KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 23 Sayı: 3

Türkiye'de Okullar Arası İşbirliği Uygulamalarına İlişkin Bir Değerlendirme

An Evaluation of Inter-School Collaboration Practices in Turkey

Emre Sönmez(Gazi Üniversitesi)0000-0002-2853-7956
Sayfa
2911–2933
Yayın Tarihi
2022-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu açıdan ülkemizde mevcutta yasal olarak tanımlanan eğitim bölgelerinin daha işlevsel ve etkili bir hale dönüştürülebilir ve okullar arasında sosyal ağlar kurulması sağlanabilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Örgütler arası ağlar, her tür sistem için oldukça önemli bir hale gelmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ağlar; ortaklıklar, stratejik ittifaklar, koalisyonlar ve işbirliği/işbirliği düzenlemeleri gibi amaçlarına veya etkileşim türüne göre tanımlanabilen örgütler arasındaki bağlantıları içerir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu açıdan ülkemizde mevcutta yasal olarak tanımlanan eğitim bölgelerinin daha işlevsel ve etkili bir hale dönüştürülebilir ve okullar arasında sosyal ağlar kurulması sağlanabilir.
🔬Tür:Derleme
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Okullar Arası İşbirliği · Sosyal Ağ Teorisi · Türk Eğitim Sistemi

Özet

Örgütler arası ağlar, her tür sistem için oldukça önemli bir hale gelmektedir. Ağlar; ortaklıklar, stratejik ittifaklar, koalisyonlar ve işbirliği/işbirliği düzenlemeleri gibi amaçlarına veya etkileşim türüne göre tanımlanabilen örgütler arasındaki bağlantıları içerir. Ayrıca genel olarak ağlar, örgüt yapılarını anlamanın bir aracı olarak görülebilir. Örgütler arası çalışma, özellikle farklı kurumlar arasındaki bağlantılara odaklanır. Türkiye'de Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi ve özel, örgün ve yaygın eğitim kurumlarının tüm derece ve türleri arasındaki işbirliği öncelikle Millî Eğitim Bakanlığı Eğitim Kurulları ve Zümreleri Yönergesi kapsamında yürütülmektedir. Türkiye’de okullar arasında iş birliğini artmak için ülkenin gerçeklerinden yola çıkarak çeşitli öneriler sunulabilir. Bu açıdan ülkemizde mevcutta yasal olarak tanımlanan eğitim bölgelerinin daha işlevsel ve etkili bir hale dönüştürülebilir ve okullar arasında sosyal ağlar kurulması sağlanabilir.

Abstract

Inter organizational networks are becoming crucisal for each kind of system. Networks comprise links among organizations that can be defined based on their purpose or type of interaction, such as partnerships, strategic alliances, coalitions, and cooperative/collaborative arrangements; and, in general, cnetworks an be viewed as a means of comprehending organizational structures. Inter-organizational study focuses on the connections between different institutions in particular. In Turkey, cooperation between all degrees and types of official and private, formal and non-formal education institutions affiliated to the Ministry of National Education is primarily carried out within the Directive on Education Boards and Divisions of the Ministry of National Education. In order to increase inter-schools collaboration in Turkey, various suggestions can be offered based on the realities of the country. In this respect, educational regions that are currently legally defined in our country can be transformed into a more functional and effective one, and social networks can be established inter-schools.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sönmez, E. (2022). Türkiye'de Okullar Arası İşbirliği Uygulamalarına İlişkin Bir Değerlendirme. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 Sayı: 3, 2911–2933. https://doi.org/10.29299/kefad.1119219

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (40)

  1. Aslan, M., Cülha, A., & Nazlı, K. (2021). The examination of school-based management approach in the context of Turkish culture. E InternationalJournal of Pedandragogy (e-ijpa), 1(2), 22-40. Doi: https://trdoi.org/10.27579808/e-ijpa.32
  2. Borgatti, S. P., Everett, M. G., & Johnson, J. C. (2018). Analyzing social networks. Los Angeles: SAGE.
  3. Bursalıoğlu, Z. (2008). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: Pegem.
  4. Çelikten, M., Ayyıldız, K., & Çelikten, YY (2019). Türk Eğitim Sisteminin Örgüt Yapısı: Denetim ve Merkezileşme. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 13(19), 2847-2866.
  5. Çetin, Ş. (2019). Okul müdürlerinin karşılaştığı sorunlar: Nitel bir inceleme. Kastamonu Education Journal, 27(4), 1637-1648. doi:10.24106/kefdergi.3204
  6. Cropper, S., Ebers, M., Huxham, C., & Ring, P. S. (Eds.). (2008). The Oxford handbook of inter-organizational relations. Oxford Handbooks.
  7. Dağlı, A. (2007). Türk Eğitim Sistemine Yönelik Küreselleşme. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 1-13.
  8. Daly, A. J., & Finnigan, K. S. (2012). Exploring the space between: Social networks, trust, and urban school district leaders. Journal of School Leadership, 22(3), 493-530.
  9. Demirtaş, H., & Niyazi, Ö. (2014). Okul müdürlerinin bakış açısıyla okul müdürlüğü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(1), 1-24.
  10. Eurydice (2021). Retrieved from https://eacea.ec.europa.eu/national-policies/eurydice/content/turkey_en
  11. Gulati, R., & Gargiulo, M. (1999). Örgütler arası ağlar nereden geliyor?. Amerikan Sosyoloji Dergisi, 104 (5), 1439-1493.
  12. Hofstede, G. (1980). Kültürün sonuçları: İşle ilgili değerlerde uluslararası farklılıklar. ABD: SAGE.
  13. Kadushin, C. (2012). Understanding social networks: Theories, concepts, and findings. Oxford University Press.
  14. Keser, Z., & Gedikoğlu, T. (2008). Ortaöğretim okul müdürlerinin yetki ve sorumluluklarını kullanma derecelerinin belirlenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-23.
  15. Kilduff, M., & Tsai, W. (2003). Social network and organizations. UK: Sage.
  16. Kondakçı, Y., & Sivri, H. (2014). Yüksek performanslı Türk ilköğretim okullarının göze çarpan özellikleri. Eğitim Yönetimi Dergisi, 52(2), 254-272.
  17. Liou, Y. H., & Daly, A. J. (2020). Ağ bağlantılı uygulama için engeller ve fırsatlar: organizasyonlar arası bir STEM ekosisteminin sosyal ağ analizi. Eğitim Yönetimi Dergisi, 59(1), 94-115.
  18. MEB. (2018). Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Kurulları ve Zümreleri Yönergesi (Ortaöğretim Genel Müdürlüğü). Erişim Adresi: http://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/1865.pdf
  19. MEB. (2020). eTwinning Nedir?. Erişim Adresi: http://yegitek.meb.gov.tr/www/etwinning-nedir/icerik/3008 adresinden 23.10.2021 tarihinde alındı.
  20. MEB. (2021). Milli Eğitim İstatistikleri: Örgün Eğitim 2020/'21. Erişim Adresi: https://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2021_09/10141326_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2020_2021.pdf
  21. Öğretmen Ağı. (2020). Öğretmen Ağı nedir? Erişim Adresi: https://www.ogretmenagi.org/ogretmen-agi-nedir adresinden 23.10.2021 tarihinde alındı
  22. Ortaylı, İ. (2008). Türkiye teşkilat ve idare tarihi. Ankara: Cedit Neşriyat.
  23. Özdemir, S. (1996). Okula dayalı yönetim. Eğitim Yönetimi, 2(3), 421-426.
  24. Ricciardi, F. (2013). İş ağlarında inovasyon süreçleri: İnovasyon mükemmelliği için organizasyonlar arası ilişkileri yönetme. Springer Bilim ve İş Medyası.
  25. Sezgin, F. (2014). Örgütsel yapı. S. Turan'da (Ed.) Eğitim yönetimi: Teori, araştırma ve uygulama (s. 43-96). Ankara: Pegem.
  26. Sezgin, F., & Sönmez, E. (2017). Örgüt kültürü ve iklimi. İçinde S. Özdemir & N. Cemaloğlu (Ed.). Örgütsel davranış ve yönetim (ss. 179-226), Ankara: Pegem Akademi.
  27. Sinnema, C., Hannah, D., Finnerty, A., & Daly, A. (2021). Uygulamada bir okullar arası işbirliği politikasının bir eylem teorisi açıklaması. Eğitimsel Değişim Dergisi, 1-28.
  28. Şişman, M. (2007). Örgütler ve kültürler. Ankara: Pegem Akademi.
  29. Taşar, H. H. (2018). Türkiye’de okul temelli yönetim konusunda yapılan araştırma sonuçlarının toplu değerlendirilmesi. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 7(21), 991-1003.
  30. Thornton, T., Leahy, J. (2012). Changes in social capital and networks: A study of community-based environmental management through a school-centered research program. Journal of Science Education and Technology, (21), 167–182. https://doi.org/10.1007/s10956-011-9296-1
  31. Turan, S., Yücel, C., Karataş, E., & Demirhan, G. (2010). Okul müdürlerinin yerinden yönetim hakkındaki görüşleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 1-18.
  32. Uğurlu, Z. (2013). Eğitim işlerinde çalışanlar ağbağ düzeneğindeki sergin işbirliğine etkinliği Sinop ili örneği [Doktora Tezi]. Ankara Üniversitesi, Ankara.
  33. Uluğ, F. (1998). Eğitim sisteminde değişime yapısal uyum sorunları. Kuram ve Uygulamada Eğitimi Yönetimi, (14), 153-166.
  34. Wheeler, N., & Agruso, R. (June, 1996). Implementing school centered decision making. Summit on Education Nashville Tennessee. Retrieved from https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED416195.pdf
  35. Zardini, A., Ricciardi, F., Bullini Orlandi, L. ve Rossignoli, C. (2020). Girişimcilik seçenekleri için üreme alanı olarak iş ağları: organizasyonel çıkarımlar. Yönetim Bilimi İncelemesi, 14 (5), 1029-1046.
  36. Kadushin, C. (2012). Understanding social networks: Theories, concepts, and findings. Oxford University Press.
  37. MEB. (2020). eTwinning Nedir?. Erişim Adresi: http://yegitek.meb.gov.tr/www/etwinning-nedir/icerik/3008 adresinden 23.10.2021 tarihinde alındı.
  38. Ortaylı, İ. (2008). Türkiye teşkilat ve idare tarihi. Ankara: Cedit Neşriyat.
  39. Ricciardi, F. (2013). İş ağlarında inovasyon süreçleri: İnovasyon mükemmelliği için organizasyonlar arası ilişkileri yönetme. Springer Bilim ve İş Medyası.
  40. Zardini, A., Ricciardi, F., Bullini Orlandi, L. ve Rossignoli, C. (2020). Girişimcilik seçenekleri için üreme alanı olarak iş ağları: organizasyonel çıkarımlar. Yönetim Bilimi İncelemesi, 14 (5), 1029-1046.