Dergiler / RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi / 2026 / Sayı: Ö13 Özel Sayı

Oryantalizm ve oryantalist çeviri çalışmalarının Batı’ ya yansımaları

Sayfa
1513–1521
Yayın Tarihi
2023-10-23
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Said yaptığı çalışmalarla yeni bir paradigmanın oluşumunu ortaya koymuştur; Batının asıl hedefi Doğu üzerinde kendi ideolojik, kültürel, sosyolojik hegemonyasını kurmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Oryantalizmi ele alındığı bu çalışmada, Doğu ile Batı’nın birbirlerinden çok farklı, birbirlerine karşıt dünyalar olduğu ve Batı’nın kendini üstün ve tek gördüğü bakış açısı üzerinde durularak çalışmanın temel vurgusu, Doğu kavraminin Batı tarafından kurgulanmış bir kavram olduğudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Alan 13. yüzyılda ortaya çıkmakla birlikte Oryantalizm olarak adlandırılışı 18. yüzyıl itibari ile mümkün olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Said yaptığı çalışmalarla yeni bir paradigmanın oluşumunu ortaya koymuştur; Batının asıl hedefi Doğu üzerinde kendi ideolojik, kültürel, sosyolojik hegemonyasını kurmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Oryantalizm · Doğu - Batı · öteki

Özet

Oryantalizmi ele alındığı bu çalışmada, Doğu ile Batı’nın birbirlerinden çok farklı, birbirlerine karşıt dünyalar olduğu ve Batı’nın kendini üstün ve tek gördüğü bakış açısı üzerinde durularak çalışmanın temel vurgusu, Doğu kavraminin Batı tarafından kurgulanmış bir kavram olduğudur. Doğu bilimi, Şarkiyatçılık, olarak da bilinen Oryantalizm; Yakın ve Uzak Doğu toplum ve kültürleri, dilleri ve halklarının incelendiği Batı kökenli ve Batı merkezli araştırma alanlarının bütünü olarak tanımlanmaktadır. Oryantalizm, Asya ve Kuzey Afrika uygarlıklarına ilişkin, antropoloji, arkeoloji, sosyoloji, iktisat, tarih, yazın ve kültür çalışmaları da dahil olmak üzere hemen her şeyi kapsamaktadır. Alan 13. yüzyılda ortaya çıkmakla birlikte Oryantalizm olarak adlandırılışı 18. yüzyıl itibari ile mümkün olmuştur. Oryantalizm batının öteki olarak gördüğü doğuyu kendi değerlerine yabancılaştırma çabası şeklinde karşımıza çıkmaktadır ve oryantalizmin temelleri İslam dünyası üzerine kurgulanmıştır. Oryantalizm her zaman “öteki” olarak gördükleri Doğu’yu kendi değerlerine yabancılaştırma çabası olarak karşımıza çıkmaktadır. Batı Doğuyu kendi olumsuz ötekisi olarak kabul etmiş ve bu tanımlamadan faydalanarak kendisine olumlu olarak addetmiştir. Tüm bu oluşumları Doğu ile sağladığı iletişim yoluyla ve en önemlisi kültürlerarası bir iletişim aracı olan çeviri yoluyla gerçekleştirilmiştir. Çeviride ideoloji kavramı, çeviri ideolojisini gündeme getirmiştir. Bu anlayış çerçevesinde oluşturulan oryantalizm doğunun keşfidir. Çalışma açısından ele alındığında oryantalizmde, Batı’nın Doğu’yu algılama biçimi ve Doğu’nun ne olmadığı ile ilişkilidir. Doğu’nun kendini Batı algısında yorumlayabilmesi ve kendine Batı’nın bakış açısıyla değerlendirmesi amaçlanmaktadır. Edward W. Said yaptığı çalışmalarla yeni bir paradigmanın oluşumunu ortaya koymuştur; Batının asıl hedefi Doğu üzerinde kendi ideolojik, kültürel, sosyolojik hegemonyasını kurmaktır. Bu çalışma ise bu paradigma oluşumunu incelemektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çokövün, A. (2023). Oryantalizm ve oryantalist çeviri çalışmalarının Batı’ ya yansımaları. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: Ö13 Özel Sayı, 1513–1521. https://doi.org/10.29000/rumelide.1379381

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Kırpık, G. (2008). Oryantalizm ve Necip El Akiki’ye Göre Oryantalizmin Bazı Önemli Temsilcileri. Akademik Bakış, 243-258, cilt2, Sayı3.
  2. Berman, A. (1995): Pour une critique des traductions: John Donne. Paris: Gallimard.
  3. Bölükbaşı, M. (2021). Orta Çağ’da Arap-İslam Dünyasında Çeviri Faaliyetleri. Siirt Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Fikriyat Sosyal Bilimler Araştırmalar Dergisi, 1 (1), s.18-26.
  4. Foucalt, M.(1994). İktidarın gözü: seçme yazılar -4 (3).İstanbul. Ayrıntı Yayınları:383. (2012). I. Ergüden (Çev.) Gallimard 1994 basımından çevrilmiştir.
  5. Hatipoğlu, R. (2021). Antik dönemde yapılan çeviri faaliyetleri: çevirilerin niteliği ve çevirmenlerin konumu üzerine bir inceleme. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (25), 1258-1280. DOI: 10.29000/rumelide.1032587
  6. Sıbaî, M. (1993). Oryantalizm ve Oryantalistler. İstanbul, s. 34-35.
  7. Eser, O. (2015). Çeviribilimde edinç araştırmaları. Ankara. Anı Yayınları.
  8. Avcı, R. (2019). Alman Oryantalizmi ve İslami Dönem Fars Edebiyatı: Bir Literal Geçişkenlik Örneği Olarak Josef von Hammer-Purgstall (1774–1856). Studien zur deutschen Sprache und Literatur, (42), 57-76. DOI: 10.26650/sdsl2019-0017
  9. Öztürk, İ., Gümüşoğlu, T., Gezeri G. (2018). Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi (The Journal of Social and Cultural Studies) Cilt/Volume: 4, Sayı/Issue: 8, Yıl/Year: 2018, ss. 17-45.
  10. Turan, G. (2017). Edward Said’in Oryantalist Söylem Analizi, Şarkiyat Mecmuası, Sayı 30.
  11. Said, E. (1998). Oryantalizm. Nezih Usel (Çev.) İstanbul: İrfan Yayınevi.
  12. Eruz, S. (2010). Çokkültürlülük ve Çeviri. Osmanlı Devleti’nde Çeviri Etkinliği ve Çevirmenler. İstanbul: Multilingual.
  13. Durkheim, E. (1982). The Rules of Sociological Method, Londra.
  14. Eagleton, T. (1996). Ideoloji. Muttelib Özcan (Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  15. El Qasem, F. (2016). La réception ambivalente de Orientalism d’Edward Saïd dans le monde arabe – une question de traduction ? Meta, 61(1), 221–236. https://doi.org/10.7202/1036991ar