Dergiler / Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 45 - Sayı: 45

Şiddetsiz Karşı Koyma Programının Ebeveynlerin Aile İlişkileri ve Ebeveynlik Algıları Üzerindeki Etkisi

The Effect of Non-Violent Resistance Program On Family Relationships and Parentship Perceptions of Parents

Sayfa
211–233
Yayın Tarihi
2019-01-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuçlar ışığında alanda çalışan psikolojik danışman ve araştırmacıların ‘Şiddetsiz Karşı Koyma’ ebeveyn programını çocuk ve ergenlerde görülen şiddet ve saldırgan davranışlarla ebeveynlerin baş etmesi ve aile ilişkilerinin geliştirilmesi konusunda kullanmalarının yararlı olacağı düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, ilköğretim ikinci kademede öğrenimlerine devam eden ve saldırgan davranışları olan çocuklara sahip ebeveynlere yönelik uygulanan "Şiddetsiz Karşı Koyma" programının ebeveynlerin aile yapısı, aile etkileşimleri, ebeveyn olarak hissettikleri stres, yetersizlik ve çaresizlik duyguları üzerindeki etkisini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın verileri deney ve kontrol grubunda yer alan ebeveynlere uygulanan Aile Değerlendirme Ölçeği ve Öznel Rahatsızlık Birimleri Anketi aracılığıyla elde edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuçlar ışığında alanda çalışan psikolojik danışman ve araştırmacıların ‘Şiddetsiz Karşı Koyma’ ebeveyn programını çocuk ve ergenlerde görülen şiddet ve saldırgan davranışlarla ebeveynlerin baş etmesi ve aile ilişkilerinin geliştirilmesi konusunda kullanmalarının yararlı olacağı düşünülmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:şiddet · saldırganlık · aile ilişkileri

Özet

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim ikinci kademede öğrenimlerine devam eden ve saldırgan davranışları olan çocuklara sahip ebeveynlere yönelik uygulanan "Şiddetsiz Karşı Koyma" programının ebeveynlerin aile yapısı, aile etkileşimleri, ebeveyn olarak hissettikleri stres, yetersizlik ve çaresizlik duyguları üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmanın verileri deney ve kontrol grubunda yer alan ebeveynlere uygulanan Aile Değerlendirme Ölçeği ve Öznel Rahatsızlık Birimleri Anketi aracılığıyla elde edilmiştir. Söz konusu ölçekler deney ve kontrol grubu ebeveynlerine öntest, sontest ve izleme ölçümleri olarak uygulanmıştır. Araştırma sonuçları, ebeveynlere uygulanan programın aile içi ilişkilerinde ve etkileşim biçimlerinde pozitif yönde anlamlı değişiklikler meydana getirdiğini; bununla birlikte ebeveynlerin yaşamış oldukları stres, yetersizlik ve çaresizlik duyguları ile baş etme düzeyleri üzerinde anlamlı farklılık oluşturduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar ışığında alanda çalışan psikolojik danışman ve araştırmacıların ‘Şiddetsiz Karşı Koyma’ ebeveyn programını çocuk ve ergenlerde görülen şiddet ve saldırgan davranışlarla ebeveynlerin baş etmesi ve aile ilişkilerinin geliştirilmesi konusunda kullanmalarının yararlı olacağı düşünülmektedir.

Abstract

The aim of this study is to examine the Non-violent Resistance program which is applied to the parents of the children in secondary level education and show aggressive behavior and its effects of on the family structure of the parents and their interactions, the stress they experienced, the inadequacy they felt, and the feelings of helplessness. The data of the study were obtained through the ‘Family Assessment Scale’ and ‘Subjective Disorders Unit Questionnaire’ applied to the parents in the experimental and control groups. These scales were applied to the parents of the experimental and control groups as pre-test, post-test and follow-up measurements. When the results of the study were examined, it was seen that the program applied to the parents causes significant changes in the positive direction on the forms of interaction within the family, and it is seen that the parents have a meaningful difference on the levels of coping with the feelings of stress, disability and helplessness. According to these results it is considered that it will be beneficiary for the psychological counselors and researchers working in this area to apply Non Violent Resistance program to deal with violence and aggressive behavior in children and adolescents and to develop family relations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILIÇARSLAN, S., ÖRDEM, S., TALTEKİN, A., ARDIÇ, R. (2019). Şiddetsiz Karşı Koyma Programının Ebeveynlerin Aile İlişkileri ve Ebeveynlik Algıları Üzerindeki Etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 45 - Sayı: 45, 211–233. https://ajindex.com/articles/138319

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Bacıoğlu (2014) Effectiveness of prevention programs reducing violence and aggression: a meta-analysis study. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 5(42), 294-304.
  2. Bugental, D. B., Blue, J., & Cruzcosa, M. (1989). Perceived control over caregiving outcomes: Implications for child abuse. Developmental Psychology, 25(4), 532–539. doi:10.1037/0012-1649.25.4.532. Bugental, D. B., & Lewis, J. (1998). Interpersonal power repair in response to threats to control from dependent others. In M. Kofta, G. Weary, & G. Sedek (Eds.), Personal control in action: Cognitive and motivational mechanisms (pp. 341-362). New York: Plenum. Coogan, D. (2011). Child to parent violence: Challenging perspectives on family violence.Child Care in Practice, 17(4), 347–358.
  3. Day, E.M. & Heismann, E. (2010). Non-violent resistance programme: guidelines for parents, care staff and volunteers working with adolescents with violent behaviours. Publisher: Pavilion Publishing (Brighton) Ltd. Forgatch, M. S. (1991). The clinical science vortex: developing a theory for antisocial behavior. In D. J. Pepler & K. H. Rubin (Eds.), The development and treatment of childhood aggression (pp. 291-315).
  4. Hillsdale, NJ: Erllbaum. Goddard, N., Van Gink, K., Van der Stegen, B., Van Driel, J., & Cohen, A. P. (2009). “Hit the iron when it is cold”: non-violent resistance in an acute psychiatric ward for adolescents. Maandblad Geestelijke Volksgezondheid, 64, 531–539.
  5. Gültekin, F. (2008). The effect of aggression and anger reduce program on level of aggression and anger of middle school students, (Unpublished doctoral dissertation). Hacettepe University, Ankara.
  6. In M. Grabbe, J. Borke & C. Tsirigotis (Eds.), Autoritaet, autonomie und bindung (pp. 165–184).
  7. Gottingen, Gernmany: Vandenhoek & Ruprecht.Jakob, P. (2006). Bringing Non-Violent resistance to Britain. Context, 84, 36-38.
  8. Kazdin, A. E. (1990). Premature termination from treatment among children referred for antisocial behavior. Journal of Child Psychology, 31, 415–425.
  9. Kılıçarslan, S. (2016). Investıgatıng of the effects of psycho-educatıonal programme that is applied to parents and adolescents towards reductıon of aggressive behavior in adolescents. Doctoral Dissertation, Çukurova Üniversity, Adana/Turkey. Kotchick, B. A., Shaffer, A., Dorsey, S., & Forehand, R. (2004). Parenting antisocial children and adolescents. In M. Hoghughi & N. Long (Eds.), SAGE handbook of parenting. Newbury Park, CA: Sage Publications. Lavi-Levavi, I., Shachar,