KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Yükseköğretim Dergisi / 2018 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Türkiye’de Yüksekö¤retimin Genifllemesinin Ekonomik Yönleri (1980–2016)

The expansion of higher education in Turkey (1980–2016): Some economic implications

HÜSEYİN ERGEN
Vedat ÇAKIOĞLU
Sayfa
207–233
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kapsamda; öğrencilerin yükseköğretim tercihleri, öğrenci ve öğretim elemanı sayıları, yükseköğretim harcamaları ve mezunların işgücü piyasalarına geçişi ile ilgili konulardaki gelişmeler incelenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de ve dünyada yükseköğretim hızla genişlemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’de de 2001 ve 2008 mali krizlerine rağmen yükseköğretim kurumlarının ve yükseköğrenime katılanların sayıları artmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kapsamda; öğrencilerin yükseköğretim tercihleri, öğrenci ve öğretim elemanı sayıları, yükseköğretim harcamaları ve mezunların işgücü piyasalarına geçişi ile ilgili konulardaki gelişmeler incelenmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türkiye’de ve dünyada yükseköğretim hızla genişlemektedir. Bu genişleme yerel ve küresel ekonomik krizlere rağmen hızını kesmemektedir. Türkiye’de de 2001 ve 2008 mali krizlerine rağmen yükseköğretim kurumlarının ve yükseköğrenime katılanların sayıları artmıştır. Bu çalışmada, 1980–2016 döneminde Türkiye’de yükseköğretim alanındaki sayısal gelişmeler ve bu gelişmelerin doğurguları ekonomik bir bakış açısıyla ele alınmaktadır. Bu kapsamda; öğrencilerin yükseköğretim tercihleri, öğrenci ve öğretim elemanı sayıları, yükseköğretim harcamaları ve mezunların işgücü piyasalarına geçişi ile ilgili konulardaki gelişmeler incelenmektedir.

Abstract

Higher education has been expanding in Turkey and throughout the world. This expansion has not been slowed down despite local and global economic crises. In Turkey, the numbers of higher education institutions and those who participating in higher education have increased despite 2001 and 2008 crises. In this study, statistical evolution of Turkish higher education during 1980–2016 period and its implications were analyzed with an economic viewpoint. Within this scope; higher education choices, numbers of registered students and teaching staff, higher education expenditures, and transition of graduates from school to labor market during the period are analyzed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERGEN, H., ÇAKIOĞLU, V. (2018). Türkiye’de Yüksekö¤retimin Genifllemesinin Ekonomik Yönleri (1980–2016). Yükseköğretim Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 207–233. https://ajindex.com/articles/132670

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Acemoğlu, D., and Robinson, J. A. (2013). Why nations fail? The origins of power, prosperity and poverty. London: Profile Books. Ataünal, A. (1998). Türkiye’de yükseköğretim (1923–1998): Yasal düzenlemeler ve değerlendirmeler. Ankara:
  2. MEB. Becker, W. E., and Lewis, D. R. (Eds.) (1993). Higher education and economic growth. New York: Springer. Belfield, C. R. (2000). Economic principles for education: Theory and evidence. Cheltenham, UK: Edward Elgar. Bircan, İ., Çacur B., Yılmaz, H., Keleçoğlu, K., Özpınar, Ü., Yurt, İ. ve Demirezen, M. (1989). Türkiye’de öğrenci maliyetleri: 1979–1987. Ankara: DPT Sosyal Planlama Başkanlığı. Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kalite, uluslararasılaşma: Türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası. Ankara:
  3. YÖK. Erdoğmuş, N. ve Esen, M. (2016). Classifying universities in Turkey by hierarchical cluster analysis. Eğitim ve Bilim, 41(184), 363–382.
  4. Ergen, H. (1999). Türkiye’de eğitimin ekonomik büyümeye katkısı. Ekonomik Yaklaşım, 10(35), 21–52.
  5. Ergen, H. (2002). Türkiye’de kamu üniversitelerinde birim harcamalar ve vazgeçilen kazançlar. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Edergi, 1(1), 69–83.
  6. Ergen, H. (2013). Uncertainties and risks determining individual demand for higher education: A sample from Mersin University. Eğitim ve Bilim, 38(169), 433–446.
  7. Ergen, H. (2014). The sensitivity of student teachers’ higher education demand to tuition and support. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(4), 93–114.
  8. Ergen, H. (2017). Private returns to higher education in Turkey: An application in public education sector. International Journal of Educational Sciences, 17(1–3), 16–172.
  9. Ergen, H. ve Çakıoğlu, V. (2016). Eğitimde geçmiş ve gelecek: Türkiye’de ortalama ve beklenen eğitim süreleri. E. Babaoğlan, E. Kıral ve A. Çilek (Ed.), Eğitime dönüş (e-kitap), (s. 70–86). Ankara:
  10. EYUDER Yayınları.
  11. Fallis, G. (2015). The economic analysis of university participation rates. Journal of Education Finance, 40(4), 391–413
  12. Fan, W., Ma, Y., and Wang, L. (2015). Do we need more public investment in higher education? Estimating the external returns to higher education in China. Asian Economic Papers, 14(3), 88–104.
  13. Goldin, C., and Katz, L. F. (1998). The origins of state-level differences in the public provision of higher education: 1890–1940. American Economic Review, 88(2), 303–308.
  14. Gölpek, F. (2011). Yükseköğretim finansman politikasında yeni bir yaklaşım: Maliyet paylaşımı. Yükseköğretim Dergisi, 1(1), 25–33.
  15. Günay, D. ve Gü