Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAraştırma bulguları, Terekeme/Karapapak göçünün katılımcı anlatılarında büyük ölçüde zorunluluk ve hayatta kalma deneyimi olarak hatırlandığını; bu belleğin kuşaklar arasında farklı yoğunluklarda aktarıldığını göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Kafkasya’dan Türkiye’ye gerçekleşen Terekeme/Karapapak göçünü, tarihsel bir hareketlilikten öte, kuşaklar boyunca etkisini sürdüren bir toplumsal bellek ve kimlik süreci olarak ele almaktadır. Nitel araştırma deseniyle yürütülen çalışmada, farklı yaş gruplarından ve farklı yerleşim bağlamlarından seçilen toplam on iki katılımcıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler, tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiş; göç ve toplumsal bellek, kimliğin gündelik hayattaki görünürlüğü, aidiyet ve mekân ile kuşaklar arası aktarım ve gelecek algısı olmak üzere dört ana tema etrafında değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, Terekeme/Karapapak göçünün katılımcı anlatılarında büyük ölçüde zorunluluk ve hayatta kalma deneyimi olarak hatırlandığını; bu belleğin kuşaklar arasında farklı yoğunluklarda aktarıldığını göstermektedir. İleri yaş kuşaklarında göç anlatıları güçlü ve duygusal bir içerik taşırken, genç kuşaklarda göç daha çok anlatılar aracılığıyla aktarılan sembolik bir geçmişe dönüşmektedir. Kimliğin gündelik hayattaki görünürlüğü ise sürekli ve belirleyici bir nitelik taşımamakta; daha çok aile, akrabalık ilişkileri ve kültürel ritüeller gibi bağlamsal alanlarda ortaya çıkmaktadır. Aidiyet duygusu, yaşanılan mekâna göre yeniden şekillenmekte; göç edilen ya da anlatılarla aktarılan “anayurt” giderek sembolik bir referans haline gelmektedir. Kuşaklar arası aktarım bağlamında ise dil ve gündelik pratiklerin zayıfladığı, kimliğin anlatı ve bilgi düzeyinde sürdürüldüğü görülmektedir. Çalışma, Terekeme/Karapapak kimliğinin kaybolmakta olan bir aidiyet değil; toplumsal koşullara uyum sağlayarak gündelik hayattan sembolik alanlara doğru dönüşen bir kimlik biçimi olduğunu ortaya koymaktadır. Bu yönüyle araştırma, göç, kimlik ve toplumsal bellek literatürüne nitel ve ampirik bir katkı sunmaktadır.
Abstract
This study examines the Terekeme/Karapapak migration from the Caucasus to Türkiye not merely as a historical movement, but as a long-term social process shaping collective memory, identity, and belonging across generations. Adopting a qualitative research design, the study is based on semi-structured interviews conducted with twelve participants from different age groups and settlement contexts. The data were analyzed using thematic analysis and organized around four main themes: migration and collective memory, the visibility of identity in everyday life, belonging and place, and intergenerational transmission and perceptions of the future. The findings reveal that Terekeme/Karapapak migration is predominantly remembered as an experience of compulsion and survival rather than voluntary mobility. While older generations convey migration narratives with strong emotional intensity, younger generations relate to migration mainly as a symbolic past transmitted through family narratives. The visibility of identity in everyday life is not continuous or dominant; instead, it becomes salient in specific contexts such as family gatherings, kinship relations, and cultural rituals. Belonging is reconstructed in relation to the place of residence, whereas the ancestral homeland increasingly functions as a symbolic reference rather than a concrete locus of attachment. In terms of intergenerational transmission, the erosion of language use and everyday cultural practices is evident, with identity being maintained primarily through narratives and knowledge rather than lived practices. The study concludes that the Terekeme/Karapapak identity is not disappearing but transforming—shifting from everyday practices toward symbolic and contextual forms of expression. In this respect, the research offers an empirical and qualitative contribution to the literature on migration, identity, and collective memory.