Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Her iki takviye kolunda serum Mg arttı; serum kreatinin mütevazı ölçüde azaldı ve değişimde grup‑arası fark yoktu.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Magnezyum (Mg) damar tonusu, kardiyak ileti ve otonom dengeyi etkiler. Oral takviye olarak kullanımı son zamanlarda hızla artmaktadır. Ancak özellikle normal serum Mg düzeylerine sahip bireylerde, oral formlara ilişkin karşılaştırmalı veriler sınırlıdır. Bu çalışma, normomagnezemik erişkinlerde Mg oksitin organik bir kombinasyonla (malat + bisglisinat + sitrat) karşılaştırıldığında hemodinamik, elektrofizyolojik ve otonom etkilerini karşılaştırmayı amaçladı. Yöntem: Tek merkezli, ambispektif bir kohort içinde 181 erişkin Mg‑oksit (n=62), kombinasyon (n=61) veya kontrol (takviye yok; n=58) gruplarına ayrıldı. Tüm katılımcılarda ≥1 ay sonra eşleşik değerlendirmeler yapıldı; elektrokardiyografi (EKG), 24 saatlik holter ve ambulatuvar kan basıncı izlemi (ABPM) tekrarlandı. Sonuçlar 24 saatlik kan basıncı ve kalp hızı, EKG aralıkları, aritmik yük ve zaman ile frekans alanı kalp hızı değişkenliği (HRV) parametreleriydi. Temel dışlama kriterleri yakın zamanda ilaç değişikliği, kardiyak implante edilebilir cihazlar, kronik böbrek hastalığı, yeni kardiyovasküler hastalık, aktif enfeksiyon ve fiziksel aktivitede değişimdi. Bulgular: Her iki takviye kolunda serum Mg arttı; serum kreatinin mütevazı ölçüde azaldı ve değişimde grup‑arası fark yoktu. Kombinasyon ve kontrole kıyasla Mg‑oksit, 24 saatlik sistolik kan basıncında(ortalama Δ −4.2 mmHg; p=0.003) ve 24 saatlik diyastolik kan basıncında(Δ −3.5 mmHg; p=0.003) daha büyük düşüşler sağladı; ayrıca gece diyastolik kan basıncında azalma (Δ −4.4 mmHg; p=0.014) görüldü. Kalp hızı, Mg‑oksit ile gece (Δ −2.9 atım/dk; p=0.049) ve 24 saat boyunca (Δ −2.9 atım/dk; p=0.007) azaldı; kombinasyon ve kontrolde değişiklikler ihmal edilebilir düzeydeydi. Zaman alanı HRV, Mg‑oksit ile iyileşti (RMSSD +22.2 ms, p=0.000; pNN50 +2.9%, p=0.006; NN50 +4.1×10³, p=0.032); RMSSD, pNN50 ve NN50 için grup‑arası farklar Mg‑oksit lehineydi (tümü p<0.005). Kombinasyon grubunda frekans alanı indeksleri sempatovagal bir kaymaya işaret etti—LF azaldı, HF arttı ve LF/HF düştü (p≤0.015)—ancak bu değişimler zaman alanı ölçütlerinde veya kalp hızındada tutarlı kazanım sağlamadı. EKG’de, PR aralığı her iki takviye grubunda da kısaldı (her biri −3.9 ms; p≈0.01), QRS yalnızca kombinasyonla hafifçe daraldı (−1.9 ms; p=0.024) ve QTc yalnızca kombinasyonla kısaldı (−7.4 ms; p=0.049). Aritmik yük (atriyal/ventriküler erken atımlar, bigemini, kupletler) hiçbir grupta anlamlı şekilde değişmedi. Özbildirime dayalı uyku memnuniyeti her iki takviye kolunda da belirgin biçimde arttı (Mg‑oksitte %78.3, kombinasyonda %83.3); kontrollerde değişmedi. Bulgular, çok değişkenli ayarlama ve ters‑olasılık ağırlıklandırmasına karşı dayanıklıydı. Sonuç: Normomagnezemik erişkinlerde hem magnezyum oksit hem de organik bir kombinasyon mütevazı ve formülasyona özgü fizyolojik değişimlerle ilişkili bulundu. Magnezyum oksit, 24 saatlik kan basıncı ve ortalama kalp hızında küçük ancak tutarlı iyileşmelerin yanı sıra zaman alanı vagal HRV indekslerinde (ör. RMSSD, pNN50) artışlar gösterirken; kombinasyon, ambulatuvar kan basıncı veya ortalama kalp hızında paralel değişiklikler olmaksızın seçici bir frekans alanı kayması (↑HF ile birlikte ↓LF/HF) ve küçük bir QTc kısalması oluşturdu. Aritmi yükü hiçbir grupta anlamlı biçimde değişmedi ve uyku memnuniyeti her iki takviye kolunda da arttı. Maliyet ve erişim hususları magnezyum oksiti maliyet-etkin varsayılan bir seçenek olarak gerekçelendirebilir; bununla birlikte, formülasyon seçimi nihayetinde hastanın hedeflerine ve bağlamına göre bireyselleştirilmelidir.
Abstract
Objectives: Magnesium (Mg) influences vascular tone, cardiac conduction, and autonomic balance. Its use as an oral supplement has increased rapidly in recent years. However, comparative data on oral formulations are limited, particularly in individuals with normal serum Mg levels. This study aimed to compare the haemodynamic, electrophysiologic, and autonomic effects of Mg oxide with an organic combination (malate + bisglycinate + citrate) in normomagnesemic adults. Methods: We conducted a single‑centre, ambispective cohort of 181 adults assigned to Mg‑oxide (n=62), combination (n=61), or control (no supplement; n=58). All participants had paired evaluations after ≥1 month including ECG, 24‑hour Holter, and ambulatory blood pressure monitoring (ABPM). Outcomes were 24‑hour BP and HR, ECG intervals, arrhythmic burden, and time‑ and frequency‑domain HRV. Adjusted analyses used inverse‑probability weighting. Key exclusions were recent medication changes, cardiac implantable devices, chronic kidney disease, new cardiovascular disease, active infection, and shifts in physical activity. Results: Serum Mg increased in both supplementation arms; serum creatinine fell modestly, with no between‑group differences in change. Compared with combination and control, Mg‑oxide achieved greater reductions in 24‑hour systolic BP (mean Δ −4.2 mmHg; p=0.003) and 24‑hour diastolic BP (Δ −3.5 mmHg; p=0.003), plus a decrease in nighttime diastolic BP (Δ −4.4 mmHg; p=0.014). HR also declined with Mg‑oxide overnight (Δ −2.9 bpm; p=0.049) and over 24 hours (Δ −2.9 bpm; p=0.007), whereas changes with the combination or control were negligible. Time‑domain HRV improved with Mg‑oxide (RMSSD +22.2 ms, p=0.000; pNN50 +2.9%, p=0.006; NN50 +4.1×10³, p=0.032), with between‑group differences favouring Mg‑oxide for RMSSD, pNN50, and NN50 (all p<0.005). In the combination group, frequency‑domain indices indicated a sympathovagal shift-LF decreased, HF increased, and LF/HF fell (p≤0.015)-yet these changes were not mirrored by consistent gains in time‑domain measures or HR. On ECG, PR interval shortened in both supplementation groups (each −3.9 ms; p≈0.01), while QRS narrowed slightly (−1.9 ms; p=0.024) and QTc shortened (−7.4 ms; p=0.049) only with the combination. Arrhythmic burden (atrial/ventricular premature contractions, bigeminy, couplets) did not change meaningfully in any group. Self‑reported sleep satisfaction increased substantially in both supplementation arms (to 78.3% with Mg‑oxide and 83.3% with the combination), whereas controls were unchanged. Findings were robust to multivariable adjustment and inverse‑probability weighting. Conclusions In normomagnesemic adults, both magnesium oxide and an organic combination (malate + bisglycinate + citrate) were associated with modest and formulation‑specific physiological changes. Magnesium oxide showed small but consistent improvements in 24‑hour blood pressure and mean heart rate alongside gains in time‑domain vagal HRV indices (e.g., RMSSD, pNN50), whereas the combination produced a selective frequency‑domain shift (↓LF/HF with ↑HF) and a small QTc shortening, without parallel changes in ambulatory BP or mean HR. Arrhythmic burden did not meaningfully change in any group, and self‑reported sleep satisfaction improved in both supplementation arms. Given the modest effect sizes and similar short‑term safety signals, cost and access considerations can justify magnesium oxide as a cost‑effective default; however, formulation choice should ultimately be individualized to patient goals and context.