KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / SineFilozofi / 2026 / Sayı: 21

Popüler Türk Sinemasında Deneysel Kurgu: 9 Kere Leyla Filmine Biçimsel Bir Bakış

Experimental Editing in Turkish Popular Cinema: A Formal Perspective on Leyla Everlasting

Ali Aksoy0000-0001-7965-1647
Sayfa
147–166
Yayın Tarihi
2026-06-16
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan çözümlemeler, Akay’ın popüler sinema kodlarının dışına çıkarak postmodern anlatıya özgü parçalı, ironik ve deneysel bir kurgu dili geliştirdiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Ezel Akay’ın yönettiği 9 Kere Leyla (2020) filminde kullanılan kurgu tekniklerini biçimsel bir yaklaşımla incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Film, sahne ve sekans düzeyinde analiz edilmiş; kullanılan kurgu stratejilerinin anlatı üzerindeki etkisi bu doğrultuda değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan çözümlemeler, Akay’ın popüler sinema kodlarının dışına çıkarak postmodern anlatıya özgü parçalı, ironik ve deneysel bir kurgu dili geliştirdiğini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2020 Verileri
⚙️Değişkenler:Popüler Sinema · Kurgu Teknikleri · Biçimsel Analiz

Özet

Bu çalışma, Ezel Akay’ın yönettiği 9 Kere Leyla (2020) filminde kullanılan kurgu tekniklerini biçimsel bir yaklaşımla incelemeyi amaçlamaktadır. Film, sahne ve sekans düzeyinde analiz edilmiş; kullanılan kurgu stratejilerinin anlatı üzerindeki etkisi bu doğrultuda değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, David Bordwell ve Kristin Thompson’ın önerdiği biçem (style) analizi yöntemi temel alınmış, tekniklerin biçimsel bütünlük içindeki işlevi çözümlenmiştir. Yapılan çözümlemeler, Akay’ın popüler sinema kodlarının dışına çıkarak postmodern anlatıya özgü parçalı, ironik ve deneysel bir kurgu dili geliştirdiğini göstermektedir. Ancak bu biçimsel tercihlerin, filmin ana akım popüler sinema anlatısından belirgin biçimde ayrışmasına yol açtığı görülmektedir. Bu çerçevede film, postmodern anlatıya özgü kurgu stratejilerinin biçimsel işleyişini görünür kılan dikkat çekici bir örnek oluşturmaktadır.

Abstract

This study aims to examine the editing techniques used in Ezel Akay’s Leyla Everlasting (9 Kere Leyla, 2020) through a formalist approach. The film was analyzed at the scene and sequence levels, and the effects of the editing strategies employed on the narrative were evaluated accordingly. In this context, the study is grounded in the style analysis method proposed by David Bordwell and Kristin Thompson, and examines the functions of these techniques within the film’s formal unity. The findings indicate that Akay departs from the codes of popular cinema and develops a fragmented, ironic, and experimental editing language characteristic of postmodern narrative. However, these formal preferences appear to cause the film to diverge significantly from mainstream popular cinematic narration. In this respect, the film constitutes a remarkable example of the formal functioning of editing strategies specific to postmodern narrative.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aksoy, A. (2026). Popüler Türk Sinemasında Deneysel Kurgu: 9 Kere Leyla Filmine Biçimsel Bir Bakış. SineFilozofi, Sayı: 21, 147–166. https://doi.org/10.31122/sinefilozofi.1732658

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (55)

  1. Adanır, O. (2008). Simülasyon kuramı üzerine notlar ve söyleşiler. Hayal Et Kitap.
  2. Akay, E. (Yönetmen). (2020). 9 Kere Leyla [Film]. BKM.
  3. Aktulum, K. (2008). Parçalılık/süreksizlik/kopukluk. Art-E Sanat Dergisi, 1(1), 1-14. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sduarte/issue/20720/221483
  4. Arslan, S. (2022). Türkiye'de sinemanın tarihi: Başlangıcından günümüze (R. Özçöllü, Çev.). Kronik Kitap.
  5. Asiltürk, C. T. (2008). Sinemada diyalektik kurgu. Beykent Üniversitesi Yayınları.
  6. Balcı, Ş. (2020). Derinlikten yüzeyselliğe: Postmodern film. Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi, (4), 90-117. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kiad/issue/61063/906594
  7. Bazin, A. (2011). Sinema nedir? (İ. Şener, Çev.). Doruk Yayınları.
  8. Bayraktaroğlu, A., & Uğur, U. (2011). Postmodern sinemada filmlerarasılık bağlamında pastiş ve parodi. Art-E Sanat Dergisi, 4(7), 1-20. https://doi.org/10.21602/sgsfsd.16422
  9. Bordwell, D. (1974). French impressionist cinema: Film culture, film theory, and film style [Doktora tezi, University of Iowa]. Web Archive. https://archive.org/details/dissertation-david-bordwell-dec-1974
  10. Bordwell, D. (1985). Narration in the fiction film. The University of Wisconsin Press.
  11. Bordwell, D., Thompson, K., & Smith, J. (2017). Film art: An introduction (11. bs.). McGraw-Hill Education.
  12. Butler, A. M. (2011). Film çalışmaları (A. Toprak, Çev.). Kalkedon Yayınları. (Orijinal eser 2005 yılında yayımlanmıştır).
  13. Çağlar Öztürk, A. (2007). Brecht estetiği ve Türk sinemasındaki örnekleri (Tez No. 208896) [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  14. Degli-Esposti, C. (1998). Introduction. C. Degli-Esposti (Ed.), Postmodernism in the cinema içinde (s. 3-18). Berghahn Books.
  15. Dizdar, F. (2019). "Yedi Kocalı Hürmüz" tiyatro eseri ile sinema filmlerinin zaman ve göstergeler açısından karşılaştırılması (Tez No. 552835) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Kültür Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  16. Dmytryk, E. (1993). Sinemada kurgu (Z. Özden, Çev.). AFA Yayınları. (Orijinal eser 1984 yılında yayımlanmıştır).
  17. Doğan, Z. N. (2023). Türkiye'de 2000'ler sinemasında taşraya dönüşün sosyopolitik ve kültürel söylem evrenleri (Tez No. 830895) [Doktora tezi, Galatasaray Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  18. Duruel Erkılıç, S. (2008). Toplumsal beğenideki değişimlerin temsili olarak sinema ve müzik: Ah Güzel İstanbul, Muhsin Bey ve Neredesin Firuze. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, 8, 123-144. http://iletisimdergisi.gsu.edu.tr/tr/pub/article/96505
  19. Eğilmez, D. B. (2016). Metinlerarasılık bağlamında temaşa, sinema, tarih: Hacivat Karagöz neden öldürüldü? Monograf Edebiyat Eleştirisi Dergisi, (6), 52-86. https://www.academia.edu/27806580
  20. Eisenstein, S. (1977). Through theater to cinema (J. Leyda, Çev.). J. Leyda (Ed.), Film form: Essays in film theory içinde (s. 3-17). HBJ Book.
  21. Favaro, A. (2019). Kayıp Otoban’ın izinde: David Lynch’in postmodern dünyası. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (AKİL), (31), 13-31. https://doi.org/10.31123/akil.591312
  22. Flannery-Dailey, F. (2003). Robot heavens and robot dreams: Ultimate reality in A.I. and other recent films. Journal of Religion & Film, 7(2), Makale 7. https://doi.org/10.32873/uno.dc.jrf.07.02.07
  23. Frierson, M. (2018). Film and video editing theory: How editing creates meaning. Routledge.
  24. Gunning, T. (1981). Weaving a narrative: Style and economic background in Griffith's Biograph films. Quarterly Review of Film Studies, 6(1), 11-25. https://doi.org/10.1080/10509208109361076
  25. Gunning, T. (1994). D. W. Griffith and the origins of American narrative film: The early years at Biograph. University of Illinois Press.
  26. Hayward, S. (2012). Sinemanın temel kavramları (U. Kutay & M. Çavuş, Çev.). Es Yayınları.
  27. İletişim Fakültesi İlef Film Atölyesi. (2014, 9 Kasım). İlef - sinema ve yaratıcılık: Ezel Akay söyleşi [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=0p3Uy0Z-PPo
  28. Jacobs, L. (1939). The rise of the American film: A critical history. Harcourt Brace and Company.
  29. Jameson, F. (2018). Postmodernizm ya da geç kapitalizmin kültürel mantığı (C. Gönenç, Çev.). ALFA Basım Yayım. (Orijinal eser 1990 yılında yayımlanmıştır).
  30. Karadoğan, A. (2005). Postmodern sinema mı film mi? İletişim: Araştırmaları Dergisi, 3(1), 133-160. https://www.academia.edu/10942482
  31. Karadoğan, A. (2010). Sanat sineması: Tartışmalar ve eğilimler. A. Karadoğan (Ed.), Sanat sineması üzerine: Yaklaşımlar ve tartışmalar içinde (s. 1-20). De Ki Basım Yayım.
  32. Kaya, Z. (2011). Sinemada postmodern arayışlar: Ucuz Roman (Pulp Fiction) ve Kayıp Otoban (Lost Highway) örnekleriyle (Tez No. 304171) [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  33. Kiss, M. (2024). Complex film narratives: Diegetic fictionalization in Christopher Nolan’s fantastical puzzle film cycle. P. Taberham & C. Iricinschi (Ed.), Introduction to screen narratives: Perspectives on story production and comprehensioniçinde (s. 71-91). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003197911-7
  34. Kule, S. (2024). Hollywood ve Türk sinemasında oryantalist söylem bağlamında İstanbul imgesi (Tez No. 848416) [Doktora tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  35. Melies, G., & Liebman, S. (1984). Cinematographic views. October, 29, 23–34. https://doi.org/10.2307/778305
  36. Monaco, J. (2002). Bir film nasıl okunur?: Sinema dili, tarihi ve kuramı (E. Yılmaz, Çev.). Oğlak Yayıncılık. (Orijinal eser 1977 yılında yayımlanmıştır).
  37. Musser, C. (1979). The early cinema of Edwin Porter. Cinema Journal, 19(1), 1–38. https://doi.org/10.2307/1225418
  38. Neupert, R. (2007). A history of the French New Wave cinema (2. bs.). The University of Wisconsin Press.
  39. NeyseNe. (2020, 1 Aralık). Loş sohbet - Ezel Akay [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=qfrh4ayx48w&t=363s
  40. Nişancı, İ. (2018). Teoride ve pratikte sinemada kurgu. Doruk Yayımcılık.
  41. Orr, J. (1997). Sinema ve modernlik (A. Bahçıvan, Çev.). Ark Yayınları. (Orijinal eser 1993 yılında yayımlanmıştır).
  42. Öztürk, A. (2019). Sinema filmlerinde postmodern anlatı: “Ucuz Roman” (Pulp Fiction). M. Günay & Ö. Aydoğmuş Ördem (Ed.), Sosyal bilimler araştırmaları II içinde (s. 9-33). Akademisyen Kitabevi.
  43. Parkan, M. (1983). Brecht estetiği ve sinema. Dost Kitabevi Yayınları.
  44. Parlayandemir, G. (2016). Popüler filmlerle karşıt kültür üretmek: Türk sinemasında müzikal filmler ve muhalif bir anlatıcı olarak ‘Ezop’. G. Parlayandemir & Y. D. Birincioğlu (Ed.), Tür(k) sinemasında auteurler: 2000 sonrası Türk sinemasında türler ve yönetmenler içinde (s. 127-177). Kriter Yayınevi.
  45. Pearson, R. (2008). Sinemanın ilk dönemi. (A. Fethi, Çev.). G. Nowell-Smith (Ed.), Dünya sinema tarihi içinde (s. 30-41). Kabalcı Yayınevi. (Orijinal eser 1996 yılında yayımlanmıştır).
  46. Sancar, M. K. (2023). Popüler Türk sinemasının ideolojik dönüşümü. Nobel.
  47. Sikov, E. (2011). Film studies: An introduction. Columbia University Press.
  48. Speidel, S. (2012). Film form and narrative. J. Nelmes (Ed.), Introduction to film studies (5. bs.) içinde (s. 79-112). Taylor & Francis Ltd.
  49. Stam, R. (2014). Sinema teorisine giriş (S. Salman & Ç. Asatekin, Çev.). Ayrıntı Yayınları. (Orijinal eser 2000 yılında yayımlanmıştır).
  50. Suner, A. (2006). Hayalet ev: Yeni Türk sinemasında aidiyet, kimlik ve bellek. Metis Yayınları.
  51. Şahin, A. (2023). Sinemada son dönem yenileşme söylemi "postmodern sinema". Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 13(1), 663-676. https://doi.org/10.48146/odusobiad.1141476
  52. Thompson, K., & Bordwell, D. (2019). Film history: An introduction (4. bs.). McGraw-Hill Education.
  53. Uğur, U., & Yücel, A. (2022). Postmodernizm ve sinema. Y. Küçükalkan (Ed.), Dijital çağda sinema ve televizyon içinde (s. 69-88). Paradigma Akademi Yayınları.
  54. Yavaş, T. (2024). Postmodern çağın sinemasında Türkiye'de auteur kavramını yeniden değerlendirmek: Cem Yılmaz sineması (Tez No. 848978) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  55. Yıldırım, C. (2019). Film kurgusu: Tarihi, kuramı ve tekniği. Urzeni Yayınevi.