KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / IIB International Refereed Academic Social Sciences Journal / 2012 / Cilt: 3 - Sayı: 5

TÜRKIYE'DE OKUL ÖNCESI EĞITIMI YAYGINLAŞTIRMA ÇALIŞMALARINA BIR BAKIŞ

AN OVERVIEW OF STUDIES PRE-SCHOOL EDUCATION EXPANSION IN TURKEY

YUNUS GÜNİNDİ
Sayfa
426–444
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan araştırmalar sonucunda okul öncesi eğitimi alan çocukların ileriki yıllarında ve okul hayatlarında daha başarılı oldukları tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Okul öncesi dönem; gelişimin en hızlı olduğu, kişiliğin temellerinin atıldığı, çocuğun yakın çevresinden en çok etkilendiği ve her türlü öğrenmeye açık olduğu, bir dönemi içerir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Okul öncesi dönem olarak tanımlanan 0-72 ay dönemi çocuğun bilişsel, duygusal, sosyal ve psiko-motor gelişimleri açısından kritik bir öneme sahiptir.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan araştırmalar sonucunda okul öncesi eğitimi alan çocukların ileriki yıllarında ve okul hayatlarında daha başarılı oldukları tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Okul öncesi dönem; gelişimin en hızlı olduğu, kişiliğin temellerinin atıldığı, çocuğun yakın çevresinden en çok etkilendiği ve her türlü öğrenmeye açık olduğu, bir dönemi içerir. Okul öncesi eğitimin amacı çocuğun gelişim özeliklerine uygun olmalıdır. Bunun yanında uygun bir eğitim sistemi ve bu eğitim sistemine uygun sağlıklı bir çevre ile çocuğun gelişimi sağlamalıdır. Okul öncesi dönem olarak tanımlanan 0-72 ay dönemi çocuğun bilişsel, duygusal, sosyal ve psiko-motor gelişimleri açısından kritik bir öneme sahiptir. Yapılan araştırmalar sonucunda okul öncesi eğitimi alan çocukların ileriki yıllarında ve okul hayatlarında daha başarılı oldukları tespit edilmiştir. Okul öncesi dönemde, eğitim gereksinimleri doğru biçimde karşılanmayan çocukların daha sonraki dönemlere sağlıklı bireyler olarak ulaşmaları çok güç olmaktadır. Bu yüzden de okul öncesi eğitimin yaygınlaştırılması oldukça önemlidir.

Abstract

The preschool period includes a time when the development is the fastest, the fundamentals of the personality are created, the child is affected from his environment at a great deal and he is open to all kinds of learning. The aim of the pre-school education must be suitable with the development characterization of the children. Nearby, the development must be provided with a suitable education system and a healthy education environment. The period of 0–72 months described as preschooling has a critical significance in terms of cognitive, emotional, social and psychomotor developments. It was found in various studies that children having a preschool education are more successful in the following years and in their school lives. It is hard for the children who are not able to meet their educational needs in the preschool period to reach following terms as healthy individuals. Therefore, it is very important to promote pre-school education.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNİNDİ, Y. (2012). TÜRKIYE'DE OKUL ÖNCESI EĞITIMI YAYGINLAŞTIRMA ÇALIŞMALARINA BIR BAKIŞ. IIB International Refereed Academic Social Sciences Journal, Cilt: 3 - Sayı: 5, 426–444. https://ajindex.com/articles/128082

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. ARAL, N., KANDIR, A. ve CAN YAŞAR, M. (2000). Okul Öncesi Eğitim ve Anasınıfı Programları. İstanbul:
  2. YaPa Yayınları ARI, M. (2003) “Türkiye’de Erken Çocukluk Eğitimi ve Kalitenin Ö n e - mi”. Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. İstanbul:
  3. Morpa Kültür Yayınları.
  4. AYTAÇ, K. (1972). Avrupa Eğitim Tarihi. Ankara:
  5. Ankara Üniversitesi Basımevi. BANKS, S. R. ve THOMPSON, C. L. (1995). Educational Psychology for Teachers in Training. New York: West. BARON, A. A. ve KALSHER, M. S. (2002). Essentials of Psychology. Boston: Allyn & Bacon. BEKMAN, S. ve GÜRLESEL, C. F. (2005). Doğru Başlangıç: Türkiye’de Okul Öncesi Eğitim. (TÜSİAD Raporu). İstanbul: TÜSİ- AD T/2005–05/396. CARLSON, N. R. and BUSKİTS, W.; MARTİN, G. N. (2000). Psychology, the Science of Behavior (European Adaptation). London: Allyn & Bacon. CARTER, B. D. (1987). Early Childhood Education: A Historical Perspective in Approaches to Early Childhood Educaion. Toronto: J. Merill Pub. Com. ÇOKER, A. (1994). YA-PA’dan Bir Ya y - gın Eğitim Modeli: Açık Okul Öncesi Eğitim Projesi. 10. YA-PA O k u l Öncesi Eğitimi ve Yaygınlaştı- rılması Semineri Kitabı, 3 1 3 – 324. DAĞLI, A. (2007). Okul Öncesi Eğitimi Alan ve Almayan İlköğretim Birinci Sınıf Öğrencilerinin Türkçe ve Matematik Derslerindeki Akademik Başarılarının Karşılaştırılması Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. DALL, F. (1997). “Temel Eğitimin Ya y - gınlaştırılması ve Kalitenin A r t ı- rılmasında Okul Öncesi Eğitimin Önemi” I. Ulusal Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Kongresi, Ankara.
  7. DİRİM, A. (2004). Okul Öncesi Eğitimi. İstanbul:
  8. Esin Yayınevi.
  9. ELKİND, D. (2001). Child Rearing and Education in a Changing World. III. Ulusal Çocuk Kültürü Kongresi, 16–18 Ekim 2000, Ankara. Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları, 231–240. GOETZ, E. T.; ALEXANDER, P. A. and ASH, M. J. (1992). Educational Psychology: A Classroom Perspective. NewYork: Mac Millan. GÜNİNDİ, Y. (2010). Anasınıfına Devam Eden Altı Yaş Çocuklarına Uygulanan Sosyal Uyum Beceri Eğitimi Programının Çocukların Sosyal Uyum Becerilerinin Gelişimine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi,
  10. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara:
  11. Türkiye. GÜRKAN, T. (1988). İlkokul Programı ve Öğretim Yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
  12. HAKTANIR, G., DAĞLIOĞLU, H. E. ve GÜLER, T. (2010). “Türkiye’de Okul Öncesi Eğitimin Durumu”, Yayımlanmamış UNESCO Raporu, Ankar