Dergiler / Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi / 2011 / Sayı: 60

Alevi-Bektaşi Kültürünün Müziksel Kodları

Sayfa
219–244
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu araştırmada, bu müziksel unsurlar incelenmiş, etnomüzikoloji disiplini ve nitel araştırma modelinde kaynak tarama, içerik analizi ve müzik analizi teknikleriyle ortaya çıkan bulgular kodlanarak tanımlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Müzik, bütün inançlarda dinsel söylem ve uygulamalara eşlik eden etkili bir soyut araç olarak ortaya çıkar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu unsurlar genel olarak belirli bir standart içinde var olsa da, bölgesel farklılıkları da bulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu araştırmada, bu müziksel unsurlar incelenmiş, etnomüzikoloji disiplini ve nitel araştırma modelinde kaynak tarama, içerik analizi ve müzik analizi teknikleriyle ortaya çıkan bulgular kodlanarak tanımlanmıştır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Müzik, bütün inançlarda dinsel söylem ve uygulamalara eşlik eden etkili bir soyut araç olarak ortaya çıkar. Bilindiği gibi, Alevi-Bektaşi kültüründe de müzik dinsel temelli bir olgudur. Alevi-Bektaşi kültürünü ve inanç sistemini temsil eden, içinde müziği barındıran veya doğrudan müziğe dair bazı unsurlar vardır. Bu unsurlar Alevi-Bektaşi müzik kültürüne özgü formlar, modlar, çalgılar, yaratım ve seslendirme özellikleri olarak sayılabilir. Bu unsurlar genel olarak belirli bir standart içinde var olsa da, bölgesel farklılıkları da bulunmaktadır. Yapılan ön araştırmada Alevi-Bektaşi müzik kültürünü temsil eden kodlar ve bunların yapısal özellikleri üzerine analitik çalışmaların olmadığı görülmüş ve bu çalışma ortaya çıkarılmıştır. Bu araştırmada, bu müziksel unsurlar incelenmiş, etnomüzikoloji disiplini ve nitel araştırma modelinde kaynak tarama, içerik analizi ve müzik analizi teknikleriyle ortaya çıkan bulgular kodlanarak tanımlanmıştır. Yapılan araştırma sonucunda, bu müziksel kodların yaratıcı/seslendirici, yaratım şekli, çalgı, form, makam, mekân gibi kavramlar altında olduğu tespit edilmiş, ortaya çıkan kodlar tanımlanmış, müziksel analizi yapılmış, notalarla örneklendirilmiş ve sonuçta tartışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÖRE, S. (2011). Alevi-Bektaşi Kültürünün Müziksel Kodları. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı: 60, 219–244. https://ajindex.com/articles/129428

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. AKDOĞAN, Bayram (2002): “Din Görevlilerine Musiki Eğitimi Verilmesi Hakkında Örnek Bir Metot”, AÜİFD, XLIIL (2), 315-353.
  2. AKDOĞAN, Bayram (2003): “Türk Din Musikîsinin Anadolu’da Doğuşu ve Tarihî Seyri Hakkında Bazı Mülahazalar”, AÜİFD, XLIV (1), 345-371.
  3. AKTAŞ, Hacer (2006): Osmanlı’da Mübarek Gün ve Gecelerde Dinî Mûsiki, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, M. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. ASLANOĞLU, İbrahim (1999): “Türabi Ocağı Dedeleri İle Söyleşi”, Hacı Bektaş Veli Dergisi, (11), 1-26. http://www.hbektasveli.gazi.edu.tr/dergi_dosyalar/11-93-108.pdf. 20.07.2010.
  4. ARTUN, Erman. (2000): “Günümüz Adana Âşıklık Geleneği Âşıklarından Âşık Kederinin Alevi-Bektaşi Edebiyatındaki Yeri”, 1. Uluslararası Hacı Bektaş Veli Sempozyumu Bildirileri, 27-28
  5. Nisan, Ankara.
  6. ATLI, Ahmet (2005): Türk Din Mûsikisinde Bektaşî Nefeslerinin Yeri, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara, A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. ÇAĞLAYAN, Bünyamin (1997): Kerbelâ Mersiyeleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara, G. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. CEBECiOĞLU, Ethem (1997): Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. Ankara:
  7. Rehber Yayınları.
  8. DABF (2008):
  9. Alevi-Bektaşi İnancının Esasları, Danimarka, Danimarka Alevi Birlikleri Federasyonu. DEMİR, Sevgi (2009): İstanbul Cem Evlerinde Cem Erkânı, Ritüeller ve Müzikal Formasyonlar Üzerine Analitik Karşılaştırma, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, İ. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. DUYGULU, Melih (1997): Alevi-Bektaşî Müziğinde Deyişler, İstanbul,
  10. Sistem Ofset. ELÇİ, Armağan (1999): “Semah Geleneğinin Uygulanması”, Hacı Bektaş Veli Dergisi, (12), 1-23. http://www.hbektasveli.gazi.edu.tr/dergi_dosyalar/12-171-184.pdf. 20.07.2010.
  11. EROL, Ayhan (2009):
  12. Müzik Üzerine Düşünmek, İstanbul,
  13. Bağlam Yayınları.
  14. GÜNŞEN, Ahmet (2007): “Gizli Dil Açısından Alevilik-Bektaşîlik Erkân ve Deyimlerine Bir Bakış”, Turkish Studies, 2 (2), 328-350.
  15. KARADENİZ, M. Ekrem (1979): Türk Musikısi’nin Nazariye ve Esasları, Ankara, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  16. KELEŞ, Ali (2008): Ortak Kimlik ve Müzik 1980 Sonrası Alevi-Bektaşi Uyanışı. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Universitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  17. KİP, Tarık (1995): TRT Türk Sanat Müziği Repertuar Kitabı, Ankara, TRT Müzik Dairesi Başkanlığı. KOCA Turgut (1984): Bektâşî Nefesleri ve Şairleri. İstanbul.
  18. KOCA, Turgut ve Zeki ONARAN (1987): Güldeste: Nefesler, Ezgiler, Notalar. Ankara.
  19. KORKMAZ, Esat (1994): Ansiklopedik Alevilik Bektaşilik Terimleri Sözlüğü. İstanbul:
  20. Kaynak Yayınları.
  21. LULL, Jame