Dergiler / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 7 Sayı: 4

Türkiye’deki Mühendislik Akademyasında Kadınlar ve Erkekler Hakkındaki Özcü Görüşler

Essentialist Views on Women and Men in Engineering Academia in Turkey

Fatma Fulya Tepe(İSTANBUL AYDIN ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7276-6561
Sayfa
71–81
Yayın Tarihi
2019-08-27
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma, erkek egemen üniversitelere, öğretim üyeleri arasındaki toplumsal cinsiyet hakkındaki özcü varsayımları arayarak işe başlamalarının tavsiye edilebileceğini önermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Türkiye’deki mühendislik fakültelerindeki toplumsal cinsiyet temelli özcü tutum deneyimlerini betimlemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma, 9 kadın ve 6 erkek akademisyenle 2017 yılında yapılan yarı-yapılandırılmış görüşmelere dayanan fenomenolojik bir araştırmadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma, erkek egemen üniversitelere, öğretim üyeleri arasındaki toplumsal cinsiyet hakkındaki özcü varsayımları arayarak işe başlamalarının tavsiye edilebileceğini önermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Toplumsal cinsiyet özcülüğü · Türkiye’de kadın akademisyenler · Türkiye’de mühendislik akademyası

Özet

Bu çalışma, Türkiye’deki mühendislik fakültelerindeki toplumsal cinsiyet temelli özcü tutum deneyimlerini betimlemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, 9 kadın ve 6 erkek akademisyenle 2017 yılında yapılan yarı-yapılandırılmış görüşmelere dayanan fenomenolojik bir araştırmadır. Araştırma öznelerine ulaşmak için kartopu örneklemesi ve kolay ulaşılabilir durum örneklemesi birlikte kullanılmıştır. Verileri yorumlamak için betimsel analiz yapılmıştır. Sonuçlar, kadın akademisyenlerin hem kadınlığın genel yönleri hem de annelik, bedensel güç, otorite, sosyallik ve duygusallıkla ilgili olarak özcü görüşlerden acı çektiklerine işaret etmektedir. Bu çalışma, erkek egemen üniversitelere, öğretim üyeleri arasındaki toplumsal cinsiyet hakkındaki özcü varsayımları arayarak işe başlamalarının tavsiye edilebileceğini önermektedir.

Abstract

This study aims to describe experiences of gender essentialist attitudes in engineering faculties in Turkey. It is a phenomenological research based on semi-structured interviews made with 9 women and 6 male academics in 2017. A mix of a snowballing sampling and convenience sampling were used to reach the research subjects. Descriptive analysis was made to interpret the data. The results indicate that women academics suffer from essentialist views in relation to general aspects of womanhood as well as in relation to specific aspects such as motherhood, bodily strength, authority, sociality and emotionality. The results suggest that male dominated universities would be well advised to begin by looking for essentialist presuppositions about gender among the members of their staff.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Tepe, F. F. (2019). Türkiye’deki Mühendislik Akademyasında Kadınlar ve Erkekler Hakkındaki Özcü Görüşler. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 4, 71–81. https://doi.org/10.18506/anemon.452569

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (33)

  1. Acar, F. (1983). Turkish Women in Academia: Roles and Careers. ODTÜ Gelişme Dergisi, 10 (4), 409–446.
  2. Acar, F. (1991). Women in Academic Science Careers in Turkey. In: V. Stolte-Heiskanen, F. Acar, N. Ananieva, and D. Gaudart (Ed. ), Women in Science, Token Women or Gender Equality (p. 147–173). Oxford and New York: Berg.
  3. Adak, N., & N. Cömertler. (2005). Türkiye’de Akademide ve Akademik Yönetimde Kadınlar. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 8 (2), 5–22.
  4. Adak, N. (2018). Akademide Kadınlar: Yükseköğrenime Giriş ve Kariyerde İlerleme. Akdeniz Kadın Çalışmaları ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi, 1 (1), 23–38.
  5. Ardener, E. (1975). Belief and the problem of women. In: S. Ardener (Ed.), Perceiving Women (p.1–17). London: J. M. Dent and Sons Ltd.
  6. Ayyıldız Ünnü, N.A., M. Baybars, & J. Kesken. (2014). Türkiye’de Kadınların Üniversiteler Bağlamında Yetki ve Karar Verme Mekanizmalarına Katılımı. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 42, 121–133.
  7. Birke, L. (2000). Biological essentialism. In: L. Code (Ed.), Encyclopedia of Feminist Theories (p. 46–47). Abingdon: Routledge.
  8. Ergöl, Ş., G. Koç, K. Eroğlu, & L. Taşkın. (2012). Türkiye’de Kadın Araştırma Görevlilerinin Ev ve İş Yaşamlarında Karşılaştıkları Güçlükler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2 (1), 43–49.
  9. Firestone, S. (1970). The Dialectic of Sex. New York: Bantam Books.
  10. Gönenç, I. M., S. Akgün, S. Bahar Özvarış, & T. Emin Tunç. (2013). An Analysis of the Relationship between Academic Career and Sex at Hacettepe University. Education and Science, 38 (170), 166–178.
  11. Grosz, E. (1989). Sexual Difference and the Problem of Essentialism. Inscriptions, 5. https://culturalstudies.ucsc.edu/inscriptions/volume-5/elizabeth-grosz/
  12. Humm, M. (1995). The Dictionary of Feminist Theory. Columbus, OH: Ohio State University Press.
  13. Husu, L. (2001). On metaphors on the position of women in academia and science. Nordic Journal of Feminist and Gender Research 9 (3), 172–181.
  14. Jones, J. M. & F. H. Lovejoy. (1980). Discrimination against Women Academics in Australian Universities. Signs, 5 (3), 518–526.
  15. Köker, E. D. (1988). Türkiye’de Kadın, Eğitim ve Siyaset, Yüksek Öğrenim Kurumlarında Kadının Durumu Üzerine Bir İnceleme. PhD diss. Ankara: Ankara Üniversitesi.
  16. Lewin, A. Y., & L. Duchan. (1971). Women in Academia. Science. New Series, 173 (4000), 892–895.
  17. Mathieu, N-C. (1978). Man-culture and woman-nature? Women’s Studies International Quarterly, 1 (1), 55–65.
  18. McCracken, G. (1988). The Long Interview. Newbury Park, CA: Sage.
  19. Murphy, R. F. (1977). Man’s Culture and Woman’s Nature. Annals of the New York Academy of Sciences, 293 (1), 15–24.
  20. Ortner, S. B. (1972). Is Female to Male as Nature Is to Culture? Feminist Studies, 1 (2), 5–31.
  21. Özkanlı, Ö., & A. Korkmaz. (2000a). Turkish Women in Academic Life: Attitude Measurement Towards Gender Discrimination in Academic Promotion and Administration. Paper presented at the Academy of Business and Administrative Sciences, Prague, Czech Republic, 10–12 July 2000.
  22. Özkanlı, Ö. & A. Korkmaz. (2000b). Kadın Akademisyenler. Ankara: Ankara Üniversitesi Yayını, no: 586.
  23. Özkanlı, Ö., M. Bickley, S. Fyfe, & L. Lord. (2008). Attitudes and Experiences of University Academic Leaders. Journal of Global Strategic Management, 2 (1), 105–113.
  24. Öztan, E., & S. N. Doğan. (2015). Akademinin Cinsiyeti: Yıldiz Teknik Üniversitesi Örneği Üzerinden Üniversite ve Toplumsal Cinsiyet. Çalısma ve Toplum, 46 (3), 191–221.
  25. Phillips, A. (2010). What’s wrong with Essentialism? Distinktion: Scandinavian Journal of Social Theory, 11 (1), 47–60.
  26. Pilcher, J. & I. Whelehan. (2017). Key Concepts in Gender Studies. 2nd ed. London: Sage Publications.
  27. Poyraz, B. (2013). Akademi Kadınların Cenneti mi?: Ankara Üniversitesi Örneği. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4 (2), 1–18.
  28. Reinharz, S. (1992). Feminist Methods in Social Research. New York: Oxford University Press.
  29. Şentürk, İ. (2012). Üniversitede Kadın Olmak: Akademik Örgütte Toplumsal Cinsiyet Sorunu: Nitel Bir Çalışma. Kadın/Woman 2000, 13 (2), 13–46.
  30. She Figures 2012: Gender Research and Innovation. (2013). Brussels: European Commission: Directorate-General for Research and Innovation.
  31. Tripp-Knowles, P. (1995). A review of the literature on barriers encountered by women in science academia. Resources for Feminist Research, 24 (1–2), 28–34.
  32. Yenilmez İnce, M. (2016). Women in Academia in Turkey: Challenges and Opportunities. Journal of Administrative Sciences, 14 (28), 289–311.
  33. Yıldız, S. (2018). Türkiye’de Kadın Akademisyen Olmak. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 8 (1), 29–40.