KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Alanya Akademik Bakış / 2026 / Cilt: 8 Sayı: 1

EU Environmental Policies in the Context of Green Theory and Türkiye's Adaptation Process

Tolga Öztürk(ALANYA ALAADDİN KEYKUBAT ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8236-0389
İnci Nur Durak(ALANYA ALAADDİN KEYKUBAT ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-5833-1211
Sayfa
224–226
Yayın Tarihi
2024-01-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, Ukrayna'nın Rusya tarafından işgalinin ve küresel gelişmelerin dikkate alındığı bu makalenin amacı, Türkiye'nin çevresel uyumluluk çerçevesinde AB ile ilişkilerini kuramsal olarak değerlendirmektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yeşil Kuram, çeşitli yaklaşımları kapsayan ve yeşil normatif düşünce ile küresel siyasi ekonomi akımlarının yanı sıra, insan dışındaki canlıların güvenliği ve refahını vurgulayan bir teoridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, Türkiye'nin AB uyum sürecini Yeşil Kuram bağlamında değerlendirmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, Ukrayna'nın Rusya tarafından işgalinin ve küresel gelişmelerin dikkate alındığı bu makalenin amacı, Türkiye'nin çevresel uyumluluk çerçevesinde AB ile ilişkilerini kuramsal olarak değerlendirmektir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Avrupa Birliği · Türkiye · Yeşil Teori

Özet

Yeşil Kuram, çeşitli yaklaşımları kapsayan ve yeşil normatif düşünce ile küresel siyasi ekonomi akımlarının yanı sıra, insan dışındaki canlıların güvenliği ve refahını vurgulayan bir teoridir. AB çevre düzenlemeleri ile aday ülkelerin çevre mevzuatının uyumlu hale getirilmesi, bu ülkelerin adaylık süreci açısından değil, aynı zamanda yaşam kalitesi gibi birçok açıdan da fayda sağlar. AB'ye tam üyelik hedefiyle yola çıkan Türkiye, gelişmeyi teşvik eden çevresel politikaları önceliklendirerek uyum süreci kapsamında yasal değişikliklere gitmiştir. Bu çalışma, Türkiye'nin AB uyum sürecini Yeşil Kuram bağlamında değerlendirmektedir. Ayrıca, Ukrayna'nın Rusya tarafından işgalinin ve küresel gelişmelerin dikkate alındığı bu makalenin amacı, Türkiye'nin çevresel uyumluluk çerçevesinde AB ile ilişkilerini kuramsal olarak değerlendirmektir.

Abstract

The Green Theory, encompassing various approaches, in addition to green normative thinking and global political economy currents, emphasizes the safety and well-being of non-human living beings. The alignment of environmental legislation in candidate countries with EU environmental regulations not only benefits these countries in terms of their candidacy but also in many aspects such as quality of life. Türkiye, aspiring for full membership in the EU, has undergone legislative changes within the framework of the harmonization process, prioritizing environmental policies that promote development. This study evaluates Türkiye's EU harmonization process within the context of the Green Theory. Furthermore, considering Russia's occupation of Ukraine and global developments, the aim of the article is to methodologically assess Türkiye's relations with the EU in the framework of environmental compatibility.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Öztürk, T., Durak, İ. N. (2024). EU Environmental Policies in the Context of Green Theory and Türkiye's Adaptation Process. Alanya Akademik Bakış, Cilt: 8 Sayı: 1, 224–226. https://doi.org/10.29023/alanyaakademik.1324780

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (59)

  1. Akdur, R. (2005). Avrupa Birliği ve Türkiye’de çevre koruma politikaları Türkiye’nin Avrupa Birliğine uyumu. Ankara Üniversitesi, Avrupa Topluluğu Araştırma ve Uygulama Merkezi Araştırma Dizisi: 23, Ankara.
  2. Arı, T., & Gökpınar, F.B. (2019). Green theory in international relations-II, In T. Arı ve E. Toprak (Eds.), Theories of International Relations II (pp.161-178), Anadolu University Publication.
  3. Arslan, H. (2011). Bir “doğrudan eylem hareketi olarak Greenpeace (yeşil barış). Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23, 247-258.
  4. Aydın, A.H., & Çamur, Ö. (2017). Avrupa Birliği çevre politikaları ve çevre eylem programları üzerine bir inceleme. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(13), 21-44. https://doi.org/10.29029/busbed.310635
  5. Bilgin, A.A. (2012). Avrupa Komisyonu. B. Akçay ve İ. Göçmen (Ed.), Avrupa Birliği: Tarihçe, Teoriler, Kurumlar ve Politikalar (s. 179-199) içinde. Seçkin Yayıncılık.
  6. Budak, S. (2000). Avrupa Birliği ve Türk çevre politikası. İstanbul: Büke Yayınları Araştırma Dizisi 2000-6.
  7. Budak, S. (2004). Uluslararası çevre düzenlemeleri bağlamında politika, adalet ve katılım. M. Marin, U. Yıldırım (Ed.), Çevre sorunlarına çağdaş yaklaşımlar (s.385-430) içinde. Beta Yayıncılık.
  8. Buhari G.D., & Aydın D.B. (2021). Gezegensel siyaset manifestosunun ardından yeşil teorinin uluslararası ilişkilerdeki konumu. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 19(76), 19-38. https://doi.org/10.33458/uidergisi.1054551
  9. Council of the European Union (2008, February 18). Retrieved June, 25, 2023 from https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:32008D0157&from=EN
  10. Çelik, H., & Çoker, G. (2021). Doğu Hindistan şirketi ve İngiliz Raj’ın Hindistan’daki hâkimiyeti: Yeşil teori çerçevesinde bir analiz. Akademik Hassasiyetler, 8(15), 377-395.
  11. Diriöz, A.O. (2021). AB yeşil mutabakat kapsamında yeşil ekonomiye dönüşüm süreci, Türkiye-AB ilişkilerine olası etkilerinin değerlendirilmesi. Uluslararası Suçlar ve Tarih, (22), 107-130.
  12. Dobson, A. (2003). Citizenship and the environment. New York: Oxford University Press.
  13. Dobson, A. (2007). Green political thought (4th Edition). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203964620
  14. DSI General Directorate (2022, December 29). Retrieved June, 27, 2023 from http://web.bilecik.edu.tr/onur-polat/files/2019/09/iklim_degisikligi_cerceve_sozlesmesi_ve_turkiye.pdf
  15. Dunne, T., Milja, K., & Steve, S. (2016). International relations theories (Discipline and Diversity). Ö. Keleçi (Trans.), (1th. Ed.). Sakarya Üniversitesi Kültür Yayınları. (Original work published 2010).
  16. Duru, B. (1995). Çevre bilincinin gelişim sürecinde Türkiye'de gönüllü çevre kuruluşlari. [Unpublished master's thesis]. Ankara University.
  17. Duru, B. (2007). Avrupa Birliği çevre politikası, Avrupa Birliği politikaları. Erhan, Ç., Senemoğlu, D. (Der.). İmaj Yayınevi.
  18. Eckersley, R. (2007). Green theory. In T. Dunne, M. Kurki and S. Smith, (Ed.), International relations theories: Discipline and diversity (pp. 247-265). Oxford University Press.
  19. Eckersley, R. (2013). Green theory, In T. Dunne, M. Kurki and Steve Smith (Ed.). International Relations Theories (3rd edition., pp. 266-286.). Oxford University Press.
  20. Egeli, G. (1996). Avrupa Birliği ve Türkiye’de çevre politikaları. Türk Çevre Vakfı Yayınları.
  21. Erdem, M.S., & Yenilmez, F. (2017). Türkiye’nin Avrupa Birliği çevre politikalarına uyum sürecinin değerlendirilmesi. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(2), 91-119. https://doi.org/10.17541/optimum.292768
  22. Erk, N. (2017). İklim değişikliği ve tarımsal üretim üzerine etkileri. H. Atik (Ed.). Küresel Isınma, iklim değişikliği ve sosyo-ekonomik etkileri içinde. Nobel Yayıncılık.
  23. Ertürk, H. (2011). Çevre politikası. Ekin Yayınevi.
  24. EU Presidency, Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Türkiye. (n.d.). Retrieved June, 23, 2023 from https://www.mfa.gov.tr/paris-anlasmasi.tr.mfa /23.06.2023
  25. EU Presidency, Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Türkiye. (2022a, January 25). Retrieved June, 23, 2023 from https://www.ab.gov.tr/92.html
  26. EU Presidency, Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Türkiye. (2022b, November 16). Retrieved June, 23, 2023 from https://www.ab.gov.tr/turkiye-ab-bilim-arastirma-teknoloji-ve-yenilikcilik-yuksek-duzeyli-diyalog-toplantisi-brukselde-gerceklestirildi_53281.html
  27. European Comission (2023, June, 27) Retrieved June, 27, 2023 from https://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:b828d165-1c22-11ea-8c1f-01aa75ed71a1.0002.02/DOC_1&format=PDF
  28. European Commission. (2019a, December 11). Retrieved June 24, 2023 from https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=CELEX:52019DC0640
  29. European Commission. (2019b, December) Retrieved June, 27, 2023 from https://ec.europa.eu/commission/presscorner/api/files/attachment/859152/What_is_the_European_Green_Deal_en.pdf.pdf
  30. European Commission. (2019c, December) Retrieved June, 27, 2023 from https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/fs_19_6721
  31. European Commission. (2020, January). Retrieved June, 27, 2023 from https://ec.europa.eu/commission/presscorner/api/files/attachment/860667/Investing_climate_neutral_circular_economy_en.pdf.pdf
  32. European Commission. (n.d.) Retrieved June, 27, 2023 from https://commission.europa.eu/strategy-and-policy/priorities-2019-2024/european-green-deal/delivering-european-green-deal_en
  33. Georgiou, C. (2023). Federal fiscal capacity and the challenge of the green transition in the EU. Journal of European Integration, 1-25. https://doi.org/10.1080/07036337.2023.2201699
  34. İKV. (2000). Amsterdam Antlaşması: Bütünleştirilmiş haliyle Avrupa Birliği kurucu antlaşmaları, Yayına Hazırlayan: Cenk Bolayır, İktisadi Kalkınma Vakfı, İKV:162.
  35. Kakışım, C. (2022). Avrupa Yeşil Mutabakatı: Yeşil teori perspektifinden bir analiz. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 6(1), 1-16. https://doi.org/10.30692/sisad.1064799
  36. Kalyoncuoğlu, Y. (2022, November 17). Bakan Kurum: Emisyon Ticaret Sistemi'ni bu yıl sonu hayata geçireceğiz. AA. https://www.aa.com.tr/tr/gundem/bakan-kurum-emisyon-ticaret-sistemini-bu-yil-sonu-hayata-gecirecegiz/2740623
  37. Kaplan, A. (1999). Küresel çevre sorunları ve politikaları. Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınlan No:19.
  38. Karluk, S. (2013). Avrupa Birliği Türkiye ilişkileri: Bir çıkmaz sokak. Beta Yayıncılık.
  39. Kaya, R. (2011). Bir ekoloji hareketi olarak yeşiller ve Türkiye’de Yeşiller Partisi. Yeşil Düşünce Broşür Dizisi-2,1:15.
  40. Keleş, R. (2015). 100 soruda çevre. İmge Kitabevi Yayınları.
  41. Kenarlı, G. (2022, Oct 5). İklim değişikliği.Anadolu Ajansı. Retrieved May, 25, 2023 from https://www.aa.com.tr/tr/yesilhat/iklim-degisikligi/paris-iklim-anlasmasinin-onaylanmasinin-uzerinden-1-yil-gecti/1818070
  42. Kılıç, S. (2001). Uluslararası çevre hukukunun gelişimi üzerine bir inceleme. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 131-149.
  43. Ministry Of Foreign Affairs European Union Presidency (2023, June, 23) https://www.ab.gov.tr/siteimages/birimler/kpb/turkiye-_ab_iliskileri_kronolojisi.pdf
  44. Öztürk, Ö. (2017). Çevrecilik söylemleri ve Türkiye’deki çevre hareketlerinin seyri. Journal of History Culture and Art Research, 6(2), 441-456. https://doi.org/10.7596/taksad.v6i2.804
  45. Republic of Türkiye Presidency of The Strategy and Budget. (2019, July 18). Retrieved June, 15, 2023 from https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/07/Eleventh_Development_Plan_2019-2023.pdf
  46. Sipahi, E.B., & Dinçer, S. (2019). Yeşil ideolojiler bağlamında yeşil siyasetin Türkiye’deki siyasi partilere yansımaları. Kent ve Çevre Araştırmaları Dergisi 1(1), 17-57.
  47. Sümer, V. (2014). Çevre sorunları ve küresel iklim değişikliği. Ş. Kardaş ve A. Balcı (Der). Uluslararası İlişkilere Giriş içinde. Küre Yayınları.
  48. Şahin, Ü. (2012, January 21). 40.yılında büyümenin sınırları, Yeşil Gazete. Retrieved June, 10, 2023 from https://yesilgazete.org/yesil-sahaf-40-yilinda-buyumenin-sinirlari
  49. Şahin, Ü. (2017). Başlangıcından bugüne uluslararası iklim değişikliği rejimi. G. Orhan, S. Cerit, and Y. Kaya (Ed.), Uluslararası Çevre Rejimleri (1st Ed., pp. 67- 130) içinde. Dora Yayınları.
  50. T.C. Ministry Of Commerce. (2021). Retrieved May, 29, 2023 from https://ticaret.gov.tr/data/60f1200013b876eb28421b23/MUTABAKAT%20YE%C5%9E%C4%B0L.pdf
  51. T.C. Ministry Of Commerce. (2023, February 17). Retrieved May, 29, 2023 from https://ticaret.gov.tr/dis-iliskiler/avrupa-birligi/yani-basimizdaki-dev-pazar-avrupa-birligi
  52. T.C. Ministry Of Environment, (Urbanization and Climate Change)(n.d.). Retrieved May, 07, 2023 from https://iklim.gov.tr/bm-iklim-degisikligi-cerceve-sozlesmesi-i-33
  53. Taqwadın, D.A. (2016). Green “international relations” theory. Lembaga Kajian Hukum Aceh/Aceh’s Legal Studies, Indonesia, International Environmental Studies. https://www.academia.edu/5521881/Green_International_Relations_Theory
  54. Tarhan, K. (2018). Küresel çevre sorunlarının politikleşmesi ve uluslararası ilişkiler teorileri kapsamında analiz. International Journal of Social and Humanities Sciences, 2(1), 152-170.
  55. Topkaya, B. (2010). Çevre başlığı. Akdeniz Üniversitesi, Çevre Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi, Antalya.
  56. Türkeş, M. (2021). What is the UNFCCC Paris Agreement and what are the main issues expected to be discussed in Glasgow? What can be expected from Glasgow in terms of fighting climate change? EKOIQ, 55-67.
  57. United Nations Framework Convention on Climate Change. (2015). Retrieved June, 30, 2023 from Paris agreement. https://unfccc.int/sites/default/files/english_paris_agreement.pdf
  58. Üste, R.B. (2015). Doğanın siyaset paradigması: Yeşil siyaset. Sosyal ve Beşerî Bilimleri Dergisi, 7(2), 38-54. Yaşamış, F.D. (1995). Çevre yönetiminin temel araçları. İmge Yayınları.
  59. Yıldırım, U., & Budak, S. (2010). AB tam üyelik sürecinde Türkiye'nin çevre politikasındaki değişimler. Mustafa Kemal Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(13), 173-191.