Dergiler / Bilig / 2026 / Sayı: 72

En Az Çaba Yasası ve Kazak Türkçesindeki Yaygın Örnekleri

Principle of Least Effort and Common Examples in Kazakh

Dergi
Bilig
Sayfa
25–42
Yayın Tarihi
2015-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazı en az çaba yasasını kısaca anlatarak Kazak Türkçesinde bu yasaya örnek olan bazı yapıları sıralamaktadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Art zamanlı açıdan bakılınca birçok dilbilimsel unsurun önceki durumları ile en son durumları arasında muazzam farklar görülür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Eski formlar bariz bir şekilde yenilerinden uzundur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazı en az çaba yasasını kısaca anlatarak Kazak Türkçesinde bu yasaya örnek olan bazı yapıları sıralamaktadır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:En az çaba yasası · dilde ekonomi · Zipf yasası

Özet

Art zamanlı açıdan bakılınca birçok dilbilimsel unsurun önceki durumları ile en son durumları arasında muazzam farklar görülür. Eski formlar bariz bir şekilde yenilerinden uzundur. Dilsel yapılarda fonolojik, morfolojik ve sentaktik alanlar dâhil tüm dilbilimsel seviyelerde bir eğilim olarak gözlemlenir. Dildeki bu eğilim en az çaba yasası veya dilde ekonomi gibi teorilerle izah edilebilir. Bu yazı en az çaba yasasını kısaca anlatarak Kazak Türkçesinde bu yasaya örnek olan bazı yapıları sıralamaktadır

Abstract

When they are examined from a synchronic standpoint, several linguistic units indicate tremendous differences compared to their early forms. Evidently, the initial forms are longer than the latest ones. The change towards lessening is observed almost in every linguistic level such as phonology, morphology, syntax etc. The shortening tendency of any language unit can be explained with the least effort theory or economy in language. This study briefly introduces the theory and examines some of the Kazakh examples that had undergone mostly phonological and morphological shortening within the principle of least effort.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Demirci, K. (2015). En Az Çaba Yasası ve Kazak Türkçesindeki Yaygın Örnekleri. Bilig, Sayı: 72, 25–42. https://ajindex.com/articles/13360

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Axanov, K. (2002). TilBiliminiñ Negizderi. Almatı.
  2. Banguoğlu, Tahsin (2004). Türkçenin Grameri. Ankara: TDK Yay.
  3. Başkan, Özcan (2003). Lengüistik Metodu. İstanbul: Multilingual.
  4. Bussmann, Hadumod (2006). Routledge Dictionary of Language and Linguistics. London and New York: Routledge.
  5. Carston, Robyn (2005). “Relevance Theory, Grice and the neo-Griceans: a res- ponse to Laurence Horn's 'Current issues in neo-Gricean pragma- tics'”. Intercultural Pragmatics 2 (3): 303-319.
  6. Crystal, David (2008). A Dictionary of Linguistics and Phonetics. USA, UK: Blackwell Publishing.
  7. Demirci, Kerim (2006). Kazakh Verbal Structures and Descriptive Verbs. Mary- land: Dunwoody Press.
  8. _____, (2004). "Toplama Diller: Pidginler ve Creoller". Folklor/Edebiyat 40-2004 /4.
  9. _____, (2010). Teorik Bir Yaklaşımla Zamirler. Ankara: Grafiker Yay.
  10. Eker, Süer (2009). Çağdaş Türk Dili. Ankara: Grafiker Yay.
  11. Ercilasun, Ahmet Bican (2007). Makaleler. Yay. Haz. Ekrem Arıkoğlu. Ankara: Akçağ Yay.
  12. Ergin, Muharrem (1998). Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Yay.
  13. Gemalmaz, Efrasiyap (1982). Standart Türkiye Türkçesi (STT)’nin Formanlarının Enformatif Değerleri ve Bu Değerlerin İhtiyaç Halinde Bu Dilin Gelişimine Muhtemel Etkileri. Erzurum. http//:efrasiyap.tripot.com/yazilar/STT2.pdf.
  14. Güneş, Sezai (2002). Türk Dili Bilgisi. İzmir.
  15. Hatiboğlu, Vecihe (1972). Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK Yay.
  16. Hengirmen, Mehmet (1999). Dilbilgisi ve Dilbilim Terimleri Sözlüğü. Ankara: Engin Yay.
  17. Isqaqov, Ahmedi (1991). Qazirgi Kazak Tili. Ana Tili: Almatı.
  18. İmer, Kâmile, Ahmet Kocaman ve A. Sumru Özsoy (2011). Dilbilim Sözlüğü. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yay.
  19. Karaağaç, Günay (2010). Türkçenin Ses Bilgisi. İstanbul: Kesit Yay.
  20. Korkmaz, Zeynep (1992). Gramer Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK Yay.
  21. _____, (2002). Kazak Grammatikası. Astana.
  22. _____, (1999). Kazak Tilinin Sözdigi. Almatı: Dayk-Press.
  23. Kudaşev, G. H. (2011). “Tatar Türkçesinde Fonetik ve Morfolojik Değişiklikler”. Çev. Ercan Alkaya. Turkish Studies 6/1: 322-357.
  24. Kumova Metin, Senem (2008). “Türkçe’de Kullanılan İşlev Kelimelerin Zipf 1. Kanunu Esasında Değerlendirilmesi”. Gazi Üniv. Müh. Mim. Fak. Dergisi 23 (2): 467-475.
  25. Martinet, André (1955). Économie des changements phonétiques: Traité de phonolo- gie diachronique. Berne: Editions A. Francke
  26. Mamanov, I. E. (1966). Qazirgi Qazaq Tili (Etistik). Almati: Mektep Baspası.
  27. Strazny, Philipp (Ed.) (2005). Encyclopedia of Linguistics. New York • Oxon: Taylor & Francis Group.
  28. Topaloğlu, Ahmet (1989). Dil Bilgisi Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Ötüken Neşri- yat.
  29. Vardar, Berke (2002). Dilbilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Multilingual.
  30. Yıldız, Murat (2010). “Standart ve Yerel Arapçanın Tarihsel ve Filolojik Sınırları: Mısır Lehçesi Örneği”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 3 (10): 23-41.