important stage that shapes how the relationship between Muslim and mu ṣḥ af should or is. In this article, the relationship between s a h ābah and tābieen and the copy is discussed and hearsays about this topic are thoroughly evaluated by putting them together. Together with defining this relationship, what Qur’ ā n perception was in minds of those who lived that era is put forward. With this side, it has a feature to lighten the roots of the relationship between Muslims and the mu ṣḥ af .