Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Yaş ortalaması 74.66.9 olan toplam 104 hasta çalışmaya alındı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Santral/Abdominal obezite tüm dünyada büyümekte olan önemli bir sağlık sorunudur. Abdominal obezite, kardiyovasküler ve metabolik olaylar için ana risk faktörü olarak kabul edilmiştir. Abdominal obezitenin belirlenmesi için antropometrik indekslerden görüntüleme yöntemlerine kadar çeşitli ölçümler mevcuttur. Bununla birlikte, literatürde yaşlı erişkinleri içeren antropometrik araştırmalar azdır. Bu çalışmanın amacı ise, yaşlı erişkinlerde abdominal obeziteyi değerlendirmek için güncel antropometrik ölçümleri karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Toplamda, 65 yaş ve üstü 104 ayaktan poliklinik hastası bu kesitsel çalışmaya dahil edildi. Herhangi bir sebepten ötürü, Dual-Energy X-ray Absorbsiyometri (DXA) endikasyonu olan hastalar çalışmaya alındı. Görüntülemeye ek olarak antropometrik ve hemodinamik ölçümleri alındı. DXA, vücut kompozisyonunu, özellikle yağ oranını ölçmek için kullanıldı. Bulgular: Yaş ortalaması 74.66.9 olan toplam 104 hasta çalışmaya alındı. Referans/altın standart yöntem olarak kullanılan DXA ile belirlenen adipozite oranı %3,8-52,5 aralığındaydı. Yağlanmanın ortalama değeri %31.510.9 idi. Cinsiyet ve antropometrik göstergeler karşılaştırıldığında, body mass index (BMI), waist-to-hip ratio (WHR), waist-to-height ratio (WHtR) ve body adiposity index (BAI) anlamlıydı (p 0.05). Katılımcılarda yağ oranını tahmin eden en iyi üç antropometrik gösterge ise sırasıyla; BMI (r=0,718, p<0,05), WHtR (r=0,503, p<0,05) ve AVİ (r=0,480, p<0,05) olarak tespit edildi. Sonuç: Birçok ileri tetkik yöntemleri ve tıbbi cihazlar, birinci basamak sağlık kliniklerinde kullanılamamaktadır. Bu nedenle, ileri düzeydeki araştırmalarla en uyumlu pratik yaklaşımlar ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmada geriatrik hastalarda, BMI’nin abdominal obeziteyi tespit etmede en uygun antropometrik ölçüm olduğunu gösterdik.
Abstract
Objective: Central/Abdominal obesity is an important health problem that is growing all over the world. Abdominal obesity has been recognized as a main risk factor for cardiovascular and metabolic events. There are various measurements ranging from anthropometric indices to imaging methods for the determination of abdominal obesity. However, anthropometric studies involving older adults are scarce in the literature. The purpose of this study is to compare the current anthropometric measures used to evaluate abdominal obesity in older adults. Materials and Methods: In total, 104 outpatients aged 65 years or older were enrolled in this cross-sectional study. For any reason, patients with an indication for Dual-energy-X-ray Absorptiometry (DXA) were included. Anthropometric and haemodynamic measurements were taken. DXA was used to measure body composition, especially fat ratio. Results: The mean age of patients was 74.66.9. The ratio of adiposity determined by DXA, which was used as reference/gold standard method, was in the range of 3.8-52.5%. Mean value of adiposity was 31.510.9%. When gender and anthropometric indicators were compared, body mass index (BMI), waist-to-hip ratio (WHR), waist-to-height ratio (WHtR) and body adiposity index (BAI) were significant (p 0.05). The best three anthropometric indicators that estimating the fat ratio in participants were; BMI (r=0.718, p<0.05), WHtR (r=0.503, p<0.05) and AVI (r=0.480, p<0.05), respectively. Conclusion: Many advanced diagnostic methods and medical devices, can not be used in primary healthcare clinics. Therefore, practical approaches that are most compatible with advanced research are coming to the fore. In this study, we have shown that BMI is the most appropriate anthropometric measurement to detect abdominal obesity in geriatric patients.