Dergiler / Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 12 Sayı: Aile Özel Sayısı Özel Sayı

Koşullu Sevgi ve İtaat İlişkisi: Ne Ekersen Romanında Ataerkil Aile Düzeni

Family in the Love–Obedience Equation: Patriarchal Order, Acceptance, and Exclusion in Ne Ekersen

Gökçen Sevim(ERZURUM TEKNİK ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-9794-0810
Sayfa
78–93
Yayın Tarihi
2026-03-04
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın amacı, aile içinde koşullu sevgi ile itaat arasındaki bağın sonuçlarını görünür kılmak ve kabul/destek ilişkilerinin bireysel bağımsızlığı güçlendirdiğini ortaya koymaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Aile, gündelik yaşamın en eski ve en tartışmalı odağıdır; sevgi, ilgi, itaat, sınır ve sorumluluğun kesiştiği bir düzen kurar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu düzen kimi zaman koruyucu, kimi zaman daraltıcıdır ve bireyin aidiyet, güven ve karar alma süreçlerini etkiler.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın amacı, aile içinde koşullu sevgi ile itaat arasındaki bağın sonuçlarını görünür kılmak ve kabul/destek ilişkilerinin bireysel bağımsızlığı güçlendirdiğini ortaya koymaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Aile · koşullu sevgi · itaat

Özet

Aile, gündelik yaşamın en eski ve en tartışmalı odağıdır; sevgi, ilgi, itaat, sınır ve sorumluluğun kesiştiği bir düzen kurar. Bu düzen kimi zaman koruyucu, kimi zaman daraltıcıdır ve bireyin aidiyet, güven ve karar alma süreçlerini etkiler. Mehmet Seyda’nın Ne Ekersen romanı, bu etkilerin hangi koşullarda belirdiğini gösterir; sevginin koşula bağlandığı ailelerde itaat beklentisi artar ve şefkatin geri çekildiği durumlarda ise dışlanma görünür hâle gelir. Buna karşılık evlat edinen ailedeki kabul ve tutarlılık, kişiye sınır koyma ve kendi yaşamını kurma cesareti verir. Roman, koşullu sevgi–itaat ilişkilerinin yol açtığı dışlanma ve yalnızlaşmayı ve bunun karşısında evlat edinen ailedeki kabul ile tutarlılığın açtığı hareket alanını inceler; biyolojik ailenin -baba otoritesi, cinsiyet ayrımı- ve evlat edinen ailenin -koşulsuz kabul, süreklilik- ilişki mantıklarını karşılaştırmalı olarak çözümler. Çalışma, olaylar ve karakter ilişkileri üzerinden baba otoritesi, erkek çocuk ayrıcalığı, hastalıkla ağırlaşan evlilik çatışmaları, sevginin geri çekilmesi ve görmezden gelme gibi tutumların sonuçlarını tartışır. Çalışmanın amacı, aile içinde koşullu sevgi ile itaat arasındaki bağın sonuçlarını görünür kılmak ve kabul/destek ilişkilerinin bireysel bağımsızlığı güçlendirdiğini ortaya koymaktır.

Abstract

Family is one of the oldest and most contested focal points of everyday life; it constitutes an arrangement where love, care, obedience, boundaries, and responsibility intersect. This arrangement can be protective or constraining and shapes individuals’ senses of belonging, trust, and decision-making. Mehmet Seyda’s Ne Ekersen demonstrates the conditions under which these effects emerge; in families where love is made conditional, expectations of obedience increase, and when affection is withdrawn, exclusion becomes visible. By contrast, the acceptance and consistency found in the adoptive family empower the individual to set boundaries and to build a life of their own. This study examines the exclusion and isolation produced by conditional love–obedience relations and, conversely, the room for maneuver opened by acceptance and consistency within the adoptive family; it comparatively analyzes the relational logics of the biological family (paternal authority, gender bias) and the adoptive family (unconditional acceptance, continuity). Drawing on events and character relations, the study discusses the consequences of paternal authority, the privileging of sons, marriage conflicts exacerbated by illness, the withdrawal of affection, and practices of disregard. The aim is to make visible the outcomes of the link between conditional love and obedience within the family and to demonstrate that relationships of acceptance/support strengthen individual autonomy. Keywords: Family, conditional love, obedience, exclusion, autonomy.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sevim, G. (2026). Koşullu Sevgi ve İtaat İlişkisi: Ne Ekersen Romanında Ataerkil Aile Düzeni. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 12 Sayı: Aile Özel Sayısı Özel Sayı, 78–93. https://doi.org/10.31592/aeusbed.1790097

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Adler, A. (2000). Yaşama sanatı. K. Şipal (Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
  2. Adler, A. (2021). Yaşamın anlamı ve amacı. K. Şipal (Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
  3. Beauvoir, S. (2025). İkinci cinsiyet II. G. A. Sayran (Çev.). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
  4. Berktay, F. (2010). Tarihin cinsiyeti. İstanbul: Metis Yayınları.
  5. Bourdieu, P. (2015). Eril tahakküm. B. Yılmaz (Çev.). İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
  6. Butler, J. (2014). Cinsiyet belası feminizm ve kimliğin altüst edilmesi. B. Ertür (Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
  7. Connell, R. W (1998). Toplumsal cinsiyet ve iktidar toplum, kişi ve cinsel politika. C. Soydemir (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  8. Duygulu, B. (1969). Ne ekersen üstüne. Yeni Ufuklar. 18(209), 46-47.
  9. Fromm, E. (1985). Sevme sanatı. I. Gündüz (Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
  10. Fromm, E. (2018). İtaatsizlik üzerine. N. Soysal (Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
  11. Giddens, A. (2012). Sosyoloji kısa fakat eleştirel bir giriş. Ü. Y. Battal (Çev.). Ankara: Siyasal Kitabevi.
  12. Özbay, F. (2015). Dünden bugüne aile, kent ve nüfus. İstanbul: İletişim Yayınları.
  13. Seyda, M. (1959). Ne ekersen. Ankara: Dost Yayınları.
  14. Tümer, C. Ş. (2000). Мehmet Seyda (Çeliker) hayatı ve eserleri üzerine monografik bir çalışma. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
  15. Winnicott, D. W. (2013). Oyun ve gerçeklik. T. Birkan (Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
  16. Winnicott, D. W. (2014). Başlangıç noktamız ev. N. Diner ve N. Nirven (Çev.). İstanbul: Pinhan Yayıncılık.