Dergiler / Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 20 Sayı: 6

Elektronik Diferansiyel İçin Farklı Viraj Çaplarındaki Sürtünme Katsayısının Tekerlek Hızlarına Etkisi

Effect Of Friction Coefficient Of Different Curve Diameters On Wheel Speeds For Electronic Differential

İbrahim Yavuz(AFYON KOCATEPE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-4480-2342
Ali Özek(AFYON KOCATEPE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3752-3222
Sayfa
1138–1146
Yayın Tarihi
2020-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Simülasyon sonuçlarında sürtünme kuvveti arttıkça tahrik tekerlekleri arasındaki hız farkı arttığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Teknolojinin gelişmesiyle birlikte gün geçtikçe elektrikli araçlar trafikte yaygınlaşmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Modelleme ile farklı viraj çaplarında ve sürtünme katsayısındaki değişimine göre maksimum taşıt hızı belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Simülasyon sonuçlarında sürtünme kuvveti arttıkça tahrik tekerlekleri arasındaki hız farkı arttığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Elektrikli Araç · Elektronik Diferansiyel · Matlab Simulink

Özet

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte gün geçtikçe elektrikli araçlar trafikte yaygınlaşmaktadır. Bu çalışmada elektrikli araçlarda kullanılan elektronik diferansiyelin avantajlarından bahsedilerek, simülasyon üzerinden kullanım parametreleri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın başında elektronik diferansiyel kontrol sistemini anlamak, gerekli çalışma şartları ve kısıtlarını belirlemek için, mekanik bir diferansiyel sisteminin çalışma sistemi incelenmiştir. Simülasyon için bir taşıt mimarisi belirlenmiş ve bu mimariye uygun olarak elektronik diferansiyel MATLAB/SIMULINK ortamında modellemesi yapılmıştır. Modelleme ile farklı viraj çaplarında ve sürtünme katsayısındaki değişimine göre maksimum taşıt hızı belirlenmiştir. Simülasyon sonuçlarında sürtünme kuvveti arttıkça tahrik tekerlekleri arasındaki hız farkı arttığı tespit edilmiştir.

Abstract

With the development of technology, electric vehicles are becoming widespread in traffic day by day. In this study, the advantages of the electronic differential used in electric vehicles are discussed and the usage parameters are determined by simulation. At the beginning of the study, the working system of a mechanical differential system was examined in order to understand the electronic differential control system and determine the necessary working conditions and constraints. A vehicle structure was determined for simulation and modeled in electronic differential MATLAB / SIMULINK environment in accordance with this structure. By modeling, the maximum vehicle speed was determined according to the change in different bend diameters and friction coefficient. In the simulation results, it was determined that the speed difference between the drive wheels increases as the friction force increases.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yavuz, İ., Özek, A. (2020). Elektronik Diferansiyel İçin Farklı Viraj Çaplarındaki Sürtünme Katsayısının Tekerlek Hızlarına Etkisi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 20 Sayı: 6, 1138–1146. https://doi.org/10.35414/akufemubid.684869

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Akbıyık E., 2018. Şehir içi günlük kullanım için bir taşıtın enerji ihtiyacının tespiti ve elektrik motorlu tahrikli haline dönüştürülmesi, Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir, 161.
  2. Arslan M., 2011, Bilgisayar destekli diferansiyel dişli kutusu tasarımı, modelleme ve animasyonu, Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Elazığ, 112.
  3. Ayçiçek M., 2008. İki Kademeli düz dişli hız kutusu tasarımı, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 91.
  4. Bayrakçeken H., Düzgün M., 2005, Taşıtlarda fren verimi ve frenleme mesafesi analizi, Politeknik Dergisi, 8, 2, 153-160.
  5. Bosch R., 1999, Driving – Safety Systems, 2’nd updated and Expanded Edition, Warrendale, PA SAE International, Germany.
  6. Boyalı A., 2008. Hibrit elektirikli yol taşıtlarının modellenmesi ve kontrolü. Doktora Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 174.
  7. Çetinkaya S., 2004, Taşıt Mekaniği 3. Baskı., Nobel Yayıncılık, 83-138.
  8. Gökçe C., 2015. Elektrikli yol taşıtlarında bulanık mantık tabanlı tam elektrikli frenlemenin geliştirilmesi ve uygulanması, İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Elektrik Mühendisliği Anabilim Dalı Doktora Tezi, İstanbul, 136.
  9. Hartanı K., 2009. Electronic Differential With Direct Torque Fuzzy Control for Vehicle Propulsion System. Turk J Elec &Comp Sci, 17, 21-38.
  10. Kara yolları tasarım raporu, 2000. Modern dönel kavşaklar için önerilen tasarım esasları. Kartal M. R., 2018. Elektrikli araçlarda kullanılan farklı batarya ve elektrik motorların sürüş çevrimlerine göre performans analizi. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kayseri, 150.
  11. Kumaş H., 2011. Ağır araçlar için yol eğimi ve viraj yarıçapı dikkate alınarak en hızlı güzergahın belirlenmesi. Gazi Üniv. Müh. Min. Fak. Der. 27, 385-395.
  12. Önder H., 2018. Elektrikli araçların satışı üzerinde sosyo-ekonomik faktörlerin etkisi: bir panel veri analizi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilgiler Dergisi, 7, 17-21.
  13. Soydan Y., 2016. Elektrikli ve Konvansiyonel Otomobil Tibolojisi: Yeni eğilimler ve uygulamaları, 7, 527-538.
  14. Topaç M. M., 2010. Torsen diferansiyelin taşıt seyir dinamiğine etkisinin bir matematiksel taşıt modeli yardımıyla sayısal incelenmesi, Doktora Tezi Dokuz Eylül Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir, 198.
  15. https://challenge.tubitak.gov.tr/assets/efficiency-challenge_tr.pdf, (20.10.2019)
  16. Boyalı A., 2008. Hibrit elektirikli yol taşıtlarının modellenmesi ve kontrolü. Doktora Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 174.