Dergiler / Düzce Tıp Fakültesi Dergisi / 2026 / Volume: 14 Issue: 2

Perikardiyal Efüzyon: Etyoloji, Tanı Ve Tedavisi

Pericardial Effusion: Etiology, Diagnose And Management

Osman Turak(Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Kliniği, Ankara)
Özgül Malçok Gürel(Kırıkkale Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Kliniği, Kırıkkale)
Kumral Çağlı(Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyovasküler Cerrahi Kliniği, Ankara)
Fırat Özcan(Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyovasküler Cerrahi Kliniği, Ankara)
Ayşenur Ekizler(Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyovasküler Cerrahi Kliniği, Ankara)
Muhammed Cebeci(Kırıkkale Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Kliniği, Kırıkkale)
Ahmet İşleyen(Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyovasküler Cerrahi Kliniği, Ankara)
İbrahim Akpınar(Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyovasküler Cerrahi Kliniği, Ankara)
Enis Gırboviç(Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyovasküler Cerrahi Kliniği, Ankara)
Adnan Yalçınkaya(Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyovasküler Cerrahi Kliniği, Ankara)
Nurcan Başar(Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyovasküler Cerrahi Kliniği, Ankara)
Sayfa
—
Yayın Tarihi
2012-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hastalarınklinik özellikleri, laboratuvar ve transtorasik ekokardiyografi bulguları kaydedildi.Perikardiyosentez işlemi tanısal ve/veya tedavi amaçlı olarak subksifoid yaklaşımla yapıldı veperikardiyal sıvıda glikoz, total protein, kolesterol ve laktik dehidrogenaz düzeyi, adenozindeaminaz aktivitesi ve tüberküloz (tbc) polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) bakıldı, sitolojik vemikrobiyolojik inceleme yapılarak, kültür sonuçları değerlendirildi.Bulgular: Transtorasik ekokardiyografi ile 70 hastada (%67,3) büyük, 34 hastada (%32,7) ortaderecede perikardiyal sıvı saptandı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Orta-büyük miktarda perikardiyal efüzyonlu olguların; etyoloji, tanı ve tedavi yöntemlerigeriye dönük değerlendirildi.Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya kliniğimizde perikardiyal efüzyonla takip edilen 104 hastadahil edildi (54’ü erkek, 50’si kadın; ortalama yaş 53±18 yıl; dağılım 14–85 yıl).
📊
Temel Bulgular & Veri:Hastalarınklinik özellikleri, laboratuvar ve transtorasik ekokardiyografi bulguları kaydedildi.Perikardiyosentez işlemi tanısal ve/veya tedavi amaçlı olarak subksifoid yaklaşımla yapıldı veperikardiyal sıvıda glikoz, total protein, kolesterol ve laktik dehidrogenaz düzeyi, adenozindeaminaz aktivitesi ve tüberküloz (tbc) polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) bakıldı, sitolojik vemikrobiyolojik inceleme yapılarak, kültür sonuçları değerlendirildi.Bulgular: Transtorasik ekokardiyografi ile 70 hastada (%67,3) büyük, 34 hastada (%32,7) ortaderecede perikardiyal sıvı saptandı.
💡
Sonuç & Katkı:Etyolojik neden olarak ensık idyopatik perikardit bulunurken, diğer en sık etyolojik sebebler sırasıyla neoplazi, konjestifkalp yetmezliği ve tüberkülozdu.Sonuç: Perikardiyal efüzyonlarda etyolojinin saptanması klinisyenler için temel sorundur.Dikkatli alınan öykü, detaylı fizik muayene ve gerekli görülen hastalarda yapılanperikardiyosentez işlemi ile spesifik tanı konulmalı ve etyolojiye yönelik tedaviye hemenbaşlanmalıdır
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:104 hasta
⚙️Değişkenler:etiology · pericardial effusion · pericardiocentesis

Özet

Amaç: Orta-büyük miktarda perikardiyal efüzyonlu olguların; etyoloji, tanı ve tedavi yöntemlerigeriye dönük değerlendirildi.Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya kliniğimizde perikardiyal efüzyonla takip edilen 104 hastadahil edildi (54’ü erkek, 50’si kadın; ortalama yaş 53±18 yıl; dağılım 14–85 yıl). Hastalarınklinik özellikleri, laboratuvar ve transtorasik ekokardiyografi bulguları kaydedildi.Perikardiyosentez işlemi tanısal ve/veya tedavi amaçlı olarak subksifoid yaklaşımla yapıldı veperikardiyal sıvıda glikoz, total protein, kolesterol ve laktik dehidrogenaz düzeyi, adenozindeaminaz aktivitesi ve tüberküloz (tbc) polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) bakıldı, sitolojik vemikrobiyolojik inceleme yapılarak, kültür sonuçları değerlendirildi.Bulgular: Transtorasik ekokardiyografi ile 70 hastada (%67,3) büyük, 34 hastada (%32,7) ortaderecede perikardiyal sıvı saptandı. Perikardiyosentez uygulanan 46 hastanın 22’sinde (%47,8)perikardiyal sıvı eksuda, 24’ünde (%52,2) transuda özelliğindeydi. Etyolojik neden olarak ensık idyopatik perikardit bulunurken, diğer en sık etyolojik sebebler sırasıyla neoplazi, konjestifkalp yetmezliği ve tüberkülozdu.Sonuç: Perikardiyal efüzyonlarda etyolojinin saptanması klinisyenler için temel sorundur.Dikkatli alınan öykü, detaylı fizik muayene ve gerekli görülen hastalarda yapılanperikardiyosentez işlemi ile spesifik tanı konulmalı ve etyolojiye yönelik tedaviye hemenbaşlanmalıdır

Abstract

Aim: The etiology, diagnosis and treatment options of patients with moderate-large volumepericardial effusions were evaluated, retrospectively.Patients and methods: 104 patients with pericardial effusion were enrolled into the study (54male, 50 female, mean age of 53±18 years, ranged from 14 to 85 years). The clinical features,laboratory tests and trans-thoracic echocardiography findings of the patients were recorded.Both diagnostic and therapeutic aimed pericardiocentesis procedures were performed viasubxiphioid route and glucose, total protein, cholosterol, lactic dehydrogenase levels, adenosinedeaminase activity, polymerase chain reaction for tuberculosis, cytological, microbiologicalexaminations and cultures were obtained from pericardial fluid.Results: By transthoracic echocardiography, 70 patients (67.3%) had large volume and 34patients had moderate volume pericardial effusion. Pericardiocentesis was performed to a totalof 46 patients and pericardial fluid was exudate in 22 patients (47.8%) and transudate in 24patients (52.2%). The most common cause of effusion was idiopathic and the other causes wereneoplasia, congestive heart failure and tuberculosis, respectively.Conclusion: The main problem in pericardial effusion is to find the etiology for clinicians.Carefully taken medical story, detailed physical examination and pericardiocentesis procedureif needed will help us to diagnose the disease and to start the treatment for the specific etiology

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Turak, O., Gürel, Ö. M., Çağlı, K., Özcan, F., Ekizler, A., Cebeci, M., İşleyen, A., Akpınar, İ., Gırboviç, E., Yalçınkaya, A., Başar, N. (2012). Perikardiyal Efüzyon: Etyoloji, Tanı Ve Tedavisi. Düzce Tıp Fakültesi Dergisi, Volume: 14 Issue: 2. https://ajindex.com/articles/1346930

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Sagrista-Sauleda J, Merce J, Permanyer-Miralda G, Soler-Soler J. Clinical clues to the causes of large pericardial effusions. Am J Med. 2000;109:95–101
  2. Van Trigt P, Douglas J, Smith PK, et al. A prospective trial of subxiphoid pericardiotomy in the diagnosis and treatment of large pericardial effusion. A follow-up report. Ann Surg. 1993;218:777–82.
  3. Spodick DH. Physiology of the normal pericardium: Functions of the pericardium. Spodick DH.(ed). The pericardium. A Compherensive Textbook. New York: Marcel Decker; 1997:15–26.
  4. Corey GR, Campell PT, Von Tright P, Kenney RT, O'Connor CM, Sheikh KH. Etiology of large pericardial effüsions. Am J Med. 1993;95:209–13.
  5. Mayosi BM, Burgess LJ, Doubell AF. Tuberculous pericarditis. Circulation. 2005;112:3608–16.
  6. Özbarlas N, Küçükkosmanoğlu O, Bingol G, Salih OK. Çocukluk çağı perikarditleri: 47 olgunun etiyoloji, tanı ve tedavi yönünden değerlendirilmesi. Türk Kardiol Dern Arsv. 1997;25:220–6.
  7. Bertog SC, Thambidorai SK, Parakh K, et al. Constrictive pericarditis: etiology and cause-specific survival after pericardiectomy. J Am Coll Cardiol. 2004;43:1445–52.
  8. Vaitkus PT, Herrmann HC, LeWinter MM. Treatment of malignant pericardial effusion. JAMA. 1994;272:59–64.
  9. Wiener HG, Kristensen IB, Haubek A, Kristensen B, Baandrup U. The diagnostic value of pericardial cytology. An analysis of 95 cases. Acta Cytol. 1991;35:149–53.
  10. Meyers DG, Meyers RE, Prendergast TW. The usefulness of diagnostic tests on pericardial fluid. Chest. 1997;111:1213–21.
  11. Syed FF, Mayosi BM. A modern approach to tuberculous pericarditis. Prog Cardiovasc Dis. 2007;50:218–36.
  12. Reuter H, Burgess L, Van Vuren W, Boubell A. Diagnosing tuberculous pericarditis. Q J Med. 2006;99:827–39.
  13. Burgess LJ, Reuter H, Carstens ME, Taljaard JJ, Doubell AF. The use of adenosine deaminase and interferon-gamma as diagnostic tools for tuberculous pericarditis. Chest. 2002;122:900–5.
  14. Kerber RE, Sherman B. Echocardiographic evaluation of pericardial effusion in myxedema. Circulation. 1975;52: 823– 7.
  15. Kabadi UM, Kumar SP. Pericardial effusion in primary hypothyroidism. Am Heart J. 1990;120:1393–5.