Doğu Antarktika'dan Yeni Bir Likenleşmiş Mantar Türü: Austroplaca giginyakii

Amaç & Hipotez:Doğu Antarktika’da keşfedilen Austroplaca giginyakii sp. nov. adlı yeni likenleşmiş mantar türü tanımlanmakta ve taksonomik statüsü bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmiştir.

📊

Temel Bulgular & Veri:ITS dizi karşılaştırmaları genetik açıdan da farklılığını doğrulamaktadır.

💡

Sonuç & Katkı:ITS dizilerine dayalı filogenetik analizler, A. giginyakii’nin Austroplaca cinsi içinde ayrı bir klad oluşturduğunu ortaya koymuştur.

🔬Tür:Araştırma Makalesi

📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem

⚙️Değişkenler:Doğu Antarktika · Vechernyaya Üssü · likenleşmiş mantarlar

Özet

Doğu Antarktika’da keşfedilen Austroplaca giginyakii sp. nov. adlı yeni likenleşmiş mantar türü tanımlanmakta ve taksonomik statüsü bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmiştir. Tür, morfolojik, kimyasal ve moleküler (nrITS) analizlerle incelenmiştir. ITS dizilerine dayalı filogenetik analizler, A. giginyakii’nin Austroplaca cinsi içinde ayrı bir klad oluşturduğunu ortaya koymuştur. Morfolojik olarak A. darbishirei türüne benzemekle birlikte, daha koyu kırmızı-turuncu tallusu, blastidli soralyumları ve yalnızca pulların kenarlarında değil, tüm tallus yüzeyine yayılmış blastidleri ile bu türden ayrılmaktadır. ITS dizi karşılaştırmaları genetik açıdan da farklılığını doğrulamaktadır. Tip örneği karayosunları üzerinde gelişmekte olup, apotesyum ve piknidyum yapıları bulunmamaktadır. Morfolojik ve moleküler kanıtların birleşimi, A. giginyakii’nin yeni bir tür olarak tanınmasını desteklemektedir.

Abstract

Austroplaca giginyakii sp. nov., a new lichenized fungus species discovered in East Antarctica, is described and its taxonomic status is evaluated using an integrative approach. The species was investigated through morphological, chemical, and molecular (nrITS) analyses. Phylogenetic results based on ITS sequences indicate that A. giginyakii forms a distinct clade within the genus Austroplaca. Although morphologically similar to A. darbishirei, it is distinguished by its deeper red-orange thallus, blastidiate soralia, and blastidia dispersed over the entire thallus surface rather than being confined to squamule margins. ITS sequence comparisons confirm its genetic distinctiveness. The type specimen was found growing on mosses and lacks both apothecia and pycnidia. Combined morphological and molecular evidence supports the recognition of A. giginyakii as a new species.

Anahtar kelimeler

Doğu Antarktika Vechernyaya Üssü likenleşmiş mantarlar Teloschistaceae Austroplaca East Antarctica Vechernyaya Base lichenized fungi

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Halıcı, M. G., Yaystna, A., Güllü, M., Yiğit, M. (2025). Doğu Antarktika'dan Yeni Bir Likenleşmiş Mantar Türü: Austroplaca giginyakii. MANTAR DERGİSİ, Cilt: 16 Sayı: 2, 125–132. https://doi.org/10.30708/mantar.1740222

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

Yeni Sekmede Aç ↗

↗Yeni Sekme

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

Arup, U., Søchting, U., & Frödén, P. (2013). A new taxonomy of the family Teloschistaceae. Nordic Journal of Botany, 31(1), 16–83. https://doi.org/10.1111/j.1756-1051.2013.00001.x
Gardes, M., & Bruns, T. D. (1993). ITS primers with enhanced specificity for basidiomycetes—Application to the identification of mycorrhizae and rusts. Molecular Ecology, 2(2), 113–118. https://doi.org/10.1111/j.1365-294X.1993.tb00005.x
Guly, I., & Mykhaylenko, N. (2011). Biological researches around the Belarusian Antarctic Expedition’s camp (Vechernyaya Base, East Antarctica). Ukrainian Antarctic Journal, 9, 206–212. http://uaj.uac.gov.ua/index.php/uaj/article/view/315
Halıcı, M. G., Möller, E., Timdal, E., Kahraman Yiğit, M., & Bölükbaşı, E. (2022). Rhizocarpon ozsoyae sp. nov. (Rhizocarpaceae, lichenized Ascomycetes) from James Ross Island (Antarctic Peninsula). Herzogia, 35(1), 105–114.
Hall, T. A. (1999). BioEdit: A user-friendly biological sequence alignment editor and analysis program for Windows 95/98/NT. Nucleic Acids Symposium Series, 41, 95–98.
Kumar, S., Stecher, G., & Tamura, K. (2016). MEGA7: Molecular Evolutionary Genetics Analysis version 7.0 for bigger datasets. Molecular Biology and Evolution, 33(7), 1870–1874. https://doi.org/10.1093/molbev/msw054
Nilsson, R. H., Kristiansson, E., Ryberg, M., Hallenberg, N., & Larsson, K. H. (2008). Systematic exploration of sequence-based fungal classification. Systematic Biology, 57(4), 660–673. https://doi.org/10.1080/10635150802302423
Øvstedal, D. O., & Lewis-Smith, R. I. (2001). Lichens of Antarctica and South Georgia: A guide to their identification and ecology. Cambridge University Press.
Pushina, Z. V., & Lukin, E. I. (2019). Biological studies at the Russian Vechernyaya Antarctic Station: Current status and future prospects. Polar Biology, 42, 951–958. https://doi.org/10.1007/s00300-019-02474-0
Schoch, C. L., Seifert, K. A., Huhndorf, S., Robert, V., Spouge, J. L., Levesque, C. A., & Chen, W. (2012). Nuclear ribosomal internal transcribed spacer (ITS) region as a universal DNA barcode marker for fungi. Proceedings of the National Academy of Sciences, 109(16), 6241–6246. https://doi.org/10.1073/pnas.1117018109
Søchting, U., & Castello, M. (2012). The polar lichens Caloplaca darbishirei and C. soropelta highlight the direction of bipolar migration. Polar Biology, 35, 1143–1149. https://doi.org/10.1007/s00300-012-1176-z
Søchting, U., Garrido-Benavent, I., Seppelt, R., & Castello, M. (2014). Austroplaca, a new genus segregated from Caloplaca (Teloschistaceae, Ascomycota). Lichenologist, 46(1), 25–37.
White, T. J., Bruns, T., Lee, S., & Taylor, J. (1990). Amplification and direct sequencing of fungal ribosomal RNA genes for phylogenetics. In M. A. Innis, D. H. Gelfand, J. J. Sninsky, & T. J. White (Eds.), PCR protocols: A guide to methods and applications (pp. 315–322). Academic Press.