KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 2

Afyon Müzesi’nde Bulunan Roma Dönemi Hekate Grubu Adak Heykelcikleri

The Hecate Group Votive Statuettes of the Roman Period in Afyon Museum

Barış Emre Sönmez0000-0002-2853-7956
Sayfa
199–206
Yayın Tarihi
2018-04-11
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hekate buluntuları bölgede yerel kutsal alanların varlığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hekate Olymposlu tanrılar grubunda yer almayan ve kendine ait bir efsaneyi barındırmayan bir tanrıçadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Heykelcikler için belirlenen tipolojik ve stil özellikleri ile birlikte ikonografik değerlendirilmeler ışığında bölgedeki ya da yerleşim yerindeki inanç yapısını ve adak kültürünü belirlemektir.
💡
Sonuç & Katkı:Hekate buluntuları bölgede yerel kutsal alanların varlığını göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Afyon · Hekate · Roma

Özet

Hekate Olymposlu tanrılar grubunda yer almayan ve kendine ait bir efsaneyi barındırmayan bir tanrıçadır. Hekate Phrygia’da önemli bir tapım yerine sahiptir. Hekate buluntuları bölgede yerel kutsal alanların varlığını göstermektedir. Heykelcikler için belirlenen tipolojik ve stil özellikleri ile birlikte ikonografik değerlendirilmeler ışığında bölgedeki ya da yerleşim yerindeki inanç yapısını ve adak kültürünü belirlemektir. Phrygia Bölgesi’nde yer alan Afyonkarahisar’da bulunan ve bugün Afyon Müzesi’nde sergilenen altı adet Hekate heykelinin ikonografik ve stilistik analizi yapılmıştır. Bu heykelciklerin; dört adeti Hekate iki adeti Meter Tetraprosopos’tan oluşmaktadır. Afyon Müzesi’nde sergilenen altı adet Hekate heykeli Roma Dönemi’ne aittir. Bu heykelcikler nitelik ve kalite açısından değerlendirildiğinde Dokimeon atölyesine ait heykelcikler olduğu görülmektedir.

Abstract

Hecate is a goddess who does not take part in the group of the Olympian gods and does not have his own legend. Hecate has an important place of worship in Phrygia. Hecate finds indicate the presence of local sanctuaries in the region. In the light of iconographic evaluations in addition to the typological and style characteristics determined for statuettes, the belief structure and votive culture in the region or settlement region were identified. Iconographic and stylistic analysis of six Hecate statues in Afyonkarahisar, located in the Phrygia Region, and now on display at the Afyon Museum, was conducted. These statuettes consist of four Hecate and two Meter Tetraprosopos. These six Hecate sculptures exhibited at the Afyon Museum belong to the Roman period. When these statuettes are evaluated in terms of features and quality, it is seen that they are belonging to Dokimeon workshop.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sönmez, B. E. (2018). Afyon Müzesi’nde Bulunan Roma Dönemi Hekate Grubu Adak Heykelcikleri. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 2, 199–206. https://doi.org/10.18506/anemon.379334

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Bean, G. E. (2000). Eskiçağda Menderes’in Ötesi. Pınar Kurtoğlu (çev.). İstanbul: Arion Yayınevi.
  2. Drew-Bear, T., Thomas, C. M., & Yıldızturan, M. (1999). The Museum of Anatolian Civilizations Phrygian Votive Steles. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  3. Durugönül, S. (2015). Manisa Müzesi Heykeltıraşlık Eserleri. İçinde: Serra Durugönül (Ed.), Manisa Müzesi’ndeki Arkaik-Roma Dönemi Kabartmaları, (s. 116-159). Mersin: Mersin Üniversitesi Kilikia Arkeolojisini Araştırma Merkezi Yayınları – 3.
  4. Ful, Ş. D. (2008). Yazıtlar Işığında Mysia Bölgesi Kültleri. Doktora Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
  5. Hesiodos (2015). Tanrıların Doğuşu. Furkan Akderin (çev.). İstanbul: Say Yayınları.
  6. İnan, J. (1975). Side’nin Roma Devri Heykeltraşlığı. Ankara: Türk Tarih Kurumu.
  7. Kruse, H. J. (1975). Römische weibliche Gewandstatuen des zweiten Jahrhunderts n.Chr. Doktorgrades. Göttingen: Georg-August Universität zu Göttingen.
  8. Levick, B. (1993). Monuments from Appia and the Upper Tembris Valley, Cotiaeum, Cadi, Synaus, Ancyra Sidera and Tiberiopolis. MAMA, X. London.
  9. Mitchell, S. (1993). Anatolia: Land, Men, and Gods in Asia Minor-The Celts and the Impact of Roman Rule (Vol. 1). Oxford University Press.
  10. Nicholls, R. V. (1962). Recent Additions at the Fitzwilliam Museum, Cambridge. Archaeological Reports, 8, 47-52. https://doi.org/10.2307/581003
  11. Ramsay, W. M. (1918). The utilisation of old epigraphic copies. The Journal of Hellenic Studies, 38, 124-192.
  12. Shear, T. L. (1937). Excavations in the Athenian Agora. American Journal of Archaeology, 41(2), 177-189.
  13. Şahin, N. E. A. (2012). Eskişehir’den Üç Yeni Meter Tetraprosopos Adağı. Mediterranean Journal of Humanities, 2(1), 1-9.
  14. Tarhan, M. A. (2006). 2002-2003 yılı Laodikeia Antik Kenti Kabartma Buluntuları. Yüksek Lisans Tezi. Denizli: Pamukkale Üniversitesi.
  15. Vermeule, C. (1965). Greek, Etruscan, Roman, and Byzantine Sculpture in the Museum of Fine Arts, Boston. The Classical Journal, 60(7), 289-305.