Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightNeticede onun Hanefî mezhebinin oluşumunda icra ettiği görevin mahiyetiyle ilgili bir sonuca varılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Fıkhî mezheplerin Hz. Peygamber’den (s.a.v.) müctehid imamlara uzanan bilgi ve hoca ağlarına dayalı oluşum sürecinde Kûfe şehri önemli bir konuma sahiptir. Fıkhî yaklaşımda rey düşüncesinin öne çıkmış olmasıyla bilinen Kûfe fıkıh ekolünün sembol ismi Abdullah b. Mesud (ö. 32/652-53) ve onun öğrencileridir. Onun meclislerinde yürütülen ilmi faaliyeti aktaran birçok fakih olmakla beraber en meşhurları Alkame b. Kays (ö. 62/682) ve Esved b. Yezîd’dir (ö. 75/694). Çalışma Esved ve onun fıkıh tarihindeki konumu üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu manada önce onun hayatı ve ilmi kişiliği aktarılmış sonrasında sahabe neslinin eğitiminden geçen onun da içerinde bulunduğu tabiîlerin fıkıh mezheplerinin oluşumundaki etkileri beyan edilmiştir. Esved ile ilgili rivayetler bağlamında onun fıkıh tarihindeki konumu tespit edilmeye çalışılmıştır. Kûfe merkezli fıkıh faaliyeti yürütmesi nedeniyle Hanefî mezhebinin oluşumundaki etkisiyle ilgili ayrıntılı bilgiler verilmiştir. Bu çerçevede onun fıkıh metodolojisi ve furû-i fıkıh konusundaki örnek görüşleriyle bu durum teyit edilmiştir. Neticede onun Hanefî mezhebinin oluşumunda icra ettiği görevin mahiyetiyle ilgili bir sonuca varılmıştır.
Abstract
Kufa played an important role in the formation process of fiqh sects from the Prophet Mohammad to the mujtahid imams. The leading names of the Kufe fiqh school, known for its rationalism, are Abdullah ibn Masʽud (d. 32 / 652–53) and his students. Many scholars have conveyed the scientific activity carried out in ibn Masʽud ’s assemblies to the next generation. The most famous of these scholars are Alqama ibn Qays (d. 62/682) and Aswad ibn Yazid (d. 75/694). This study has focused on Aswad ibn Yazid and his position in the history of fiqh. In this context, first, his life and his scientific personality were described, and then the effects of the tābi‘ūn, who were educated by the generation of the sahābah, on the formation of fiqh sects were explained. In the context of the narratives about Ibn Yazid, scholars have attempted to determine his position in the history of fiqh. Detailed information was given about the influence of the Hanafi School of Law on the formation of the Kufa-centered fiqh activity. This account has been confirmed by his fiqh methodology and his exemplary views about the Furûʻ al-Fiqh. As a result, we arrived at a conclusion about the nature of the task he performed in the formation of the Hanafi School of Law.