Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışmanın bulguları arasında öncelikle, Osmanlı döneminden miras alınan kanuni metinlerle günümüze kadar olan süreçte önemli bir kurumsal süreklilik olarak İçişleri Bakanlığı’nın merkezi konumu vurgulanmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma Türkiye’de devlet ve sivil toplum kuruluşları (STK) arasındaki ilişkinin kurumsal boyutunu analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, devlet-STK ilişkisinin kurumsal boyutu iki aşamalı bir karşılaştırmalı analize konu edilmektedir. İlk aşamada 1909 Cemiyetler Kanunu ile başlayarak hukuki metinler ve kurumsal yapı üzerinden bir karşılaştırma yapılmaktadır. İkinci aşamada ise, Türkiye’deki kurumsal yapının -İçişleri Bakanlığı Sivil Toplumla İlişkiler Genel Müdürlüğü- seçilmiş uluslararası örneklerle kurumsal tasarım açısından bir karşılaştırması yapılmaktadır. Bu çerçevede çalışma, hem kurumsal dönüşümü tarihsel dinamikler açısından ele almakta, hem de bu dönüşümün kurumsal tasarımını uluslararası örneklerle karşılaştırmalı analiz etmektedir. Çalışmanın bulguları arasında öncelikle, Osmanlı döneminden miras alınan kanuni metinlerle günümüze kadar olan süreçte önemli bir kurumsal süreklilik olarak İçişleri Bakanlığı’nın merkezi konumu vurgulanmaktadır. Türkiye’de uzmanlaşma açısından ilk kurumsal yapı, 1972 Dernekler Kanunu ile emniyet bünyesinde kurulmuştur. 2002 yılında Avrupa Birliği uyum süreci için sivil alanda yeni bir kurumsal yapı oluşturulmuştur. 2002’de daire başkanlığı olarak teşkilatlanan kurumsal yapı 2018 yılında genel müdürlük düzeyinde yeniden yapılandırılmıştır. Çalışmada, 2018 yılında kurumsal yapının geçirdiği dönüşümün devlet-STK ilişkisini asayişten işbirliği/ortaklık düzeyinde yeniden inşa ettiği ileri sürülmektedir. Bu ilişkinin yeniden inşasında dünyadaki genel eğilimlerin etkisi olduğu ayrıca vurgulanmaktadır. Bu çalışmanın, Türkiye’de devlet-STK ilişkisinin kurumsal boyutunu analiz etmesi bakımından literatüre katkı sağlaması beklenmektedir.
Abstract
This study aims to analyze the institutional dimension of the relationship between the state and civil society organizations (CSOs) in Türkiye. The study investigates the institutional dimension of this relationship with a two-stage comparative analysis. The first stage involves comparing legal texts to analyze the historical-institutional transformation in Türkiye. In the second stage, the institutional structure in Türkiye-specifically the Directorate General for Relations with Civil Society under the Ministry of Interior-is being compared with selected international examples in terms of institutional design. Among the study’s findings, the central role of the Ministry of Interior is highlighted as a significant institutional continuity from the Ottoman period to the present day. In terms of specialization in Türkiye, the first institution was established within the police force under the 1972. In 2002, a new institution was created in the civil sphere as part of the European Union harmonization process. This institution restructured at the level of general directorate in 2018. The study argues that the 2018 reform shifted the state-CSOs relationship from public order to partnership. It also emphasizes that global trends influenced the rebuilding of this relationship. This analysis of the institutional dimension of the state-CSOs relationship in Türkiye will contribute to the existing literature.