KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2019 / Cilt: 5 Sayı: 2

Problem Genişletme Etkinliklerinin Problem Çözme Başarısına ve Üstbilişe Etkisi

Seyfi Alan(ordu üniversitesi)0000-0001-7313-6572
Gökhan Özsoy(ORDU ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-1250-624X
Sayfa
439–458
Yayın Tarihi
2019-12-24
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuçlara göre, problem genişletme etkinliklerinin hem problem çözme başarısında hem de üstbiliş bilgi ve becerilerinde artış sağladığı belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, problem genişletme etkinliklerinin öğrencilerin problem çözme başarısına ve üstbiliş becerisine etkisinin incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma, 2015-2016 eğitim öğretim yılının ikinci döneminde Rize İli Merkez İlçesi’nde bir ilkokulda, 31’i deney ve 30’u kontrol grubunda olmak üzere, toplam 61 öğrenci ile dokuz hafta boyunca yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuçlara göre, problem genişletme etkinliklerinin hem problem çözme başarısında hem de üstbiliş bilgi ve becerilerinde artış sağladığı belirlenmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2015-2016 Verileri
⚙️Değişkenler:ilkokul matematik öğretimi · problem çözme · problem genişletme

Özet

Bu çalışmanın amacı, problem genişletme etkinliklerinin öğrencilerin problem çözme başarısına ve üstbiliş becerisine etkisinin incelenmesidir. Bu doğrultuda araştırma, ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen üzerine modellenmiştir. Araştırma, 2015-2016 eğitim öğretim yılının ikinci döneminde Rize İli Merkez İlçesi’nde bir ilkokulda, 31’i deney ve 30’u kontrol grubunda olmak üzere, toplam 61 öğrenci ile dokuz hafta boyunca yürütülmüştür. Araştırmada, deney grubunda yer alan öğrencilere problem genişletme etkinlikleri uygulaması yapılırken, kontrol grubunda yer alan öğrencilerin öğrenme sürecine herhangi bir müdahale yapılmamıştır. Araştırmada kullanılan veriler; problem çözme başarı testi ile üstbilişsel bilgi ve beceri ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Araştırma sonucunda, deney grubundaki öğrencilerin uygulama süreci sonunda hem problem çözme başarısında hem de üstbilişsel bilgi ve beceri düzeylerinde artış olduğu görülmüştür. Ayrıca bu artışın deney grubunda, kontrol grubuna oranla daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Bunun yanında hem kontrol hem deney test ve son-testte problem çözme başarı testi ile üstbiliş bilgi ve beceri ölçeğinin yüksek düzeyde korelasyona sahip olduğu görülmüştür. Elde edilen sonuçlara göre, problem genişletme etkinliklerinin hem problem çözme başarısında hem de üstbiliş bilgi ve becerilerinde artış sağladığı belirlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Alan, S., Özsoy, G. (2019). Problem Genişletme Etkinliklerinin Problem Çözme Başarısına ve Üstbilişe Etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 2, 439–458. https://doi.org/10.31592/aeusbed.604524

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (54)

  1. Akay, H. (2006). Problem kurma yaklaşımı ile yapılan matematik öğretiminin öğrencilerin akademik başarısı, problem çözme becerisi ve yaratıcılığı üzerindeki etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  2. Akın, A., Abacı, R., & Çetin, B. (2007). Bilişötesi Farkındalık Envanteri’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7(2), 655-680.
  3. Ausubel, D.P. (1968). Educational Psychology: A Cognitive View. New York: Holt, Rinehart & Winston.
  4. Baki, A., & Bell, A. (1997). Ortaöğretim matematik öğretimi. Ankara: YÖK Dünya Bankası.
  5. Baykul, Y. (2000). İlköğretimde matematik öğretimi: 1-5. sınıflar için. Ankara: Pegem A. Yayıncılık.
  6. Bingölbali, E., Özmantar, M., & Alacaci, C. (2009). İlköğretimde karşılaşılan zorluklar ve çözüm önerileri. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  7. Bruning, R., Schraw, G., & Norby, M. (2014). Bilişsel psikoloji ve öğretim. (Çev. ZN Ersözlü ve R. Ülker). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  8. Canbulat, T. (2016). Beyin Uyumlu Öğrenme Yaklaşımının İlköğretim Beşinci Sınıf Sosyal Bilgiler Dersinde Öğrencilerin Yönetici İşlevlerine Etkisi. International Journal of Active Learning, 1(1), 29-48.
  9. Chan, C.M.E. & Mansoor, N. (2007). Metacognitive behaviours of primary 6 students in mathematical problem solving in a problem-based learning setting. Paper Presented at the Redesigning Pedagogy, Culture, Knowledge and Understanding: Centre for Pedagogy and Practice Conference. National Institute of Education, Singapore.
  10. Chudler E. H., Kuwana E. Y., Murray M. A., Bleeker L. J. (2000). Neuroscience for kids: on-line and off-line activities for K–12 students and teachers. Soc. Neurosci. Abstr, 26, 41-56.
  11. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
  12. Contreras, J. (2007). Unraveling the Mystery of the Origin of Mathematical Problems: Using a Problem-Posing Framework with Prospective Mathematics Teachers. Mathematics Educator, 17(2), 15-23.
  13. Cornoldi, D. L. C. (1997). Mathematics and metacognition: What is the nature of the relationship? Mathematical Cognition, 3(2), 121-139.
  14. Çakıcı, D., Alver, B., & Ada, Ş. (2006). Anlamlı Öğrenmenin Öğretimde Uygulanması. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 71-80.
  15. Demirel, Ö. (2010). Öğretme sanatı öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  16. Desoete A. & Özsoy, G. (2009). Metacognition, more than the lognes monster? International Electronic Journal of Elementary Education, 2(1), 1-6.
  17. Diamond, M. C. (1988). Enriching Heredity. New York: The Free Press.
  18. Duman, B. (2007). Neden Beyin Temelli Öğrenme. Ankara: Pegem Yayınevi.
  19. Erdoğan, F. (2013). Matematik Öğretiminde Üstbilişsel Stratejilerle Desteklenen İşbirlikli Öğrenme Yönteminin, 6. Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarılarına, Üstbilişsel Becerilerine ve Matematik Tutumuna Etkisinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul.
  20. Erdoğan, F. & Şengül, S. (2017). Matematik Dersinde Üstbilişsel Stratejilerle Desteklenen İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Üstbilişsel Becerilerine Etkisi. Eğitim ve Bilim, 42(192), 263-301.
  21. Flavell, J. H. (1979). Metacognition and cognitive monitoring: A new area of cognitive–developmental inquiry. American psychologist, 34(10), 906-917.
  22. Hacker, D. J., & Dunlosky, J. (2003). Not all metacognition is created equal. New Directions for Teaching and Learning, 95, 73–79.
  23. Haylock, D., & Cockburn, A. (2014). Küçük çocuklar için matematiği anlama. Ankara: Nobel Yayınları.
  24. Karabey, B. (2017). TEOG'da matematikten tam puan alırsak matematik yapmış olur muyuz? Popular Sience Türkiye Dergisi, 57.
  25. Karakelle, S. (2012). Üstbilişsel farkındalık, zekâ, problem çözme algısı ve düşünme ihtiyacı arasındaki bağlantılar. Eğitim ve Bilim, 37(164), 237-250.
  26. Karataş, İ. (2008). Problem çözmeye dayalı öğrenme ortamının bilişsel ve duyuşsal öğrenmeye etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
  27. King, A. (1991). Effects of training in strategic questioning on children's problem-solving performance. Journal of Educational Psychology, 83(3), 307-320.
  28. Larkin, S. (2010). Metacognition in young children. New York, NY: Routledge.
  29. Lester, F, K. (1983). Trends and issues in mathematical problem-solving research. In R. Lesh & M. Landau (Eds.), Acquisition of mathematics concepts and processes (pp. 229-261). Orlando, FL: Academic Press.
  30. Luchins, A. S. (1942). Mechanization in problem solving: The effect of Einstellung. Psychological Monographs, 54(6), i-95.
  31. Mamona-Downs, J. (1993). On analyzing problem posing. Paper presented at the Proceedings of the 17th International Conference for the Psychology of Mathematics Education.
  32. MEB. (2015). İlkokul Matematik Dersi (1, 2, 3 ve 4. Sınıflar) Öğretim Programı. Ankara: MEB.
  33. Morin, E. (2003). Geleceğin eğitimi için gerekli yedi bilgi. Çeviren: H. Dilli. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  34. NCTM (2000). Principles and standards for school mathematics (Vol. 1). National Council of Teachers of Mathematics.
  35. NMAP, N. M. A. P. (2008). Foundations for success: The final report of the National Mathematics Advisory Panel. US Department of Education.
  36. Ozsoy, G., & Ataman, A. (2009). The effect of metacognitive strategy training on problem solving achievement. International Electronic Journal of Elementary Education, 1(2), 67–82.
  37. Özsoy, G. (2005). Problem çözme becerisi ile matematik başarısı arasındaki ilişki. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(3), 179-190.
  38. Özsoy, S., & Özsoy, G. (2013). Eğitim araştırmalarında etki büyüklüğü raporlanması. İlköğretim Online, 12(2), 334-346.
  39. Pehlivan, F. (2012). İlköğretim beşinci sınıf matematik dersinde üstbiliş stratejileri kullanımının öğrencilerin başarı ve tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Niğde Üniversitesi, Niğde.
  40. Phye, G. D. (2001). Problem-solving instruction and problem-solving transfer: The correspondence issue. Journal of Educational Psychology, 93(3), 571-590. Piaget, J. (1976). Piaget’s theory Piaget and his school (pp. 11-23): Springer.
  41. Polat, M., Gönen, E., Parlak, B., Yıldırım, A., & Özgürlük B. (2016). TIMSS 2015 Ulusal Matematik ve Fen Bilimleri Ön Raporu 4. ve 8. Sınıflar. Millî Eğitim Bakanlığı Ölçme, Değerlendirme ve Sınav Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
  42. Polya, G. (1988). How To Solve It. New Jersey, NJ: Princeton University Pres.
  43. Polya, G. (1981). Mathematical discovery: On understanding, learning, and teaching problem solving. Princeton, NJ: Princeton University Press.
  44. Schoenfeld, A. H. (1992). Learning to think mathematically: Problem solving, metacognition, and sense making in mathematics. Handbook of research on mathematics teaching and learning. (pp. 334-370).
  45. Schoenfeld, A. H. (1985). Mathematical Problem Solving. San Diego, CA: Academic Press.
  46. Schunk, D. H. (2009). Öğrenme Teorileri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  47. Smith, E. E., & Kosslyn, S. M. (2014). Bilişsel Psikoloji Zihin ve Beyin (Vol. 10). (Çev. Muzafer Sahin). Ankara: Nobel Yayınları.
  48. Taş, U. E., Arıcı, Ö., Ozarkan, H. B., & Özgürlük, B. (2016). PISA 2015 Ulusal Ön Raporu. Retrieved from: http://odsgm.meb.gov.tr/test/analizler/docs/PISA/PISA2015_Ulusal_Rapor.pdf
  49. Temur, Ö. D., & Kılınç, S. (2016) Okul Öncesi ve Sinif Öğretmenlerinin Matematik Öğretimi ve Öğrenimi Hakkındaki İnanışları. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(3), 2557-2570.
  50. Tertemiz, N. & Cakmak, M. (2003). Problem çözme. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
  51. Turhan, B. (2011). Problem kurma yaklaşımı ile gerçekleştirilen matematik öğretiminin ilköğretim 6. sınıf öğrencilerinin problem çözme başarıları, problem kurma becerileri ve matematiğe yönelik görüşlerine etkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
  52. Van de Walle, J., Karp, K. S., Lovin, L. A. H., & Bay‐Williams, J. M. (2010). Teaching Student‐Centered Mathematics: Developmentally Appropriate Instruction for Grades 3–5 (2nd ed.) Boston, MA: Pearson.
  53. Yabaş, D., & Altun, S. (2009). Farklılaştırılmış öğretim tasarımının öğrencilerin özyeterlik algıları, bilişüstü becerileri ve akademik başarılarına etkisinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(37), 201-214.
  54. Yazgan, Y., & Bintaş, J. (2005). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerinin problem çözme stratejilerini kullanabilme düzeyleri: Bir öğretim deneyi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28), 210-218.