Dergiler / Türk Psikoloji Yazıları / 2016 / Cilt: 19 - Sayı: 0

Gelişimsel Psikopatoloji Bakışıyla Şiddet

Violence from a Developmental Psychopathology Perspective

Sayfa
109–125
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazı, katı-duygusallıktan yoksun kişilik özelliği ile bağlantılı olarak şiddetin gelişimine etki eden mizaç, ebeveyn davranışları ve sosyokültürel ortam gibi biyolojik ve çevresel etmenleri inceleyen araştırmaların bir derlemesini sunmakta ve araştırma bulgularını gelişimsel psikopatoloji bağlamında değerlendirmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu yazıda, şiddet ve şiddetin altında yatan sebepler, katı-duygusallıktan yoksun kişilik özelliğine (callous-unemotional traits) vurgu yapılarak ele alınmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Empati, acıma ve suçluluk duygularından yoksun olma gibi davranışları anlatan katı-duygusallıktan yoksun kişilik özelliği, Amerikan Psikiyatri Birliği'nin son yayınladığı tanı ölçütleri kitabında (DSM-V), davranım bozuklukları (conduct disorders) başlığı altında yeni bir değerlendirme unsuru olarak yer almaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazı, katı-duygusallıktan yoksun kişilik özelliği ile bağlantılı olarak şiddetin gelişimine etki eden mizaç, ebeveyn davranışları ve sosyokültürel ortam gibi biyolojik ve çevresel etmenleri inceleyen araştırmaların bir derlemesini sunmakta ve araştırma bulgularını gelişimsel psikopatoloji bağlamında değerlendirmektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu yazıda, şiddet ve şiddetin altında yatan sebepler, katı-duygusallıktan yoksun kişilik özelliğine (callous-unemotional traits) vurgu yapılarak ele alınmaktadır. Empati, acıma ve suçluluk duygularından yoksun olma gibi davranışları anlatan katı-duygusallıktan yoksun kişilik özelliği, Amerikan Psikiyatri Birliği'nin son yayınladığı tanı ölçütleri kitabında (DSM-V), davranım bozuklukları (conduct disorders) başlığı altında yeni bir değerlendirme unsuru olarak yer almaktadır. Davranım bozukluğu sergileyen diğer çocuklardan mizaç özellikleri, nöropsikolojik işlevler ve duygusal ve ahlaki gelişim bakımından ayrışan katı-duygusallıktan yoksun kişiliğe sahip çocuklar, yüksek seviyede şiddet davranışı sergilemekte, ergenlik ve yetişkinlik yıllarında antisosyal özellikler gösterebilecek risk grubunu oluşturmaktadır. Bu yazı, katı-duygusallıktan yoksun kişilik özelliği ile bağlantılı olarak şiddetin gelişimine etki eden mizaç, ebeveyn davranışları ve sosyokültürel ortam gibi biyolojik ve çevresel etmenleri inceleyen araştırmaların bir derlemesini sunmakta ve araştırma bulgularını gelişimsel psikopatoloji bağlamında değerlendirmektedir.

Abstract

In this article, violence and factors that underlie violence are examined with regards to callous-unemotional traits. Callous-unemotional traits are characterized by lack of empathy, guilt and remorse, and were added as specifier for diagnosis of conduct disorders in the latest version of American Psychiatric Association's diagnostic manual, DSMV. Children with callous-unemotional traits are differentiated from other children with conduct disorders in terms of their temperamental characteristics, neuropsychological functions, and emotional and moral development. They show higher levels of aggression compared to children with conduct disorders, which puts them at risk for development of antisocial characteristics in adolescence and adulthood. This article presents a review of research that examines the role of biological and environmental factors such as temperament, parenting and sociocultural conditions in development of violent behaviors in relation to callous-unemotional traits and evaluates research findings from the perspective of developmental psychopathology.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EKERİM, M., SELÇUK, B. (2016). Gelişimsel Psikopatoloji Bakışıyla Şiddet. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 19 - Sayı: 0, 109–125. https://ajindex.com/articles/125905

Kaynakça (10)

  1. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü İstatistikleri (2015). Alıntılanan kaynak http://www.cte.adalet.gov.tr/
  2. Akpınar, B. ve Dilci, T. (2007). Teachers' perceptions of violence at schools in the context of educational curricula. Eurasian Journal of Educational Research, 29, 1-11.
  3. Cicchetti, D. (2013). An overview of developmental psychopathology. P. Zelazo, (Ed.), Oxford handbook of developmental psychology içinde (455-480). New York: Oxford University Press.
  4. Cicchetti, D. ve Crick, N. R. (2009). Precursors and diverse pathways to personality disorder in children and adolescents. Development and Psychopathology, 21, 683-685.
  5. Cicchetti, D. ve Toth, S. L. (1997). Transactional ecological systems in developmental psychopathology. S. S. Luthar, J. A. Burack, D. Cicchetti ve J. R. Weisz, (Ed.), Deve Altınay, A. G. ve Arat, Y. (2007). Türkiye'de kadına yönelik şiddet araştırma raporu. Ankara: TÜBİTAK. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5. baskı). Washington, DC: Author. Augustine, M. E. ve Stifter, C. A. (2015). Temperament, parenting, and moral development: Specificity of behavior and context. Social Development, 24, 285-303.
  6. Ayan, S. (2006). Şiddet ve fanatizm. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 7, 191-209.
  7. Bandura A. (1973). Aggression: A social learning analysis. Englewood Cliffs, NJ: PrenticeHall. Barker, E. D., Oliver, B. R., Viding, E., Salekin, R. T. ve Maughan, B. (2011). The impact of prenatal maternal risk, fearless temperament and early parenting on adolescent callous-unemotional traits: A 14year longitudinal investigation. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 52, 878-888.
  8. Barry, T. D., Dunlap, S.T., Cotten, S. J., Lochman, J. E. ve Wells, K. C. (2005). The influence of maternal stress and distress on disruptive behavior problems in boys. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 44, 265-273.
  9. Baskin-Sommers, A. R., Waller, R., Fish, A. M. ve Hyde, L. W. (2015). Callous-unemotional traits trajectories interact with earlier conduct problems and executive control to predict violence and substance use among high risk male adolescents. Journal of Abnormal Child Psychology. Online Basım, 18 Haziran 2015. doi: 10.1007/s10802-015- 0041-8
  10. Bedford, R., Pickles, A., Sharp, H., Wright, N. ve Hill, J. (2015). Reduced face preference in infancy: A developmental precursor to callous-unemotional traits? Biological Psychiatry, 78, 14