KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma / 2025 / Volume: 18 Issue: 3

Dismal Adası’ndan Bazı Likenleşmiş Mantarların DNA Barkodlamaları

DNA barcoding of some lichenized fungi from Dismal Island

Dilara Bişgin(ERCİYES ÜNİVERSİTESİ)0009-0004-5376-8694
Mehmet Gökhan Halıcı(ERCIYES UNIVERSITY)0000-0003-4797-1157
Merve Yiğit(ERCIYES UNIVERSITY)0000-0002-8082-8574
Sayfa
—
Yayın Tarihi
2025-12-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda 11 türün DNA barkodlaması gerçekleştirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Likenleşmiş mantarlar Antarktika karasal ekosisteminin en baskın makroorganizmalarıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Antarktika’daki likenlerle ilgili çalışmalar yaklaşık 2 asırlık bir geçmişe sahiptir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda 11 türün DNA barkodlaması gerçekleştirilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Lichenized fungi · biodiversity · Antarctica

Özet

Likenleşmiş mantarlar Antarktika karasal ekosisteminin en baskın makroorganizmalarıdır. Antarktika’daki likenlerle ilgili çalışmalar yaklaşık 2 asırlık bir geçmişe sahiptir. Özellikle taksonomi tabanlı DNA-temelli tekniklerin kullanımı ile Antarktika’daki liken biyoçeşitlilik çalışmaları hız kazanmıştır. Dismal Adası Faure Adaları’nın en büyüğüdür, Graham Toprakları’nın batı kıyısındaki Margurite Limanı’nda bulunan 1.9 kilometre uzunluğunda ve 60 metre genişliğindeki kıta genellikle buzla kaplıdır. Literatüre bakıldığında Dismal Adası’ndaki liken biyoçeşitliliğini inceleyen ya da bundan bahseden direkt bir çalışma yoktur. Bu bağlamda bu çalışmada Dismal Adası’ndaki bazı likenleşmiş mantarların anatomik-morfolojik olarak incelenmesi ve DNA barkodlamalarının yapılması amaçlanmıştır. Liken örnekleri ikinci yazar tarafından 6. Türk Ulusal Antarktika Bilim Seferi sırasında Dismal Adası’ndan toplanmıştır. Toplanan örnekler anatomik ve morfolojik incelemelerle teşhis edilmiştir ve ITS gen bölgesi primerleri kullanılarak DNA barkodlamaları gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda 11 türün DNA barkodlaması gerçekleştirilmiştir. Bu türler Austroplaca hookerii (C.W. Dodge) Søchting, Frödén &Arup, Buellia russa (Hue) Darb., Candelariella flava ( C.W. Dodge & Baker) Castello & Nimis, Mastodia tessellata (Hook & Harv.) Hook & Harv., Polycauliona candelaria (L.) Frödén, Arup & Søchting, Rhizoplaca aspidophora (Vain.) Follmann, Rhizocarpon geographicum (L.) DC., Tephromela atra (Huds.) Hafellner ex Kalb., Tetramelas anisomerus (Vain.) Elix., Umbilicaria antarctica Frey & I.M. Lamb., Usnea antarctica Du Rietz şeklindedir

Abstract

Lichenized fungi are the most dominant macro organisms in Antarctic terrestrial ecosystems. Studies on lichens in Antarctica have a history of approximately two centuries. Especially with the recent use of DNA-based techniques in taxonomy studies, lichen biodiversity studies in Antarctica has accelerated. Dismal Island is the largest of the Faure Islands, 1.9 kilometers long and 60 meters high, mostly covered with ice in Marguerite Bay on the west coast of Graham Land. In the literature, there is no study directly addressing or examining lichen biodiversity on Dismal Island. In this context, the aim of this study is to examine anatomically-morphologically and to perform DNA barcoding of some lichenized fungi species from Dismal Island. Lichen samples collected from Dismal Island during the 6th Turkish National Antarctic Scientific Expedition by the second author. The collected samples were identified by anatomical and morphological examinations and DNA barcoding was performed with ITS gene region primers. As a result of the study, DNA barcoding of 11 species was performed. This species are Austroplaca hookerii (C.W. Dodge) Søchting, Frödén &Arup, Buellia russa (Hue) Darb., Candelariella flava (C.W. Dodge & Baker) Castello & Nimis, Mastodia tessellata (Hook & Harv.) Hook & Harv., Polycauliona candelaria (L.) Frödén, Arup & Søchting, Rhizoplaca aspidophora (Vain.) Follmann, Rhizocarpon geographicum (L.) DC., Tephromela atra (Huds.) Hafellner ex Kalb., Tetramelas anisomerus (Vain.) Elix., Umbilicaria antarctica Frey & I.M. Lamb., Usnea antarctica Du Rietz.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bişgin, D., Halıcı, M. G., Yiğit, M. (2025). Dismal Adası’ndan Bazı Likenleşmiş Mantarların DNA Barkodlamaları. Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma, Volume: 18 Issue: 3. https://doi.org/10.46309/biodicon.2025.1630503

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Karaoğlan, F., Karataş, B., Özdemir, Y., Gülyüz, E., Vassilev, O., Selbesoğlu, M. O., & Gildir, S. (2023). The geo/thermochronology of Dismal Island (Marguerite Bay, Antarctic Peninsula). Turkish Journal of Earth Sciences, 32(8), 975–988.
  2. British Antarctic Survey (n.d.). BAS Database, https://www.bas.ac.uk/
  3. Gardes, M. & Bruns, T. D. (1993). ITS primers with enhanced specificity for basidiomycetes: Application to the identification of mycorrhizae and rusts. Molecular Ecology, 2(2), 113–118.
  4. White, T. J., Bruns, T., Lee, S. J. W. T., & Taylor, J. (1990). Amplification and direct sequencing of fungal ribosomal RNA genes for phylogenetics. In M. A. Innis, D. H. Gelfand, J. J. Sninsky & T. J. White (Eds.), PCR protocols: A guide to methods and applications (pp. 315–322). Academic Press.
  5. Seymour, F. A., Crittenden, P. D., Wirtz, N., Øvstedal, D. O., Dyer, P. S., & Lumbsch, H. T. (2007). Phylogenetic and morphological analysis of Antarctic lichen-forming Usnea species in the group Neuropogon. Antarctic Science, 19(1), 71–82.
  6. Hall, T.A. (1999). BioEdit: A user-friendly biological sequence alignment editor and analysis program for Windows 95/98/NT. Nucleic Acids Symposium Series, 41, 95–98.
  7. Tamura, K., Stecher, G., & Kumar, S. (2021). MEGA11: molecular evolutionary genetics analysis version 11. Molecular Biology and Evolution, 38(7), 3022–3027.
  8. Scur, M. C., Kitaura, M. J., de Paula, J. B., Spielmann, A. A., & Lorenz, A. P. (2022). Contrasting variation patterns in Austroplaca hookeri and Rusavskia elegans (Teloschistaceae, lichenized Ascomycota) in maritime Antarctica. Polar Biology, 45(1), 101–111.
  9. Sochting, U., Ovstedal, D. O., & Sancho, L. G. (2004). The lichens of Hurd Peninsula, Livingston Island, South Shetlands, Antarctica. Bibliotheca Lichenologica, 88, 607–658.
  10. Øvstedal, D. O., Lindblom, L., Knudsen, K., & Fryday, A. M. (2018). A new species of Acarospora (Acarosporaceae, Acarosporales, lichenized Ascomycota) from the Falkland Islands (Islas Malvinas). Phytotaxa, 340(1), 86–92.
  11. Øvstedal, D. O., Lewis-Smith, R. I. (2001). Lichens of Antarctica and South Georgia: A guide to their identification and ecology. Cambridge: Cambridge University Press.
  12. McCarthy, P., & Elix, J. (2014). The lichen genus Rhizocarpon in mainland Australia. Telopea, 16, 195–211.
  13. Elix, J. A. (2018). New combinations of Tetramelas (Caliciaceae, Ascomycota) and a key to the species in Antarctica. Australasian Lichenology, 83, 42–47.
  14. Liu, D., Wang, L., Wang, X. Y., & Hur, J. S. (2019). Two new species of the genus Candelariella from China and Korea. Mycobiology, 47(1), 40–49
  15. Garrido‐Benavent, I., de los Ríos, A., Fernández‐Mendoza, F., & Pérez‐Ortega, S. (2018). No need for stepping stones: Direct, joint dispersal of the lichen‐forming fungus Mastodia tessellata (Ascomycota) and its photobiont explains their bipolar distribution. Journal of Biogeography, 45(1), 213–224.
  16. Nash, T.H., Ryan, B.D., Gries, C., Bungartz, F. (Eds.) (2004). Lichen Flora of the Greater Sonoran Desert Region. (Vol 2). Arizona State University Lichen Herbarium, Arizona.
  17. Castello, M. (2010). Notes on the lichen genus Rhizoplaca from continental Antarctica and on some other species from northern Victoria Land. The Lichenologist, 42(4), 429–437.