Dergiler / Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 15 - Sayı: 28

“ÂLİMLER, PEYGAMBERLERİN VÂRİSLERİDİR” İBARESİNİN YER ALDIĞI BİR HADİSİN MUTÂBAAT ve ŞEVÂHİD AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

An Assesment on The Hadith That Contains The Expression of “The Scholars Are The Heirs of Prophets” İn Terms of Follow-Up And Witnesses

Sayfa
93–123
Yayın Tarihi
2013-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İşte bu makale, söz konusu hadisin tarîklerinin çoğalması veya manasının desteklenmesi sonucunda sahîh mertebesine yükselip yükselemeyeceğini vuzuha kavuşturmak amacıyla kaleme alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hadis ilminin amacı, Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Peygamber'e nispet edilen rivayetlerin mümkün olduğu kadar muhafazası olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:İşte bu makale, söz konusu hadisin tarîklerinin çoğalması veya manasının desteklenmesi sonucunda sahîh mertebesine yükselip yükselemeyeceğini vuzuha kavuşturmak amacıyla kaleme alınmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Zayıf Hadis · İsnâd · Sened

Özet

Hadis ilminin amacı, Hz. Peygamber'e nispet edilen rivayetlerin mümkün olduğu kadar muhafazası olmuştur. Bu nedenle muhaddisler, eserlerinde sahîh ve hasen hadislerin yanı sıra zayıf rivayetlere de yer vermişlerdir. Başlangıçta tevakkuf etmek amacıyla yazılan zayıf hadisler, ilerleyen süreçte bu hadislerden za'fı şiddetli olmayanlarının birbirlerini takviye etmeleri halinde kuvvet bulacağı gerekçesiyle rivayet ağları içerisine dahil edilmişlerdir. “limler, Peygamberlerin varisleridir” ibaresinin yer aldığı hadis de bu gerekçelerle hasen sayılmış, hatta bazıları tarafından sahîh kabul edilmiştir. İşte bu makale, söz konusu hadisin tarîklerinin çoğalması veya manasının desteklenmesi sonucunda sahîh mertebesine yükselip yükselemeyeceğini vuzuha kavuşturmak amacıyla kaleme alınmıştır.

Abstract

The purpose of the science of hadith has been the conservation of the narrations ascribed to the prophet as far as possible. Therefore, Muhaddiths, have given place to the authentic (sahîh) and accaptable/good (hasan) hadiths along with weak narrations in their scripts. At the beginning, The weak hadiths that were written with the aim of stopping (tevakkuf) have been later included into the narration network in case the ones that did not have strong deficiencies could reinforce each other and become more sound. The hadith that contaıns the expressıon of "The Scholars are the heirs of prophets" was ranked as “hasan”, furthermore was accepted as “sahîh” by some scholars. This article has been written to articulate whether this hadith can be made sound due to the proliferation of its chains of transmitters (tariqs) or the reinforcement of its meaning.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKYÜZ, H. (2013). “ÂLİMLER, PEYGAMBERLERİN VÂRİSLERİDİR” İBARESİNİN YER ALDIĞI BİR HADİSİN MUTÂBAAT ve ŞEVÂHİD AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 28, 93–123. https://ajindex.com/articles/139036

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Abdurrazzâk b. Hemmâm, Ebû Bekir es-San’ânî (ö. 211/826), el-Musannef, thk. Habîburrahman el-A’zamî, I-XI, Beyrut: el-Mektebetu’l-İslâmî, 1403/1983. Âcurrî, Ebu Bekir Muhammed b. el-Huseyin b. Abdillah (ö. 360/970), Ahlâku'l-'Ulemâ, tash. İsmail b. Muhammed el-Ensârî, Suudi Arabistan: Riâsetu İdârâti’lBuhûsi’l-İlmiyye, 1398/1978.
  2. Ağırakça Şahyar, Ayşe Esra, Kütüb-i Sitte’de Örneklerle Zayıf Hadis Rivayeti Metodolojik Anlam ve Yorum, İstanbul: Akdem Yay., 2011. Ahmed Muhammed Şâkir, el-Bâisu’l-hasîs şerhu İhtisâri ‘ulûmi’l-hadîs, Beyrut: Dâru’lKütübi’l-İlmiyye, ts. Akyüz, Hüseyin “Âlimler Peygamberlerin Varisleridir” Hadisinin İsnad Açısından Tenkid ve Tahlili”, Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 2012/2, cilt: XI, sayı: 22, s. 159–190.
  3. Aydınlı, Abdullah, Hadis Istılahları Sözlüğü, İstanbul: Timaş Yay., 1987. ‘Aynî, Bedruddin Ebî Muhammed Mahmûd b. Ahmed (ö. 855/1451), Umdetu’l-karî şerhu Sahîhi’l-Buhârî, I-XXV, Beyrut: Dâru İhyai’t-Turasil-Arabî, ts. Beğavî, Ebû Muhammed el-Hüseyin b. Mes’ûd, Şerhu’s-sünne, neşr. Şu’ayb el-Arnâût, Muhammed Zuheyr eş-Şâvîş, I-XVI, Beyrut: el-Mektebetu’l-İslâmî, 1403/1983. Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Hüseyin, Şu’abu’l-imân, thk. Muhammed es-Saîd Besyûnî Zeğlûl, I-VIII, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1410. Bezzâr, Ebû Bekir Ahmed b. Amr b. Abdulhalik el-Basrî (ö. 292/905), el-Bahru’z-zehhâr (Müsnedu’l-Bezzâr), thk. ‘Adil b. Sa’d, Mahfûzurrahman Zeynullah, I-XV, Medine: Mektebetu’l-Ulûm ve’l-Hikem, 1409/1988. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail (ö. 256/870), et-Târîhu’l-kebîr, thk. esSeyyid Hâşim en-Nedvî, I-VIII, Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahman (ö. 255/869), Sünen, I-II, İstanbul: Çağrı Yay., 1992. Ebû Dâvûd, Suleyman b. el-Eş’as es-Sicistânî, Sünen, I-V, İstanbul: Çağrı Yay., 1992. Elbânî, Muhammed Nâsiruddîn, Daîfu’t-Terğîb ve’t-terhîb, I-II, Riyad: Mektebetu’lMe’ârif, 1421/2000., Sahîhu’t-Terğîb ve’t-terhîb, I-III, Riyad: Mektebetu’l-Me’ârif, 1421/2000., Sahîhu Süneni Ebî Dâvûd, I-III, Riyad: Mektebetu’l-Me’ârif, 1419/1998., Sahîhu Süneni İbn Mâce, I-III, Riyad: Mektebetu’l-Me’ârif, 1417/1997., Sahîhu Süneni’t-Tirmizî, I-III, Riyad: Mektebetu’l-Me’ârif, 1420/2000., Silsiletu’l-Ehâdîsi'd-Daîfe vel-Mevdû'a ve Eseruha’s-Seyyi’ fi’l-Ümme, I-XIV, Riyad: Mektebetu’l-Meârif, 1421/2000. Hâkim en-Nîsâbûrî, Ebû Abdullah Muhammed b. Muhammed (ö. 405/1014), elMüstedrek ale’s-Sahîhayn, thk. Mustafa Abdulkadir ‘Atâ, I-IV, Beyrut: Dâru’lKütübi’l-İlmiyye, 1411/1990. Hatîb el-Ba