Dergiler / Bilig / 2020 /

Türkiye’nin Demokratikleşme Sürecinde Bürokrasinin Rolü:Tek-Parti Dönemi ve Çok-Partili Sisteme Geçiş

Dergi
Bilig
Sayfa
1–28
Yayın Tarihi
2020-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, bürokrasi ve demokrasi arasında bir ikilem bulunduğu, bürokrasinin demokratikleşme sürecini olumsuz yönde etkilediği, tek-parti döneminde bürokrasinin daha etkin olduğu, çok-partili hayata geçişle birlikte nispeten bürokrasinin gücünün azaldığı, ancak bürokratik vesayet geleneğinin günümüze kadar etkisini sürdürdüğü ve bu durumun demokratikleşme sürecine zarar verdiği görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu çalışmanın amacı demokratikleşme sürecinde bürokrasinin rolü, işlevi ve tutumunu incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kapsamda Türkiye’de cumhuriyetin ilanından çok-partili hayata geçişe kadar demokratikleşme sürecinin incelendiği bu tarihsel araştırmada, bürokrasi ve demokrasi ilişkisi kuramsal olarak kısaca ele alındıktan sonra Türk siyasi hayatında önemli bir yeri olan bürokratik yönetim geleneğinin oluşumuna değinilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, bürokrasi ve demokrasi arasında bir ikilem bulunduğu, bürokrasinin demokratikleşme sürecini olumsuz yönde etkilediği, tek-parti döneminde bürokrasinin daha etkin olduğu, çok-partili hayata geçişle birlikte nispeten bürokrasinin gücünün azaldığı, ancak bürokratik vesayet geleneğinin günümüze kadar etkisini sürdürdüğü ve bu durumun demokratikleşme sürecine zarar verdiği görülmüştür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Bürokrasi · demokratikleşme · Türkiye

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı demokratikleşme sürecinde bürokrasinin rolü, işlevi ve tutumunu incelemektir. Bu kapsamda Türkiye’de cumhuriyetin ilanından çok-partili hayata geçişe kadar demokratikleşme sürecinin incelendiği bu tarihsel araştırmada, bürokrasi ve demokrasi ilişkisi kuramsal olarak kısaca ele alındıktan sonra Türk siyasi hayatında önemli bir yeri olan bürokratik yönetim geleneğinin oluşumuna değinilmiştir. Daha sonra, tek-parti döneminde demokratikleşme sürecinde bürokrasinin rolü ve çok-partili hayata geçişle birlikte bu süreçte yaşanan değişim incelenmiştir. Sonuç olarak, bürokrasi ve demokrasi arasında bir ikilem bulunduğu, bürokrasinin demokratikleşme sürecini olumsuz yönde etkilediği, tek-parti döneminde bürokrasinin daha etkin olduğu, çok-partili hayata geçişle birlikte nispeten bürokrasinin gücünün azaldığı, ancak bürokratik vesayet geleneğinin günümüze kadar etkisini sürdürdüğü ve bu durumun demokratikleşme sürecine zarar verdiği görülmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kırılmaz, H. (2020). Türkiye’nin Demokratikleşme Sürecinde Bürokrasinin Rolü:Tek-Parti Dönemi ve Çok-Partili Sisteme Geçiş. Bilig, 1–28. https://ajindex.com/articles/13139

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Ahmad, Feroz (1995). Modern Türkiye’nin Oluşumu. Çev. Yavuz Alagon. İstanbul:
  2. Sarmal Yay. Akbulut, Örsan Ö. (2005). Siyaset ve Yönetim İlişkisi: Kuramsal ve Eleştirel Bir Yaklaşım. Ankara:
  3. TODAİE Yay. Akıncı, Abdulvahap ve Sefa Usta (2015). “Türkiye’de Çok-Partili Hayata Geçişte Etkili Olan İç Faktörlerin Analizi”. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi 17(29): 41-52.
  4. Aksan, Gamze ve Özlem Çelik (2011). “Gerilim ve Uzlaşma: Demokrasi Ekseninde Bürokrasi ve Siyaset İlişkisi Üzerine Bir Değerlendirme”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 25: 1-10.
  5. Aydemir, Şevket Süreyya (2000). İhtilalın Mantığı ve 27 Mayıs İhtilali. 7. Basım. İstanbul:
  6. Remzi Kitabevi.
  7. Balcı, Asım (2005). “Bürokrasi-Demokrasi İlişkisi ve Hesap Verebilirlik Yaklaşımı”. Hacettepe Üniversitesi İİBF Dergisi 23(1): 313-338.
  8. Bayram, Kemal A. ve Kerim Çınar (2007). “İktidar ve Siyasetin Gölgesinde Bürokrasi ve Demokrasi İlişkisi: İdealler, Zorunluluklar, Gerilimler”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 9(1): 11-24.
  9. Behn, Robert D. (2001). Rethinking Democratic Accountability. Washington: Brooking Institution Press.
  10. Bilgin, Vedat (1997). “Türkiye’de Anti Demokratik Geleneğin Gücü Nereden Geliyor?”. Yeni Türkiye 3(17): 26-28.
  11. Çavdar, Tevfik (2004). Türkiye’nin Demokrasi Tarihi (1950-1995). Ankara:
  12. İmge Kitabevi.
  13. Dahl, Robert A. (2001). Demokrasi Üstüne. Çev. Betül Kadıoğlu. Ankara:
  14. Phoenix Yay. Demir, Fatih (2011). “Bürokrasi-Demokrasi İlişkisi ve Bürokratların Seçilmişlerce Kontrolü Sorunu”. Yönetim ve Ekonomi Dergisi 18(2): 63-84.
  15. Dreyfus, Françoise (2014). Bürokrasinin İcadı: Fransa, Büyük Britanya ve ABD’de Devlete Hizmet Etmek. 2. Baskı. Çev. Işık Ergüden. İstanbul:
  16. İletişim Yay. Duman, Doğan ve Serçin Sun İpekşen (2013). “Türkiye’de Genel Seçim Kampanyaları”. Turkish Studies 8(7): 117-135.
  17. Durgun, Şenol (1997). “Tamamlanmamış Bir Proje: Modernleşme ya da Demokratikleşmenin Önündeki Engeller”. Yeni Türkiye 3(17): 41-48.
  18. Dursun, Davut (2001). 27 Mayıs Darbesi. İstanbul:
  19. Şehir Yay. Dursun, Davut (1999). Demokratikleşemeyen Türkiye. İstanbul:
  20. İşaret Yay. Dursun, Davut (2006). Siyaset Bilimi. 3. Baskı. İstanbul:
  21. Beta Yay. Erdoğan, Mustafa (1997). “Türkiye’de Siyasal Sistem ve Demokrasi”. Yeni Türkiye 3(17): 49-64.
  22. Eriş, Metin (1997). “Demokrasi ve Türkiye’deki Varlığı Üzerine Bir Deneme”. Yeni Türkiye 3(17): 657-669.
  23. Eroğul, Cem (1970). Demokrat Parti (Tarihi ve İdeolojisi). Ankara:
  24. Ankara Üniversitesi SBF Yay. Ertan, Temuçin F. (2012). “Atatürk’ün Demokrasi A