KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi / 2005 / Cilt: 8 Sayı: 3

Motivasyon Araçları ve İş Tatmini: Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı Hastane Başhekim Yardımcıları Üzerinde Bir Araştırma

İsmail Ağırbaş
Yusuf Çelik
Hüseyin Büyükkayıkçı
Sayfa
326–350
Yayın Tarihi
2005-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan analizler sonucunda başhekim yardımcılarının yaptıkları işten memnun olma dereceleri üzerinde bireysel özelliklerden çok örgütsel özelliklerin daha önemli rol oynadığı görülmüştür

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Verimlilik ve etkililik konusunda güdülemenin ve araçlarının rolü yönetim ve organizasyon literatüründe yıllardan beri tartışılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hastaneler farklı meslek gruplarını sağlık hizmeti üretmek amacıyla bir araya getiren matriks organizasyonlar olarak tanımlanmaktadırlar.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan analizler sonucunda başhekim yardımcılarının yaptıkları işten memnun olma dereceleri üzerinde bireysel özelliklerden çok örgütsel özelliklerin daha önemli rol oynadığı görülmüştür
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:SSKB Hastaneleri · Başhekim Yardımcıları · Motivasyon Araçları

Özet

Verimlilik ve etkililik konusunda güdülemenin ve araçlarının rolü yönetim ve organizasyon literatüründe yıllardan beri tartışılmaktadır. Çünkü örgütsel başarı örgütte görevli insanların iş görme yetenek ve isteklerine bağlıdır. Hastaneler farklı meslek gruplarını sağlık hizmeti üretmek amacıyla bir araya getiren matriks organizasyonlar olarak tanımlanmaktadırlar. Sağlık hizmetlerinin üretilmesinde farklı sağlık meslek mensupları önemli rol üstlenmelerine rağmen, hekimler temel sorumluluğu üstlenmektedirler. Bu çalışmada, SSKB (Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı) hastanelerinde görev yapan başhekim yardımcılarının, çalıştıkları hastanelerde mevcut olan motivasyon araçlarından beklentilerinin ne kadar karşılandığı ve mevcut motivasyon araçlarının işten tatmin olma durumları üzerinde önemli bir etkiye sahip olup olmadığı araştırılmıştır. Verilerin analizinde faktör analizi, çoklu regresyon analizi ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Faktör analizi sonucu, 19 motivasyon aracı 6 faktör altında toplanmıştır. Yapılan analizler sonucunda başhekim yardımcılarının yaptıkları işten memnun olma dereceleri üzerinde bireysel özelliklerden çok örgütsel özelliklerin daha önemli rol oynadığı görülmüştür

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ağırbaş, İ., Çelik, Y., Büyükkayıkçı, H. (2005). Motivasyon Araçları ve İş Tatmini: Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı Hastane Başhekim Yardımcıları Üzerinde Bir Araştırma. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 3, 326–350. https://ajindex.com/articles/1404419

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Akar Ç. ve Özalp H. (2000) Sağlık Hizmetlerinde ve İşletmelerinde Yönetim. Somgür Eğitim Hizmetleri Yayıncılık Ltd. Şti. Ankara.
  2. Başaran İ. (2000) Örgütsel Davranış İnsanın Üretim Gücü. Umum Yayım Dağıtım, Ankara
  3. Can H. (1992) Organizasyon ve Yönetim. Adım Yayıncılık, Ankara.
  4. Can H. ve diğerleri (2001) Kamu ve Özel Kesimde İnsan Kaynakları Yönetimi. 4. Baskı, Siyasal Kitabevi, Ankara.
  5. Ceyhan R. (2004) Sağlık Bakanlığı Hastanelerinde Vardiyalı Çalışma Uygulamasının Değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Entitüsü, Yayınlanmamış Bilim Uzmanlığı Tezi, Ankara.
  6. Dereli T. (1981) Organizasyonlarda Davranış, Ar Yayın Dağıtım, İstanbul.
  7. Evans, M.G. and - Baker G. R. (2000) Cognitive and Behavioral Outcomes of Quality Improvement Teams: The Influence of Leadership and the Work Unit Environment. Journal of Quality Management. 4(2): 167-184.
  8. Eren E. (2001a) Yönetim ve Organizasyon (Çağdaş ve Küresel Yaklaşımlar). 5. Bası, Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ. İstanbul.
  9. Eren E. (2001b) Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. 7. Bası, Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ. İstanbul.
  10. Fındıkçı İ. (1999) İnsan Kaynakları Yönetimi. Alfa Basım Yayım Dağıtım Ltd. Şti., İstanbul.
  11. Goldsmith S. B. (1981) Health Care Management: A Contemporary Perspective. An Aspen Publication, Rockville, Maryland.
  12. Irvine D. et al. (2000) Cognitive and Behavioral Outcomes of Quality Improvement Teams: The Influence of Leadership and the Work Unit Environment. Journal of Quality Management, 4 (2): 167-184.
  13. İzmirli R. (2000) Motivasyonun Önemi. Medikal @ Teknik, Sayı: 172, İstanbul.
  14. Kathleen K. et al. (2004) Leader Political Skill and Team Performance. Journal of Management. 30(3) 309–327
  15. Kılınç T. ve Polat Ş. (1997) Başarı Değerlemenin Hemşire Motivasyonu Üzerine Etkileri. Modern Hastane Yönetimi, Yıl 1, Sayı: 2, İstanbul.
  16. Koçel T. (2001) İşletme Yöneticiliği. 8. Bası, Beta Masım Yayım Dağıtım A. Ş. İstanbul.
  17. Konrad T. et al. (2004) Interprofessional Collaboration and Job Satisfaction of Chiropractic Physicians. Journal of Manipulative and Physiological Therapeutics. 27(14): 245-52.
  18. Kuokkanen L. et al. (2002) Do Nurses Feel Empowered? Nurses’ Assessments of Their Own Qualities and Performance With Regard to Nurse Empowerment. Journal of Professional Nursing, 18(6):328-335
  19. Liebler J. et al. (1992) Management Principles for Health Professionals. Second Edition, An Aspen Publication, Gaithersburg, Maryland.
  20. Monga M. et al. (2003) Job Satisfaction among Program Directors in Obstetrics and Gynecology: A National Portrait. Am J Obstet Gynecol, 189 (3): 628-30.
  21. Shalley C. E. and Gilson L. L. (2004) What Leaders Need to Know: A Review of Social and Contextual Factors That Can Foster or Hinder Creativity. The Leadership Quarterly, 15:33–53
  22. Suominen T. et al. (2001) Staff Empowerment in Finnish Intensive Care Units. Intensive and Critical Care Nursing, Vol. 17, 341–47
  23. Seoa Y. et al. (2004) The Determinants of Job Satisfaction among Hospital Nurses: A Model Estimation in Korea. International Journal of Nursing Studies, (41): 437–446
  24. Yüksel Ö. (2000) İnsan Kaynakları Yönetimi. Gazi Kitabevi, Ankara.