Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI Insightİşletmenin devamına veya kapatılmasına yönelik kararların verilmesinde doğru kriterlerin belirlenmesi, işletmenin yaşatılması durumunda tasfiyeden beklenen faydadan daha yüksek bir verim elde edilebileceğini göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
İflas kararı alındığında, müflisin işletmesi genellikle kapatılır ve malları satılarak tasfiye edilir. Bu uygulama, iflasın esas amacının, işletmenin mal varlığının nakde çevrilerek borçların ödenmesine yönelik yerleşik anlayışa dayanmaktadır. Ancak, alacaklıların satıştan elde edeceği tasfiye payına kıyasla daha fazla tatmin edilme ihtimali göz önünde bulundurulduğunda, işletmenin kapatılması yerine faaliyetlerinin devam ettirilmesi ve borçların ödeme yoluna gidilmesi olasılığı da ortaya çıkmaktadır. Fakat, iflasın yönetimiyle ilgili olarak, işletmenin hangi yöntemle sürdürüleceği ya da kapatılacağına dair İcra ve İflas Kanunu (İİK) veya diğer mevzuatlarda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu belirsizlik, işletmenin faaliyetlerine devam edilmesine karar verildiği takdirde iflas dairesi veya iflas idaresinin karşılaşabileceği olası sorumluluklardan kaçınma eğiliminde olmasına neden olmakta ve dolayısıyla söz konusu seçeneğin pratikte genellikle tercih edilmemesine yol açmaktadır. Oysa, müflise ait bir işletmenin faaliyetlerinin devamı mümkünse, bu seçeneğin göz ardı edilip yalnızca mal satışına dayalı tasfiye yoluna gidilmesi doğru bir yaklaşım olarak değerlendirilemez. Hem ülke ekonomisinin sürdürülebilirliği hem de alacaklıların daha fazla tatmin edilme olasılıkları açısından bu yaklaşım doğru değildir. Zira karşılaştırmalı hukuk sistemlerinde iflasın yeniden yapılandırma aracı olarak ele alınması gerektiği de vurgulanmaktadır. İşletmenin devamına veya kapatılmasına yönelik kararların verilmesinde doğru kriterlerin belirlenmesi, işletmenin yaşatılması durumunda tasfiyeden beklenen faydadan daha yüksek bir verim elde edilebileceğini göstermektedir. Bu bağlamda çalışma, Türkiye’deki iflas sürecinde işletmenin devam etme olasılığının daha fazla dikkate alınmasını teşvik etmek ve işletmenin devamı veya kapatılması doğrultusunda alınacak kararların doğru temellere dayandırılmasına katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
Abstract
When a bankruptcy decision is taken, the business of the bankrupt is generally closed and its assets are sold and liquidated. This practice is based on the established understanding that the main purpose of bankruptcy is to pay debts by converting the assets of the enterprise into cash. However, considering the possibility of satisfying the creditors more than the liquidation share to be obtained from the sale, there is also the possibility of continuing the activities of the enterprise and paying the debts instead of closing the enterprise. However, there is no clear regulation in the Execution and Bankruptcy Law (EBL) or other legislation on the method to continue or close the business with respect to the management of the bankruptcy. This uncertainty causes the bankruptcy office or the bankruptcy administration to tend to avoid the possible liabilities that the bankruptcy office or the bankruptcy administration may face if it is decided to continue the activities of the enterprise, and therefore, this option is generally not preferred in practice. However, if it is possible to continue the activities of an enterprise belonging to the bankrupt, ignoring this option and proceeding to liquidation based solely on the sale of goods cannot be considered as a correct approach. This approach is not correct in terms of both the sustainability of the national economy and the possibility of satisfying the creditors more. It is also emphasised in comparative legal systems that bankruptcy should be considered as a restructuring tool. Determining the right criteria in making decisions regarding the continuation or closure of the business shows that if the business is kept alive, a higher efficiency can be obtained than the expected benefit from liquidation. In this context, the study aims to encourage more consideration of the possibility of business continuation in the insolvency process in Turkey and to contribute to the correct basis for the decisions to be taken in the direction of business continuation or closure