KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2017 / Cilt: 21 - Sayı: 2

AVRUPA BİRLİĞİ VATANDAŞLIĞI VE EĞİTİMİ

Erdoğan KAYA
Sayfa
407–433
Yayın Tarihi
2017-08-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda eğitim ve medyadan işlevsel bir biçimde yararlanılması gerektiği anlaşılmakta ve makalede Avrupa Birliği vatandaşlığı ve eğitimine yönelik çalışmalar da incelenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Vatandaşlığa yönelik tanımların genelinde devlet ile birey arasındaki ilişkiler dikkate alınmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle 1990’lı yıllarda çeşitli vatandaşlık türlerinden sıkça söz edilir olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda eğitim ve medyadan işlevsel bir biçimde yararlanılması gerektiği anlaşılmakta ve makalede Avrupa Birliği vatandaşlığı ve eğitimine yönelik çalışmalar da incelenmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Vatandaşlığa yönelik tanımların genelinde devlet ile birey arasındaki ilişkiler dikkate alınmaktadır. Ancak vatandaşlık kavramının politik, sosyal, ekonomik ve küresel gelişmelere bağlı olarak değiştiği gözlenmektedir. Örneğin devlet otoritesine bağlı edilgen vatandaşlık anlayışının, özellikle demokratik ülkelerde aktif vatandaşlık yönünde değişmeye başladığı görülmektedir. Ayrıca günümüz vatandaşlarının bir ülkeye bağımlılıklarının da azaldığı gözlenmektedir. Bu yüzden, vatandaşlık sadece yerel bir kavram olmaktan çıkmış, evrensel bir anlam kazanmıştır. Özellikle 1990’lı yıllarda çeşitli vatandaşlık türlerinden sıkça söz edilir olmuştur. Mobil vatandaşlık, ekolojik vatandaşlık ve dünya vatandaşlığı bunlardan sadece birkaçıdır. Bunlara Avrupa Birliği vatandaşlığı da eklenebilir. Alanyazında bu kavramla; Avrupalılaşma, Avrupalılık, Avrupa farkındalığı, Avrupa boyutu ve Avrupa kimliğinin benzer anlamlarda kullanıldığına da tanık olunmaktadır. Bu bağlamda makalede öncelikle Avrupa kimliği ve Avrupa Birliği vatandaşlığı nedir? sorusuna yanıt aranmaktadır. AB, vatandaşlık eğitimine yönelik olarak ulus devletlerin politikalarıyla uğraşmak zorunda kalmaktadır. Çünkü Avrupa’daki ülkelerde tamamıyla benzer olmayan bir eğitim yapısı vardır. Ancak küresel ve ulusal eğitim politikaları karşılıklı etkileşim içindedir. Çeşitli farklılıklara karşın AB’nin uluslarüstü politikaları belirlerken ısrarla vatandaşlık eğitimi üzerinde durması, üye ülkelerin de bunu önemsemelerine neden olmuştur. Ancak günümüzde pek çok araştırmada, önemli bir kesimin aidiyet olarak daha çok ulusal vatandaşlığını öne çıkardıkları görülmektedir. Bu bağlamda eğitim ve medyadan işlevsel bir biçimde yararlanılması gerektiği anlaşılmakta ve makalede Avrupa Birliği vatandaşlığı ve eğitimine yönelik çalışmalar da incelenmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, E. (2017). AVRUPA BİRLİĞİ VATANDAŞLIĞI VE EĞİTİMİ. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 2, 407–433. https://ajindex.com/articles/129340

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. KAYNAKÇA AVRUPA KOMİSYONU [AK]. (2000). Socrates eğitim alanında topluluk faaliyet programı başvuru rehberi (2000-2006). Lüksemburg: Avrupa Toplulukları Resmi Yayınlar Bürosu. BARNETT, C. (2001). Culture, policy, and subsidiarity in the European Union: from symbolic identity to the governmentalisation of culture. Political Geography 20, 405–426.
  2. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü (BSTBABDİGM)(2013). HORIZON 2020 Araştırma ve Yenilik için Avrupa Birliği Çerçeve Programı 22.10.2013 tarihinde http://www.sanayi.gov.tr/Files/Documents/horizon-2020-sunum-04072012144910.pdf adresinden edinilmiştir. BONNET, G. (2004). Evaluation of education in the European Union: policy and methodology. Assessment in Education. 11 (2), 179-191.
  3. BUHARİ, D. (2009). Turkey-EU Relations: The Limita¬tions of Europeanisation Studies, The Turkish Year¬book of International Relations, Vol: 40. BURÇOĞLU, N.K. (2005). Avrupa ve Avrupalılık. Akademik Araştırmalar Dergisi, 23, 9-20.
  4. CANSEVER, B.A. (2009). Avrupa Birliği Eğitim Politikaları ve Türkiye’nin Bu Politikalara Uyum Sürecinin Değerlendirilmesi. International Online Journal of Educational Sciences, 2009, 1 (1), 222-232.
  5. COLLINS, C. D. (1998). “EU Social Policies”, European Union. Fifth edition. (Ed.: A. M. El-Agraa). Wiltshire: Prentice Hall Europe, 389-422.
  6. ÇİLİNGİR, S. (2007). Avrupa Kimliği ve Ulus-Devlet Modeli. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7 (1), 44-52.
  7. DOMINIQUE, B. (1999). “Analysis of the Concept of European Dimension”, European Education, 31(1), 64-95.
  8. ESPEN D.H. Olsen (2008) The origins of European citizenship in the first two decades of European integration, Journal of European Public Policy, 15(1), 40-57.
  9. ERCAN, B. ve ERCAN, A. (2015). Avrupa Bütünleşme Sürecinde Avrupa Birliği Sosyal Politikası ve Avrupa Vatandaşlığı İlişkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (41), 407-420.
  10. ERSOY, A. F. (2007). Sosyal bilgiler dersinde öğretmenlerin etkili vatandaşlık eğitimi uygulamalarına ilişkin görüşleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  11. ERTL, H. (2006). European Union policies in education and training: the Lizbon agenda as a turning point? Comparative Education. 42 (1), 5–27. European Union (EU). (1992). Treaty on European Union. Official Journal C 191, 29 July 1992. http://eurlex.europa.eu/en/treaties/dat/11992M/htm/11992M.html#0001000001 adresinden 07.07.2013 tarihinde alınmıştır. European Commission (EC). (2008). LLP General Call for Proposals 20