Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Çalışmaya 870 hekim ve hemşire katılmış olup; yaş, cinsiyet, medeni durum, çocuk sahibi olma değişkenlerinin yaşam sonu kararları konusundaki algı, inanç ve uygulamalar açısından önemli ve istatistiksel olarak anlamlı (p≤0,05) sosyo-demografik değişkenler olduğu; eğitim, mesleki faktör, çalışılan birim, gelir düzeyi değişkenlerinin ise yaşam sonu kararlarında algı, inanç ve uygulamalar açısından istatistiksel olarak anlamlı farkın olmadığı (p>0,005) değişkenler olduğu saptanmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Araştırmamızda ülkemizdeki hekim ve hemşirelerin yaşam sonu kararları sürecindeki tutumlarını ve bu tutumları etkileyen faktörlerin hangi değişkenler olduğunu saptamayı amaçladık. Yöntem: Araştırma nicel, kesitsel bir çalışmadır. Araştırma için kendi hazırladığımız sosyo-demografik veri formu ve yaşam sonu kararları ölçeği gerekli izinler alındıktan ve geçerlilik ve güvenilirlik analizleri yapıldıktan sonra kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya 870 hekim ve hemşire katılmış olup; yaş, cinsiyet, medeni durum, çocuk sahibi olma değişkenlerinin yaşam sonu kararları konusundaki algı, inanç ve uygulamalar açısından önemli ve istatistiksel olarak anlamlı (p≤0,05) sosyo-demografik değişkenler olduğu; eğitim, mesleki faktör, çalışılan birim, gelir düzeyi değişkenlerinin ise yaşam sonu kararlarında algı, inanç ve uygulamalar açısından istatistiksel olarak anlamlı farkın olmadığı (p>0,005) değişkenler olduğu saptanmıştır. Katılımcıların %1,6’sının tıbbi vekaletname bıraktığı, %83,2’sinin konu ile ilgili ek eğitimlere ihtiyaç duyduğu, %46,7’sinin yaşam sonu kararları ile ilgili görüşmeleri en az bir kere başlattığı, %43,7’sinin yaşam sonu kararları ile ilgili görüşmeleri hekimlerin, %41,8’inin ise hastaların başlatması gerektiğini düşündüğü saptanmıştır. Sonuç: Araştırma sonuçlarımız sağlık personelinin konu ile ilgili ciddi bir eğitim ihtiyacını, yetkilendirme bildirimlerinin uygulamaya konulması gerekliliğini ve Hastane Etik Kurullarının önemini ortaya koymaktadır. Alanda konu ile ilgili gereksinimlerin belirlenerek, ilgili kurumların çalışmaları önem arz etmektedir.
Abstract
Aim: Our study aimed to determine the attitudes of physicians and nurses in Türkiye towards end-of-life decisions and to identify the factors influencing these attitudes. Method: The study is quantitative and cross-sectional. The socio-demographic data form we prepared for the research and the end-of-life decisions scale were used after obtaining the necessary permissions and conducting validity and reliability analyses. Findings: 870 physicians and nurses participated in the study. Age, gender, marital status, and having children were found to be important and statistically significant (p≤0.05) socio-demographic variables in terms of perceptions, beliefs, and practices regarding end-of-life decisions. While the variables of education, professional factors, unit of employment, and income level were found to be variables with no statistically significant difference (p>0.005) in terms of perceptions, beliefs, and practices regarding end-of-life decisions. It was determined that 1.6% of the participants had an advanced directive, 83.2% needed additional training on the subject, 46.7% had initiated discussions about end-of-life decisions at least once, 43.7% thought that physicians should initiate discussions about end-of-life decisions, and 41.8% thought that patients should initiate them. Conclusion: Our research results reveal a serious need for training among healthcare professionals on this subject, the necessity of implementing advance directives, and the importance of Hospital Ethics Committees. It is crucial that relevant institutions identify the needs in this area and act accordingly.