Dergiler / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 7 Sayı: 1

Babaların Kızların Eğitimi ve Kariyeri İçin Verdiği Destek ve Bu Desteğin Sınırları: Erken Cumhuriyet Döneminden Bir Örnek

Fathers’ Support for the Education/Career of Their Daughters and Its Limits: A Case from the Early Republican Period

Fatma Fulya Tepe(İSTANBUL AYDIN ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0002-7276-6561
Sayfa
303–308
Yayın Tarihi
2019-02-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, babasının Kurtiz’in eğitimini, üniversitedeki asistanlığına kadar desteklediğini; ancak Kurtiz üniversite hayatına daha çok katılmak istediğinde kısmen desteğini çektiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Meşrutiyet’ten beri babaların kızların eğitimindeki rolünün arttığı; fakat kızlarına verdikleri desteği belli noktalarda geri çektiği bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırma, bu durumu 1919 yılında orta sınıf bir aileye doğan ve profesör olarak emekli olan Nezihe Kurtiz’in deneyimlerini inceleyerek örneklemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, babasının Kurtiz’in eğitimini, üniversitedeki asistanlığına kadar desteklediğini; ancak Kurtiz üniversite hayatına daha çok katılmak istediğinde kısmen desteğini çektiğini göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Baba-Kız İlişkisi · Kadın Akademisyen · Türkiye'de Kadın

Özet

II. Meşrutiyet’ten beri babaların kızların eğitimindeki rolünün arttığı; fakat kızlarına verdikleri desteği belli noktalarda geri çektiği bilinmektedir. Bu araştırma, bu durumu 1919 yılında orta sınıf bir aileye doğan ve profesör olarak emekli olan Nezihe Kurtiz’in deneyimlerini inceleyerek örneklemektedir. Sözlü tarih yöntemi kullanılan araştırmada, Kurtiz ile 2009 yılında yaklaşık 19 saat görüşme yapılmıştır. Bulgular, babasının Kurtiz’in eğitimini, üniversitedeki asistanlığına kadar desteklediğini; ancak Kurtiz üniversite hayatına daha çok katılmak istediğinde kısmen desteğini çektiğini göstermektedir. Bu çalışma, Kurtiz’in babasının, kızına eğitim ve kariyer alanlarında ne ölçüde destek verdiğini ve bu desteğin sınırlarını incelemekte ve babanın, kendi şahsında ilerici ve geleneksel öğeleri nasıl bütünleştirdiğini somutlamaktadır.

Abstract

Fathers increasingly participated in the education of their daughters since the II. Constitutional Period; however they withdrew their support at certain points. This research illustrates this by studying the experiences of Nezihe Kurtiz, a woman born into a middle class family in Anatolia in 1919 and retired as a professor. Almost nineteen hours of oral history interviews were made with Kurtiz in 2009. The findings show that her father supported Kurtiz’s education until she became a research assistant; however he partially withdrew his support as Kurtiz wanted to connect herself more to the university life. This paper illustrates the extent and limits of her father’s support for Kurtiz and shows how he integrates progressive and traditional elements in his identity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Tepe, F. F. (2019). Babaların Kızların Eğitimi ve Kariyeri İçin Verdiği Destek ve Bu Desteğin Sınırları: Erken Cumhuriyet Döneminden Bir Örnek. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1, 303–308. https://ajindex.com/articles/1362500

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Ağaoğlu, S. (1984) Bir Ömür Böyle Geçti: Sessiz Gemiyi Beklerken, İstanbul: Ağaoğlu Yayınevi.
  2. Arat, Z. (1998). Educating the Daughters of the Republic, In Z. F. Arat, (Ed.), Deconstructing Images of Turkish Woman (pp. 175-181). New York: St. Martin’s Press.
  3. Durakbaşa, A. (1998). Cumhuriyet Döneminde Modern Kadın ve Erkek Kimliklerinin Oluşumu: Kemalist Kadın Kimliği ve ‘Münevver Erkekler’, İçinde A. Berktay Hacımirzaoğlu (Ed.), 75. Yılda Kadınlar ve Erkekler, “Bilanço 98” Kitap Dizisi (s. 29-51). İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı.
  4. Durakbaşa, A. & İlyasoglu, A. (2001). Formation of Gender Identities in Republican Turkey and Women's Narratives as Transmitters of 'Herstory' of Modernization, Journal of Social History, 35 (1), 195-203.
  5. Hoopes, J. (1979). Oral History, An Introduction for Students, The University of North Carolina Press.
  6. Kabasakal Arat, Z. F. (2003). Where to Look for the Truth: Memory and Interpretation in Assessing The Impact of Turkish Women’s Education, Women’s Studies International Forum, 26 (1), s. 57 – 68.
  7. McCracken, G. (1988), The Long Interview, Newbury Park, CA: Sage Publications.
  8. Neyzi, L. (1999). İstanbul’da Hatırlatmak ve Unutmak Birey, Bellek ve Aidiyet, Tarih Vakfı, İstanbul: Yurt Yayınları 85.
  9. Neyzi, L. (2010). Oral history and memory studies in Turkey, İçinde C. J. Kerslake, K. Öktem, & P. Robins, (Eds.), Turkey’s Engagement with Modernity: Conflict and Change in the Twentieth Century (s. 443-457). Hampshire: Palgrave McMillan.
  10. Öncü A., (1981), Turkish Women in Professions: Why so Many?, İçinde Abandan-Unat, N., Kandiyoti, D. & Kıray, M. B. işbirliğiyle, (edt.), Women in Turkish Society (s. 181-193) Leiden: Brill.
  11. Öncü, A., (1982) Uzman Mesleklerde Türk Kadını, İçinde Abadan-Unat, N., (edt.), Deniz Kandiyoti ve Mübeccel Kıray’ın işbirliği ile, Türk Toplumunda Kadın, (s. 253-267), Ankara: Türk Sosyal Bilimler Derneği Yayınları.
  12. Ritchie D. A. (2003). Doing Oral History, A Practical Guide, 2nd Edition, Oxford University Press.
  13. Tepe, F. F. (2014). Women’s Liberation in Turkey Before the 1980s: The Case of Nezihe Kurtiz. Journal of International Women's Studies, 15(2), s. 299-318.