Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBULGULAR Toplam 122 hasta çalışmaya dahil edildi (68 gömülen, 54 açıkta bırakılan).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
AMAÇ Pediatrik diyafizer ön kol çift kemik kırıklarının tedavisinde elastik stabil intramedüller çivileme (ESIN) yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak çivi uçlarının cilt altına gömülmesi veya açıkta bırakılması konusunda görüş birliği yoktur. Bu çalışmada, açıkta bırakılan ve gömülen çivi uçlarının fonksiyonel sonuçlar ve komplikasyon oranları açısından karşılaştırılması ve açıkta bırakmanın güvenli bir alternatif olup olmadığının değerlendirilmesi amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEM Bu retrospektif karşılaştırmalı kohort çalışmaya, Ocak 2018–Aralık 2024 tarihleri arasında iki travma merkezinde diyafizer her iki kemik önkol kırığı nedeniyle ESIN uygulanan 15 yaş altı hastalar dahil edildi. Yaralanmadan sonraki 10 gün içinde opere edilen hastalar çalışmaya alındı. Hastalar çivi ucu yönetimine göre iki gruba ayrıldı: gömülen ve açıkta bırakılan. Demografik veriler, kırık özellikleri, tedaviye bağlı değişkenler, komplikasyonlar ve Price kriterlerine göre fonksiyonel sonuçlar gruplar arasında karşılaştırıldı. BULGULAR Toplam 122 hasta çalışmaya dahil edildi (68 gömülen, 54 açıkta bırakılan). Kaynama süresi, postoperatif immobilizasyon süresi, refraktür oranları, enfeksiyon oranları ve toplam komplikasyon oranları açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı. İmplant çıkarılma zamanı açıkta bırakılan grupta anlamlı olarak daha erkendi. Fonksiyonel sonuçlar her iki grupta da benzer olup, hastaların büyük çoğunluğunda Price kriterlerine göre mükemmel sonuç elde edildi. TARTIŞMA Çalışmamız, ESIN sonrası çivi uçlarının açıkta bırakılmasının, cilt altına gömülmesine kıyasla benzer fonksiyonel sonuçlar ve komplikasyon oranları sağladığını göstermektedir. Özellikle enfeksiyon ve refraktür açısından anlamlı fark bulunmaması, açıkta bırakma yönteminin güvenliğini desteklemektedir. Ayrıca, açıkta bırakılan çivilerin daha erken ve ameliyathane gereksinimi olmadan poliklinik şartlarında çıkarılabilmesi önemli bir avantajdır. Bu durum, ikinci cerrahi girişimin risklerini ve sağlık sistemi yükünü azaltabilir. SONUÇ ESIN sonrası çivi uçlarının açıkta bırakılması, komplikasyon riskini artırmadan gömülen çivilere benzer klinik ve fonksiyonel sonuçlar sağlamaktadır. Ek olarak, implantın poliklinik koşullarında çıkarılabilmesine olanak tanıması nedeniyle açıkta bırakma yöntemi uygun hasta seçimi ile güvenli ve pratik bir alternatif olarak değerlendirilebilir. ANAHTAR KELİMELER: pediatrik önkol kırıkları, elastik stabil intrameduller çivileme, radius ve ulna kırıkları, cerrahi komplikasyonlar
Abstract
AIM Elastic stable intramedullary nailing (ESIN) is widely used in the surgical treatment of paediatric diaphyseal both-bone forearm fractures. However, there is no consensus regarding whether nail ends should be buried subcutaneously or left exposed. This study aimed to compare functional outcomes and complication rates between exposed and buried nail ends and to evaluate whether leaving nail ends exposed represents a safe alternative in routine clinical practice. MATERIAL AND METHOD This retrospective comparative cohort study included paediatric patients younger than 15 years who underwent ESIN for diaphyseal both-bone forearm fractures at two trauma centres between January 2018 and December 2024. Patients treated within 10 days of injury were included. Patients were divided into two groups according to nail-end management: buried or exposed. Demographic data, fracture characteristics, treatment-related variables, complications, and functional outcomes assessed using the Price criteria were compared between the groups. RESULTS A total of 122 patients were included, with 68 in the buried group and 54 in the exposed group. There were no significant differences between the groups in terms of union time, duration of postoperative immobilisation, refracture rates, infection rates, or total complication rates. Implant removal was performed significantly earlier in the exposed group. Functional outcomes were favourable and comparable in both groups, with the majority of patients achieving excellent results according to the Price criteria. DISCUSSION The present study demonstrates that leaving nail ends exposed following ESIN provides functional outcomes and complication rates comparable to those of subcutaneous nail burial. The absence of significant differences in infection and refracture rates supports the safety of the exposed technique. In addition, the possibility of earlier implant removal in an outpatient setting without the need for anaesthesia or a secondary surgical procedure represents a significant clinical advantage, potentially reducing healthcare burden and patient morbidity. CONCLUSION Exposed nail ends following ESIN offer clinical and functional outcomes comparable to buried nail ends without increasing the risk of complications or refracture. Considering the additional advantage of facilitating outpatient implant removal, leaving nail ends exposed may be considered a safe and practical alternative in appropriately selected paediatric patients. KEYWORDS: Pediatric forearm fractures, Elastic stable intramedullary nailing, Radius and ulna fractures, Surgical complications