Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi / 2026 / Volume: 8 Issue: 1

Öğretmenlerin Çocuk İstismarı ve İhmaline Yönelik Görüşleri ve Farkındalık Düzeyleri

Opinions and Levels of Awareness of Teachers about Child Abuse and Neglect

Nurgül Karakurt(ERZURUM TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, HEMŞİRELİK BÖLÜMÜ, PSİKİYATRİ HEMŞİRELİĞİ ANABİLİM DALI)0000-0001-7598-6554
Hatice Durmaz(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ, HEMŞİRELİK FAKÜLTESİ, HEMŞİRELİK BÖLÜMÜ, PSİKİYATRİ HEMŞİRELİĞİ ANABİLİM DALI)0000-0002-2848-8867
Ayla Kanbur(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, EBELİK BÖLÜMÜ)0000-0003-4086-4244
Sayfa
22–28
Yayın Tarihi
2021-03-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Araştırmaya katılan 494 öğretmenden 37 tanesinin istismar vakası ile karşılaştığı belirlendi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Araştırmanın amacı öğretmenlerin çocuk istismarı ve ihmaline yönelik görüşlerinin ve farkındalık düzeylerinin belirlenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte yürütülen araştırmanın evrenini Erzurum Palandöken İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı toplam 26 okulda görevli tüm öğretmenler (N=805), örneklemini ise araştırmaya katılmayı kabul eden 494 öğretmen oluşturdu.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Araştırmaya katılan 494 öğretmenden 37 tanesinin istismar vakası ile karşılaştığı belirlendi.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2018-2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Çocuk ihmali · çocuk istismarı · farkındalık

Özet

Amaç: Araştırmanın amacı öğretmenlerin çocuk istismarı ve ihmaline yönelik görüşlerinin ve farkındalık düzeylerinin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte yürütülen araştırmanın evrenini Erzurum Palandöken İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı toplam 26 okulda görevli tüm öğretmenler (N=805), örneklemini ise araştırmaya katılmayı kabul eden 494 öğretmen oluşturdu. Araştırmanın verileri 2018-2019 eğitim-öğretim yılı dönem başında okullara gidilerek toplandı. Verilerin toplanmasında 63 soruluk anket formu kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılan 494 öğretmenden 37 tanesinin istismar vakası ile karşılaştığı belirlendi. Öğretmenlerin çocuk istismarı risk faktörlerini bilme durumu puan ortalaması ise 49.59±22.07 bulundu. Öğretmenlerin çocuk istismarı belirtilerini tanıma durumları değerlendirildiğinde; duygusal istismar puan ortalamasının 62.09±32.11, fiziksel istismar puan ortalamasının 72.57±32.22, cinsel istismar puan ortalamasının 62.68±34.07 olduğu saptandı. Öğretmenlerin, fiziksel istismar hakkında kendini yeterli görenlerin oranı %82, duygusal istismar hakkında kendini yeterli görenlerin oranı %72.1, cinsel istismar hakkında kendini yeterli görenlerin oranı %70.2 olarak bulundu. Sonuç: Öğretmenlerin çocuk istismar ve ihmaline yönelik risk faktörlerini tanımaları açısından farkındalıkları 100 puan üzerinden değerlendirildiğinde (49.59±22.07) orta düzeyde olduğu, en fazla fiziksel istismarı fark etme konusunda kendilerini yeterli gördükleri saptandı. Sonuçlar doğrultusunda, konunun öğretmenler için hizmet içi eğitime dahil edilmesi ve tüm eğitim kurumlarında periyodik eğitim programlarının düzenlenmesi önerilebilir.

Abstract

Aim: The aim of the research is to determine the opinions and levels of awareness of teachers about child abuse and neglect. Material and Methods: The population of this descriptive study consisted of all teachers working in 26 schools affiliated to the National Education Directorate in Erzurum Palandöken District, and the sample consisted of 494 teachers who agreed to participate in the study. The study data were collected by visiting schools at the beginning of the 2018-2019 academic year. A questionnaire with 63 questions was used to collect the data. Results: It was found that 37 out of 494 teachers encountered abuse cases. Teachers' mean score in awareness about the risk factors of child abuse was 49.59±22.07. When the teachers' awareness about child abuse symptoms were evaluated, the mean score in emotional abuse was 62.09±32.11, the physical abuse was 72.57±32.22, and the sexual abuse was found to be 62.68±34.07. The rate of teachers who considered themselves adequate about physical abuse was 82%, emotional abuse was 72.1%, and sexual abuse was 70.2%. Conclusion: It was concluded that teachers had a moderate level (49.59±22.07) of awareness about the risk factors for child abuse and neglect and considered themselves adequate, mostly about recognition of physical abuse. In line with the results, it may be suggested to include the subject in in-service training for teachers and organize periodic training programs in all educational institutions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Karakurt, N., Durmaz, H., Kanbur, A. (2021). Öğretmenlerin Çocuk İstismarı ve İhmaline Yönelik Görüşleri ve Farkındalık Düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Volume: 8 Issue: 1, 22–28. https://doi.org/10.31125/hunhemsire.906927

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (29)

  1. Sesar K, Simic N, Barisic M. Multi-type childhood abuse, strategies of coping, and psychological adaptations in young adults. Croat Med J. 2010;51(5):406-16.
  2. World Health Organization (WHO). Child maltreatment [Internet]. 2008 [Erişim Tarihi 21 Eylül 2018]. Erişim adresi: http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs150/en/.
  3. Stoltenborgh M, Bakermans-Kranenburg MJ, Alink LRA, van IJzendoorn MH. The prevalence of child maltreatment across the Globe: Review of a Series of meta-analyses. Child Abuse Rev. 2015;24(1):37-50.
  4. UNICEF. Türkiye’de çocuk istismarı ve aile içi şiddet araştırması özet rapor [Internet]. 2010 [Erişim Tarihi 09 Ekim 2018]. Erişim adresi: http://www.unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/cocuk-istismari-raporu-tr.pdf
  5. Eskin M, Kaynak-Demir H, Demir S. Same-sex sexual orientation, childhood sexual abuse, and suicidal behavior in university students in Turkey. Arch Sex Behav. 2005;34(2):185-95.
  6. Oncu E, Kurt AO, Esenay FI, Ozer F. Abuse of working children and influencing factors, Turkey. Child Abuse & Neglect. 2013;37(5):283-91.
  7. Yıldırım A, Karataş M, Yılmaz R, Çetin I, Şenel I. Prevalence and correlates of school violence and sexual abuse among adolescents in Tokat, Turkey. HealthMed. 2013;7(2):382-92.
  8. Koçtürk N, Ulaş Ö, Bilginer Ç. Career development and educational status of the sexual abuse victims: The first data from Turkey. School Mental Health. 2019;11(1):179-90.
  9. Trickett PK, Noll JG, Putnam FW. The impact of sexual abuse on female development: lessons from a multigenerational, longitudinal research study. Dev Psychopathol. 2011;23(2):453-76.
  10. Kara B, Biçer Ü, Gökalp A. Çocuk İstismarı. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2004;47:140-51.
  11. Topbaş M. İnsanlığın büyük bir ayıbı: Çocuk istismarı. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni. 2004;3(4):76-80.
  12. Ünal F. Çocuk İstismar ve ihmali. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi. 2008;12(1):9-18.
  13. Altiparmak S. Child abuse and neglect of the body effects on children. Çocuk Dergisi. 2008;8:9-13.
  14. Oral R, Can D, Kaplan S, Polat S, Ates N, Cetin G, et al. Child abuse in Turkey: An experience in overcoming denial and a description of 50 cases. Child Abuse & Neglect. 2001;25(2):279-90.
  15. Hedin LW. Physical and sexual abuse against women and children. Current Opinion in Obstetrics and Gynecology. 2000;12(5):349-55.
  16. Yılmaz G, İşiten N, Ertan Ü, Öner A. Bir çocuk istismarı vakası. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2003;46(4):295-8.
  17. Beyazıt U, Bütün-Ayhan A. Türkiye’de yapışmış çocuğun mağdur olduğu cinsel istismar olgularını konu alan bilimsel çalışmaların incelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies. 2015;31:443-53.
  18. Scrandis DA, Watt M. Child sexual abuse in boys: Implications for primary care. The Journal for Nurse Practitioners. 2014;10(9):706-13.
  19. Turhan E, Sangün Ö, İnandı T. Birinci basamakta çocuk istismarı ve önlenmesi. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi. 2006;15(9):153-7.
  20. Dilsiz H, Mağden D. Öğretmenlerin çocuk istismar ve ihmali konusunda bilgi ve risk tanıma düzeylerinin tespit edilmesi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal. 2015;1(2):678-94.
  21. TCK. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu. 279. madde [Internet]. 2004 [Erişim Tarihi 06 Eylül 2018]. Erişim adresi: http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5237.pdf
  22. Bilir Ş, Arı M, Dönmez NB, Güneysu S. 4-12 yaşları arasında 16-100 çocukta örselenme durumları ile ilgili bir inceleme. Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Dergisi. 1986;1:7-14.
  23. O’Toole R, Webster SW, O’Toole AW, Lucal B. Teachers’ recognition and reporting of child abuse: A factorial survey. Child Abuse & Neglect. 1999;23(11):1083-101.
  24. Kenny MC. Child abuse reporting: Teachers’ perceived deterrents. Child Abuse & Neglect. 2001;25(1):81-92.
  25. McKee BE, Dillenburger K. Child abuse and neglect: Training needs of student teachers. International Journal of Educational Research. 2009;48(5):320-30.
  26. Walsh KM, Farrell AM, Schweitzer R, Bridgstock RS. Critical factors in teachers' detecting and reporting child abuse and neglect: Implications for practice. Final report prepared for the Abused Child Trust. Brisbane, Australia: Queensland University of Technology; 2005.
  27. Mathews B, Walsh K, Rassafiani M, Butler D. Teachers reporting suspected child sexual abuse: Results of a three-state study. UNSW Law Journal. 2009;32(3):772-813.
  28. Pala B. Geleceğin öğretmenlerinin çocuk istismarı ve ihmali konusunda bilgi ve farkındalık düzeyleri [Uzmanlık Tezi]. Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi; 2011.
  29. Kürklü A. Öğretmenlerin çocuk istismarı ve ihmaline yönelik farkındalık düzeyleri [Yüksek Lisans Tezi]. Afyonkarahisar: Kocatepe Üniversitesi; 2011.