Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: PETG ve PLA malzemeleri PMMA ve CLIP-F ile karşılaştırıldığında, başlangıçta düşük seviyede de olsa radyopasite değerlerinde önemli farklılıklar gözlendi, ancak 14 günlük su emiliminden sonra önemli bir fark gözlenmedi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: 3 boyutlu yazıcı ile üretilen polilaktik asit (PLA) ve polietilen tereftalat glikol (PETG) materyallerinin radyopasite ve su emilim özelliklerini, geleneksel materyaller olan polimetil metakrilat (PMMA) ve metakrilat bazlı ışıkla sertleşen geçici dolgu materyali (Clip-F-VOCO) ile değerlendirmek. Materyaller ve Yöntemler: Bu çalışma için PLA, PETG, PMMA ve Clip-F kullanıldı. Kontrol grubu olarak, çürüksüz bir molar dişten mine ve dentin içeren bir kesit alındı. Başlangıçta ve 14. günün sonunda, radyografik analiz için standart olarak kullanılan alüminyum basamak kama ile dijital radyograflar çekildi. Aynı dönemde örneklerin ağırlıkları da ölçüldü ve kaydedildi. Dijital radyografik görüntüler Image J yazılımı kullanılarak analiz edildi. Her bir numune için ortalama grilik değerleri (MGV'ler), alüminyum basamak kama kalınlığı ve diş kesiti arasındaki ilişki çizildi. Bulgular: PETG ve PLA malzemeleri PMMA ve CLIP-F ile karşılaştırıldığında, başlangıçta düşük seviyede de olsa radyopasite değerlerinde önemli farklılıklar gözlendi, ancak 14 günlük su emiliminden sonra önemli bir fark gözlenmedi. Su emilim değerleri karşılaştırıldığında PETG'nin su emilim değerlerinin PLA'dan daha düşük olduğu görüldü. Sonuçlar: En yüksek su emilim yüzdesi PLA örneklerinde (p PLA>PETG>PMMA şeklinde bulundu. Anahtar Kelimeler: polilaktik asit (PLA); polietilen tereftalat glikol (PETG); 3D yazıcı; diş hekimliği
Abstract
Amaç: 3 boyutlu yazıcı ile üretilen polilaktik asit (PLA) ve polietilen tereftalat glikol (PETG) materyallerinin radyopasite ve su emilim özelliklerini, geleneksel materyaller olan polimetil metakrilat (PMMA) ve metakrilat bazlı ışıkla sertleşen geçici dolgu materyali (Clip-F-VOCO) ile değerlendirmek. Materyaller ve Yöntemler: Bu çalışma için PLA, PETG, PMMA ve Clip-F kullanıldı. Kontrol grubu olarak, çürüksüz bir molar dişten mine ve dentin içeren bir kesit alındı. Başlangıçta ve 14. günün sonunda, radyografik analiz için standart olarak kullanılan alüminyum basamak kama ile dijital radyograflar çekildi. Aynı dönemde örneklerin ağırlıkları da ölçüldü ve kaydedildi. Dijital radyografik görüntüler Image J yazılımı kullanılarak analiz edildi. Her bir numune için ortalama grilik değerleri (MGV'ler), alüminyum basamak kama kalınlığı ve diş kesiti arasındaki ilişki çizildi. Sonuçlar: En yüksek su emilim yüzdesi PLA örneklerinde (p PLA>PETG>PMMA şeklinde bulundu. Bulgular: PETG ve PLA malzemeleri PMMA ve CLIP-F ile karşılaştırıldığında, başlangıçta düşük seviyede de olsa radyopasite değerlerinde önemli farklılıklar gözlendi, ancak 14 günlük su emiliminden sonra önemli bir fark gözlenmedi. Su emilim değerleri karşılaştırıldığında PETG'nin su emilim değerlerinin PLA'dan daha düşük olduğu görüldü. Anahtar Kelimeler: polilaktik asit (PLA); polietilen tereftalat glikol (PETG); 3D yazıcı; diş hekimliği