Dergiler / Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi / 2009 / Sayı: 49

Safevî-Osmanlı savaşı'ndan itibaren dinî söylemin siyasal propaganda aracı olarak kullanılması: Dede Kargın örneği

Use of the religious thoughts to serve the political propaganda after the Safawid - Ottoman war: An outline on Dede Qargın case

Sayfa
209–224
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylece makale bu eksende her iki devletin geliştirdiği ideolojinin din merkezinde oluşunu ve dinin söylem ve siyasal propagandanın bir parçasına dönüşmesini ele alır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede, Osmanlı Devleti ile Safevî Devleti arasındaki siyasi, kültürel, dinî ve sosyal yapı ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Farklı bu iki yapı her iki devletin komutanları arasında Dede Kargın Mevkiî'nde yaptıkları savaş etrafında anlatılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Böylece makale bu eksende her iki devletin geliştirdiği ideolojinin din merkezinde oluşunu ve dinin söylem ve siyasal propagandanın bir parçasına dönüşmesini ele alır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makalede, Osmanlı Devleti ile Safevî Devleti arasındaki siyasi, kültürel, dinî ve sosyal yapı ele alınmıştır. Farklı bu iki yapı her iki devletin komutanları arasında Dede Kargın Mevkiî'nde yaptıkları savaş etrafında anlatılmıştır. Bu savaş, iki ülke arasındaki kültürel, siyasi ve dinî çizgiyi ve kırılmayı oluşturmaktadır. Savaşın görünen yönü, savaş sonrasında ziyaret bölgesinde bulunan toplulukların göçlerle Safevîlere katılmaları ve Osmanlı sınırlarının çok genişlemesidir. Oysa Dede Kargın Mevkiî, yerleşik siyasi, dinî ve kültürel yapıyı ima eder. Bu ima, her iki ülke tarafından birbirini tanımlayan ya da kendisini tanımlayan söylemi görünür kılmaktadır. Böylece makale bu eksende her iki devletin geliştirdiği ideolojinin din merkezinde oluşunu ve dinin söylem ve siyasal propagandanın bir parçasına dönüşmesini ele alır.

Abstract

The article, evaluates the political, cultural, religious and social structure between the Ottoman and Safawid states. And the two structures are explained with a focusing on the war between the commanders of the both states in Dede Qargin Area. This war was a cultural, political and religious line and a breaking point between them. As a result, after the war many communities in Dede Qargin shrine area migrated to the Safawid region, and Ottoman borders were more widened. Actually, Dede Qargin area stands for a settled political, religious and cultural structure. And the case shows the claims of both states about each other or about their-selves. That is to say, the paper assesses that the ideology of the both states was of a religious character, and religion was tranformed to a political propaganda item.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAŞĞIN, A. (2009). Safevî-Osmanlı savaşı'ndan itibaren dinî söylemin siyasal propaganda aracı olarak kullanılması: Dede Kargın örneği. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı: 49, 209–224. https://ajindex.com/articles/131574

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. AKSÜT, Hamza (2004): "Anadolu Alevîliğinin Oluşum Yerlerinden Biri Olarak Diyarbakır Yöresi", /. Uluslararası Oğuzlardan Osmanlıya Diyarbakır Sempozyumu 20-22
  2. Mayıs Diyarbakır. AKSÜT, Hamza (2006): Alevî Erenlerin İlk Savaşı, Ankara,
  3. Yurt Kitap Yayın. ALLOUCHE, Adel (2001): Osmanlı-Safevî ilişkileri, Çeviren Ahmet Emin Dağ, istanbul, Anka Yayınları. ÂŞIKPAŞAOĞLU Ahmed Âşıkî (1947): Tevârîh-i Âl-i Osman, Düzenleyen Çiftçioğlu N. Atsız, İstanbul, Türkiye Yayınevi.
  4. DEDE KARGIN ÖZEL SAYISI (2002): Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi, Sayı 21, Ankara.
  5. DEDEKARGINOĞLU, Hüseyin (2006): "Dedekargın Süreğinde Cem Töreni", Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi, Sayı 46, Ankara, Gazi Üniversitesi Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Merkezi Yayınları, s. 11-75.
  6. ERPOLAT, Mehmet Salih (2004): "XVI. Yüzyılın Başlarında Diyarbekir Eyaletinde Viran Köyler Meselesi", /. Uluslararası Oğuzlardan Osmanlıya Diyarbakır Sempozyumu 20-22
  7. Mayıs Diyarbakır. GÖLPINARLI, Abdulbaki (1967): "Kızılbaş", İslam Ansiklopedisi, Cilt 6, İstanbul, Milli Eğitim Basımevi, ss. 789-795.
  8. GÖYÜNÇ, Nejat (1991): XVI. Yüzyılda Mardin Sancağı, 2. Baskı,
  9. Ankara,
  10. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  11. GÜLTEN, Sadullah (2004): XVI. Yüzyıl Anadolusu'nda Oğuzların Kargın Boyu, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yeniçağ Bilim Dalı. HAMMER (2002):
  12. Büyük Osmanlı Tarihi, Cilt 2, İstanbul,
  13. Medya Ofset Baskı.
  14. KILIÇ, Remzi (2004): Diyarbakır ve Güneydoğu Anadolu'nun Osmanlı Devleti'ne Katılma (1515-1517),I. Uluslararası Oğuzlardan Osmanlıya Diyarbakır Sempozyumu 20-22
  15. Mayıs Diyarbakır. KÜÇÜKDAĞ, Yusuf (1999): "Osmanlı Devletinin Şah İsmail'in Anadolu'yu Şiîleştirme Çalışmalarını Engellemeye Yönelik Önlemleri", Osmanlı I, Editör Güler Eren, Ankara, Yeni Türkiye Yayınları, ss. 269-281.
  16. LINDNER, Rudi Paul (2000): Orta çağ Anadolu'sunda Göçebeler ve Osmanlılar, Çeviren Müfit Güney, Ankara, İmge Kitabevi. MECDÎ Mehmet Efendi (1989):
  17. Şakaik-ı Nu'maniye ve Zeyilleri, Cilt 1, Neşre Hazırlayan: Abdülkadir Özcan, İstanbul, Çağrı Yayınları, 1989.
  18. MİRCAFERİ, Hüseyin (1972): Safevîler Devrinde Iran Kültür ve Medeniyeti, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü, İstanbul.
  19. MİRZA, Abbaslı (1976) "Safevîlerin Kökenine Dair", Belleten, Sayı 158, Ankara, Türk Tarih Kurumu Yayınları, ss. 287-329.
  20. SÜMER, Faruk (1992): Safevî Devletinin Kuruluşunda ve Gelişmesinde Anadolu Türklerinin Rolü, Ankara,
  21. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  22. TAŞĞIN, Ahmet (2004): "Hataî