Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSonuç olarak, Türk hukukunda ısrarlı takip suçunun elverişlilik suçu olarak yeniden yapılandırılmasının, hem korunan hukuki değerin etkin biçimde güvence altına alınmasına hem de mağdurun algılama kapasitesine bağlı tartışmaların önlenmesine hizmet edeceği; ayrıca açık uçlu hükümlerin ihdasıyla teknolojik gelişmelerle ortaya çıkan yeni takip fiillerine daha etkin cevap verilebileceği değerlendirilmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Türk ve Alman hukukundaki ısrarlı takip suçunun ceza genel teorisi bakımından karşılaştırmalı olarak incelenmesini amaçlamaktadır. Türk Ceza Kanunu’nda 2022 yılında TCK m. 123/A ile düzenlenen suç tipi, Alman Ceza Kanunu’na 2007’de eklenmiş ve 2017 ile 2021 yıllarındaki reformlarla bugünkü hâlini almıştır. Makalede öncelikle korunan hukuki değer tartışmaları, suçun zarar veya tehlike suçu olarak niteliği ve ısrar unsuru incelenmiş, ardından suçun faili, mağduru, konusu ve seçimlik hareketleri ele alınmıştır. Çalışmada, TCK m. 123/A’nın zarar suçu olarak kurgulanmasının haksızlığın failin fiilinden ziyade mağdurun sübjektif etkilenmesine bağlanması nedeniyle teorik ve pratik sorunlara yol açtığı; buna karşılık Alman hukukundaki elverişlilik modelinin mağdurun algısından bağımsız olarak daha tutarlı bir koruma sağladığı ortaya konmuştur. Sonuç olarak, Türk hukukunda ısrarlı takip suçunun elverişlilik suçu olarak yeniden yapılandırılmasının, hem korunan hukuki değerin etkin biçimde güvence altına alınmasına hem de mağdurun algılama kapasitesine bağlı tartışmaların önlenmesine hizmet edeceği; ayrıca açık uçlu hükümlerin ihdasıyla teknolojik gelişmelerle ortaya çıkan yeni takip fiillerine daha etkin cevap verilebileceği değerlendirilmektedir.
Abstract
This study examines the offence of stalking in Turkish and German criminal law from the perspective of general criminal law theory. The offence was introduced to the Turkish Criminal Code in 2022 as Article 123/A, having already been incorporated into the German Criminal Code in 2007, with subsequent revisions in 2017 and 2021. First, the article addresses debates concerning the protected legal interests (Rechtsgut), the classification of the offence as either a Gefährdungsdelikt (endangerment offence) or a Verletzungsdelikt (requiring actual harm to the protected legal interest). It then turns to the offender, victim, object and alternative acts that constitute the offence as well as the element of persistence. The analysis reveals that the current legislation in Article 123/A raises theoretical and practical concerns by primarily linking unlawfulness to the victim’s subjective perception rather than to the unlawfulness of the perpetrator's actions. In contrast, the endangerment model (Eignungsdelikt) provides a more consistent framework independent of the victim’s perception and eases the burden of proof. It is therefore argued that reconstructing the Turkish provision as an endangerment offence based on potential harm, complemented by open-ended clauses covering new forms of stalking enabled by technological developments, would ensure more effective protection of the legal interests and strengthen the practical enforceability of the provision.