KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2026 / Cilt: 26 Sayı: 4

Güneş Benzeri Titreşim Yapan Evrimleşmiş KIC 7341231 Yıldızının Karma Modlarının İncelenmesi

Investigation of Mixed Modes in the Solar-like Oscillating Evolved Star KIC 7341231

Semihcan Ülgen(EGE ÜNİVERSİTESİ, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ)0009-0002-5391-727X
Zeynep Çelik Orhan(EGE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-9424-2339
Sayfa
814–820
Yayın Tarihi
2026-08-03
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son olarak, karma modların analizinde geliştirilen dn1 parametresi kullanılarak bu yıldızın merkezindeki helyum çekirdeğin özellikleri ilk kez bu çalışmada belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Güneş benzeri titreşimler gösteren evrimleşmiş yıldızlarda gözlenen karma modlar sayesinde yıldızların çekirdek bölgeleri hakkında bilgi sahibi olunabilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kapsamda, evrimleşmiş ve oldukça yaşlı bir yıldız olan KIC 7341231 seçilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak, karma modların analizinde geliştirilen dn1 parametresi kullanılarak bu yıldızın merkezindeki helyum çekirdeğin özellikleri ilk kez bu çalışmada belirlenmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:yıldız sismolojisi · yıldız iç yapı ve evrimi · evrimleşmiş yıldızlar

Özet

Güneş benzeri titreşimler gösteren evrimleşmiş yıldızlarda gözlenen karma modlar sayesinde yıldızların çekirdek bölgeleri hakkında bilgi sahibi olunabilir. Bunun nedeni, bu tür titreşimlerin yıldızın merkezinde g-modu, yüzey katmanlarında ise p-modu karakteri göstermesidir. Bu titreşimlerin modelleme ve gözlemsel analizleri yoluyla evrimleşmiş yıldızların çekirdeklerindeki helyum bolluğu hakkında ayrıntılı bilgiler elde edilebilir. Bu kapsamda, evrimleşmiş ve oldukça yaşlı bir yıldız olan KIC 7341231 seçilmiştir. Yıldızın temel parametrelerinin belirlenmesi amacıyla MESA evrim kodu kullanılarak yıldız modelleri oluşturulmuştur. Modeller, yıldızın hem asterosismik hem de asterosismik olmayan gözlemsel parametrelerini en iyi şekilde temsil edecek biçimde optimize edilmiştir. Yıldızın kütlesi ve yarıçapı sırasıyla 0.79 M☉ ve 2.62 R☉ olarak belirlenmiştir. Ayrıca yıldızın yaşı modeller aracılığıyla 11.87 Gyr olarak elde edilmiştir. Son olarak, karma modların analizinde geliştirilen dn1 parametresi kullanılarak bu yıldızın merkezindeki helyum çekirdeğin özellikleri ilk kez bu çalışmada belirlenmiştir.

Abstract

Mixed modes observed in solar-like oscillating evolved stars provide a unique opportunity to probe their internal structures. These oscillations behave as gravity modes (g-modes) in the deep interior and as pressure modes (p-modes) in the outer layers, allowing direct access to the stellar core properties. Through detailed modeling and analysis of these oscillations, valuable constraints can be placed on the helium abundance and structural properties of evolved stellar cores. In this study, the evolved and relatively old star KIC 7341231 was selected for detailed investigation. Stellar models were constructed using the MESA evolutionary code to determine its fundamental parameters. The models were optimized to simultaneously reproduce both asteroseismic and non-asteroseismic observational constraints. The mass and radius of the star were determined to be 0.79 M☉ and 2.62 R☉, respectively. Its age was estimated to be 11.87 Gyr from the best-fitting models. Finally, by employing the newly developed dn1 parameter in the analysis of mixed modes, the properties of the helium core of this star were determined for the first time in this work.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ülgen, S., Orhan, Z. Ç. (2026). Güneş Benzeri Titreşim Yapan Evrimleşmiş KIC 7341231 Yıldızının Karma Modlarının İncelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 26 Sayı: 4, 814–820. https://doi.org/10.35414/akufemubid.1893848

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Appourchaux, T. et al., 2012. Oscillation model frequencies of 61 main-sequence and subgiant stars observed by Kepler. Astronomy and Astrophysics 543. A54 https://doi.org/10.1051/0004-6361/201218948
  2. Angulo, C. et al., 1999. A compilation of charged-particle induced thermonuclear reaction rates. Nuclear Physics A 656,3–183, https://doi.org/10.1016/S0375-9474(99)00030-5
  3. Beck, P.G. et al., 2012. Constraining the core-rotation rate in red-giant stars from Kepler space photometry. Astronomische Nachrichten 333, 967. https://doi.org/10.1002/asna.201211787
  4. Bohm-Vitense, E., 1958. Astronomy and Astrophysics 46, 108 https://http://doi.org/10.1051/0004-6361/201629784
  5. Borucki, W.J. et al., 2010. Kepler Planet-Detection Mission: Introduction and First Results. Science 327, 977. https://doi.org/10.1126/science.1185402
  6. Caughlan, G.R. and Fowler, W.A., 1988. Thermonuclear Reaction Rates V. Atomic Data and Nuclear Data Tables 40, 283. https://doi.org/10.1016/0092-640X(88)90009-5
  7. Chaplin, W.J. and Miglio, A., 2013. Asteroseismology of Solar-Type and Red-Giant Stars. Annual Review of Astronomy and Astrophysics 51, 353–392. https://doi.org/10.1146/annurev-astro-082812-140938
  8. Christensen-Dalsgaard, J., 2008. ADIPLS the Aarhus adiabatic oscillation package. Astrophysics and Space Science 316, 113–120. https://doi.org/10.1007/s10509-007-9689-z
  9. Costes, V., et al., 2004. COROT mission: accurate stellar photometry. 5th International Conference on Space Optics 554, 281–284.
  10. Çelik, Orhan, Z., Yıldız, M. and Kayhan. C., 2021. Asteroseismic analysis of 15 solar-like oscillating evolved stars. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 503,4529–4536. https://doi.org/10.1093/mnras/stab757
  11. Çelik, Orhan, Z., Yıldız, M. and Örtel, S., 2023. Analysing mixed modes of the four solar-like oscillating subgiant stars. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 526,1799–1808. https://doi.org/10.1093/mnras/stad2876
  12. Deheuvels, S. et al., 2012. Seismic Evidence for a Rapidly Rotating Core in a Lower-giant-branch Star Observed with Kepler. The Astrophysical Journal 756, 19. https://doi.org/10.1088/0004-637X/756/1/19
  13. Ferguson, J.W. et al., 2005. Low-Temperature Opacities. The Astrophysical Journal 623, 585–596. https://doi.org/10.1086/428642
  14. Iglesias, C.A. and Rogers, F.J., 1993. Radiative Opacities for Carbon- and Oxygen-rich Mixtures. The Astrophysical Journal 412, 752. https://doi.org/10.1086/172958
  15. Iglesias, C.A. and Rogers, F.J., 1996. Updated Opal Opacities. The Astrophysical Journal 464, 943. https://doi.org/10.1086/177381
  16. Kjeldsen, H. and Bedding, T.R., 1995.Amplitudes of stellar oscillations:the implications for asteroseismology. Astronomy and Astrophysics 293, 87–106. https://doi.org/10.48550/arXiv.astro-ph/9403015
  17. Mathur, S., Metcalfe, T.S. and Woitaszek, M., 2012. A Uniform Asteroseismic Analysis of 22 Solar-type Stars Observed by Kepler. The Astrophysical Journal 749. https://doi.org/10.1088/0004-637X/749/2/152
  18. Metcalfe, T. S. et al., 2014. The Astrophysical Journal Supplement Series, 214, 27. https://doi.org/10.1088/0067- 0049/214/2/27
  19. Paxton, B. et al., 2011. Modules for Experiments in Stellar Astrophysics (MESA). The Astrophysical Journal Supplement Series 192. https://doi.org/10.1088/0067-0049/192/1/3
  20. Paxton, B. et al., 2013. Modules for Experiments in Stellar Astrophysics (MESA): Planets, Oscillations, Rotation, and Massive Stars. The Astrophysical Journal Supplement Series 208. https://doi.org/10.1088/0067-0049/208/1/4
  21. Paxton, B. et al., 2018. Modules for Experiments in Stellar Astrophysics (MESA):Convective Boundaries, Element Diffusion, and Massive Star Explosions. The Astrophysical Journal Supplement Series,234,34. https://doi.org/10.3847/1538-4365/aaa5a8
  22. Ricker, G. R. et al., 2015. Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS). Journal of Astronomical Telescopes, Instruments, and Systems 1. https://doi.org/10.1117/1.JATIS.1.1.014003
  23. Yıldız, M., Çelik, Orhan, Z. and Kayhan, C., 2019. Fundamental properties of Kepler and CoRoT targets - IV. Masses and radii from frequencies of minimum Δν and their implications. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 489, 1753–1769. https://doi.org/10.1093/mnras/stz2223