KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2021 / Sayı: Van Özel Sayısı

Van Tarihine Genel Bir Bakış

Orhan KILIÇ
Sayfa
19–42
Yayın Tarihi
2021-04-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Şehir en son 1915’de Ermeniler tarafından tamamen yakılınca yeni bir yerde yeniden inşa edilmek zorunda kalınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Van’ın, jeopolitik ve jeostratejik konumu itibariyle eski çağlardan itibaren bilinen bir tarihi vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Van 1548 yılında kati olarak Osmanlı hâkimiyetine girmiş ve bir daha el değiştirmemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Şehir en son 1915’de Ermeniler tarafından tamamen yakılınca yeni bir yerde yeniden inşa edilmek zorunda kalınmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Van · şehir · Osmanlı Tarihi

Özet

Van’ın, jeopolitik ve jeostratejik konumu itibariyle eski çağlardan itibaren bilinen bir tarihi vardır. Önceleri askeri bir garnizon hüviyetinde olan Van Kalesi ilerleyen zamanlarda, özellikle de Türk hâkimiyeti döneminde önce kale-şehir sonra da bütün müesseseleri ile bir şehir hüviyeti göstermiştir. Van’ın müstahkem bir kale olmaktan çıkıp dış surların içerisinde şehir hayatına kavuşması ile ilgili somut adımların Ahlatşahların bölgedeki hâkimiyetlerine rastladığı söylenebilir. Kalenin eteklerinde Ulu Cami’nin inşa edilmesi kale dışındaki iskânın en önemli başlangıç noktasıdır. Van 1548 yılında kati olarak Osmanlı hâkimiyetine girmiş ve bir daha el değiştirmemiştir. Ancak uzun yıllar Safevilerin Van ve çevresi için ciddi bir tehdit unsuru olduğu söylenebilir. Van, serhadde olmanın getirdiği dezavantajın etkilerini her zaman hissetmiştir. Van Kalesi Osmanlı Devleti’nin doğudaki en önemli kilit noktası ve adeta ileri karakolu olmuştur. Van ve çevresinde yaşayan insanlar iki önemli gücün arasındaki bir coğrafyada yaşamanın olumsuz etkilerini uzun bir süre yaşamışlardır. Birçok bakımdan elverişli bir coğrafyada olunmasına rağmen istenilen gelişme gösterilememiştir. Mesela hayvancılık faaliyetlerinin beklenilen ölçüde gerçekleştiğini söylemek zordur. Van, kalabalık bir asker nüfusunu bünyesinde barındırdığı için Osmanlı döneminde bir asker şehri olarak da nitelendirilebilir. Şehir en son 1915’de Ermeniler tarafından tamamen yakılınca yeni bir yerde yeniden inşa edilmek zorunda kalınmıştır.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILIÇ, O. (2021). Van Tarihine Genel Bir Bakış. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: Van Özel Sayısı, 19–42. https://ajindex.com/articles/133074

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Hoca Saadettin Efendi. (1992). Tacü’t-Tevârih, C. IV, Parmaksızoğlu, İ. (Çev.), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. Gregory Abû’l-Farac (Bar Habraeus). (1987). Abû’l-Farac Tarihi, C. II, Suryancadan İngilizceye çeviren: Ernest A. Wallıs Budge, Türkçeye çeviren: Ömer Rıza Doğrul. Ankara:
  2. TTK Yayınları.
  3. Nasır-ı Hüsrev (1985). Sefernâme. Tarzi, A. (Çev.) İstanbul: MEB Yayınları. Şeref Han, (1971). Şerefnâme Osmanlı-İran Tarihi. Bozarslan, M. E. (Çev.) İstanbul. Peçevî İbrahim Efendi. (1981). Peçevî Tarihi I. Baykal, Bekir Sıtkı. (Haz). Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. Solak-zâde Mehmed Hamdemi Çelebi. (1989). Solak-zâde Tarihi, C. II. Çabuk,V. (Çev.). Ankara:
  4. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  5. Akbaş, Ö. (2019). Tarihi Süreçte Küresinniler Üzerine Bir Araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi İnsani ve Sosyal Bilimler Fakültesi Tarih Bölümü, Elazığ. Alper, C. (1983). Çeşitli Yönleriyle Van (Araştırma, İnceleme). (2. Baskı). Ankara.
  6. Andreasyan, H. D. (1966).
  7. Aktamar Kilisesi. İÜEFTD, XVI/21, 77-82.
  8. Aslanapa, O. (1990).
  9. Türk Sanatı I-II, Ankara.
  10. Aşan, M. B. (1992). XIV. Yüzyılda Van ve Yöresi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Fırat Üniversitesi/ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ. Barkan, Ö. L. (1943). XV. ve XVI. Asırlarda Osmanlı İmparatorluğu’nda Zirâî Ekonominin Hukûkî ve Malî Esasları (Kanunlar I). C. I, İstanbul.
  11. Baykara, T. (1988). Anadolu'nun Tarihi Coğrafyasına Giriş I Anadolu'nun İdari Taksimatı. Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları.
  12. Biçer, B. (2014). Kürtler. Konya: Çizgi Yayınları.
  13. Della Vida, G. Levi. (1986). Emeviler. İslâm Ansiklopedisi içinde. C. 4, İstanbul:
  14. MEB Yayınları.
  15. Doğan, C. (2011). Tanzimat’ın Van’da Uygulanması ve Han Mahmud İsyanı. History Studies, 3(2), 147-162.
  16. Emecen, F. M. (2016). Yavuz Sultan Selim. İstanbul:
  17. Kapı Yayınları.
  18. Erzen, A. (1986). Doğu Anadolu ve Urartular. Ankara:
  19. TTK Yayınları.
  20. Göyünç, N. (1986). Van. İslâm Ansiklopedisi içinde. C. 13, İstanbul:
  21. MEB Yayınları.
  22. Kılıç, O. (2019).
  23. Arşiv Belgelerine Göre Etnik, Coğrafi ve İdari Bakımdan Ekrâd ve Kürdistan Terimleri, 2. Uluslararası Osmanlı Coğrafyası Arşiv Kongresi Bildiriler, C.1, Ankara: T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı, s. 933-953. ____________. (2019). Kuruluşundan 1864 Vilayet Nizamnamesi’ne Kadar Bitlis’in Osmanlı İdari Taksimatı İçerisindeki Yeri Üzerine Bir Değerlendirme. Tarihi ve Kültürel Yönleriyle Bitlis, Mehmet İnbaşı-Mehmet Demirtaş (Eds.). Ankara: Bitlis Eren Ünive