Dergiler / Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 3

Ankara’ya gelen turistlerin destinasyon imajı algılarını belirlemeye yönelik bir araştırma

A research to determine the destination perceptions of tourists coming to Ankara

Burcu Gülsevil Belber(NEVŞEHİR HACI BEKTAŞ VELİ ÜNİVERSİTESİ, TURİZM FAKÜLTESİ)0000-0002-7586-4407
Sayfa
1053–1068
Yayın Tarihi
2024-09-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuçlar betimleyici analiz yöntemi ile analiz edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Turistlerin destinasyonları tercih etme sebepleri ve memnuniyet derecelerini belirlemedeki en önemli etkenlerden biri destinasyon imajıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla birlikte turizm pazarlamasının en önemli stratejilerinden biri destinasyon ile ilgili olumlu imaj oluşturmak, olumsuz imajı olumlu bir imaja dönüştürmek ve mevcut olumlu imajı kuvvetlendirmektir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuçlar betimleyici analiz yöntemi ile analiz edilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Turist · Destinasyon · İmaj

Özet

Turistlerin destinasyonları tercih etme sebepleri ve memnuniyet derecelerini belirlemedeki en önemli etkenlerden biri destinasyon imajıdır. Turizm ürünleri genelde benzerlik gösterdikleri için destinasyonların en önemli rekabet unsurunu “imaj” belirlemektedir. Bununla birlikte turizm pazarlamasının en önemli stratejilerinden biri destinasyon ile ilgili olumlu imaj oluşturmak, olumsuz imajı olumlu bir imaja dönüştürmek ve mevcut olumlu imajı kuvvetlendirmektir. Destinasyon imajı, gidilecek yer ile ilgili turistlerin belleğinde oluşmuş olan fikirler, izlenimler ve inançların bütünüdür. İnsanlar deneyimlerinden yola çıkarak mevcut bilgileri ile bir çerçeve oluştururlar. Bu da turistlerin zihinlerinde belli bir destinasyon imajı oluşturur. Turizmin gerek sosyal ve kültürel gerek ekonomik ve çevresel özelliklerinden yararlanma çabasında olan ülkeler, kentler, turistik bölgeler, köyler hatta kırsal bölgeler de günümüzde rekabet ortamındaki turizm sektöründe farklı stratejiler, sunuş teknikleri, tanıtımlar, üretim ve pazarlama karmaları uygulayarak sektördeki varlıklarını korumak durumundadırlar. Bu bağlamda çalışmanın amacı, Ankara’ ya gelen turistlerin destinasyon imajı algılarını belirlemeye çalışmaktır. Çalışmanın teorik kısmında destinasyon kavramı ve destinasyon imajı algısı kavramı ile ilgili literatür taraması gerçekleştirilmiştir. Ayrıca kentsel bir destinasyon olarak Ankara ili ele alınmıştır. Araştırma kısmında ise; yüz yüze görüşme yapmak amacı ile Ankara’ ya gelen turistlere yöneltilecek yarı-yapılandırılmış sorular hazırlanmış ve 26 kişiyle görüşme gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlar betimleyici analiz yöntemi ile analiz edilmiştir.

Abstract

One of the most important factors in determining tourists' destination preferences and satisfaction is the image of the destination (destination region). Since tourism products are generally similar, the most important competitive element of destinations is "image". However, one of the most important strategies of tourism marketing is to create a positive image of the destination, transform the negative image into a positive image, and strengthen the existing positive image. Destination image is the whole of the ideas, impressions and beliefs formed in the memory of tourists about the place to be visited. People create a framework with their existing knowledge based on their experiences, which creates the destination image in their minds. Countries, regions, localities, cities, villages and even rural areas that want to benefit from the economic, socio-cultural, environmental, and many other positive effects of tourism, in short, destinations, are trying to protect their existence by applying different planning, production and presentation processes, marketing mixes and strategies in this competitive environment. In this context, the aim of the study is to try to determine the destination perceptions of tourists coming to Ankara. In the theoretical part of the study, a literature review was carried out on the concept of destination and the concept of destination image perception. In addition, Ankara province was discussed as an urban destination. In the research part; semi-structured questions were prepared to be asked to tourists coming to Ankara for face-to-face interviews and 26 people were interviewed. The results obtained were analyzed with the descriptive analysis method.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Belber, B. G., Özmen, M. H. (2024). Ankara’ya gelen turistlerin destinasyon imajı algılarını belirlemeye yönelik bir araştırma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 3, 1053–1068. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1464246

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (57)

  1. Anand, P., Holbrook, M., & Stephens, D. (1988). The Formation of Affective Judgments: The Cognitive– Affective Model Versus The Independence Hypothesis. Journal of Consumer Research, 15, 386–391.
  2. Avcıkurt, C. (2005). Turizmde tanıtma ve satış geliştirme. İstanbul Değişim Yayınları.
  3. Avcıkurt, C. (2010). Turizmde Tanıtma ve Satış Geliştirme. Ankara Detay Yayıncılık.
  4. Avraham, E. (2004). Media Strategies For Improving an Unfavorable City İmage. Cities, 21(6).
  5. Aydoğan, D. (2017). Virtual Museums in The Context of Virtual Reality and Simulation. Yeni Medya Elektronik Dergi, 1 (2), 137-148.
  6. Baloğlu S. & McCleary K. W. (1999) A Model of Destination Image Formation. Annals of Tourism Research, 26 (4), 868-897.
  7. Barutçu, S. & Tomaş, M. (2013). Sürdürülebilir Sosyal Medya Pazarlaması ve Sosyal Medya Pazarlaması Etkinliğinin Ölçümü. İnternet Uygulamaları ve Yönetimi Dergisi, 4 (1), 5-24.
  8. Boz, M., & Uğur, İ. (2015). Tarihi Kentler ve Turizm: Konaklama İşletmeleri Yöneticilerinin Safranbolu’da Turizm Gelişimine Yönelik Algıları. 2.nd International Congress of Tourism & Management Researches. Kuşadası- Türkiye.
  9. Brady, M. K. & Cronin, J. (2001). Some New Thoughts on Conceptualizing Perceived Service Quality: A Hierarchical Approach, Journal of Marketing, 65 (July), 34-49.
  10. Bulut, A. (2021). İtme-Çekme Paradigması Bağlamında X ve Y Kuşağı Turistlerin Motivasyonları ve Davranışları Üzerine Bir Araştırma [Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
  11. Cengiz, G., & Akkuş, Ç. (2012). Kırsal Turizm Kapsamında Yöre Halkının Kalkındırılması: Erzurum Örneği. Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(22), 61-74.
  12. Çakıcı, C., & Aksu, M. (2007). Çekim Yeri Seçiminde Grup Etkisi: Yerel Turistler Üzerine Bir Araştırma. Anatolia: Turizm Araştırması Dergisi, 18 (2), 183- 194.
  13. Dobni, D., & Zinkhan, G. M. (1990). In Search of Brand Image: A Foundation Analysis. Advances in Consumer Research, 17, 110-119.
  14. Echtner, C. M., & Ritchie, J. R. B. (2003). The Meaning and Measurement of Destination Image. The Journal of Tourism Studies, 14(1), 37-48.
  15. Ekici, Y. (2019). Destinasyon Seçiminde Tüketici Tercihlerini Etkileyen Faktörler: Mersin örneği. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
  16. Fırat, A., & Kömürcüoğlu, F. (2015). Muğla Şehir Markası ve İmaj Algısı; Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi Öğrencileri Üzerine Bir Alan Araştırması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 13 (26), 286.
  17. Gartner, W. C. (2000). Image. In Jafar Jafari (Ed.). Encyclopedia of Tourism. 295-296.
  18. Grix, J. (2010). The Foundations of Research. London. Palgrave Macmillan.
  19. Gürbüz, A. (2009). Safranbolu’yu Ziyaret Eden Turistlerin Demografik Özelliklerine Göre Turistik Ürünleri Algılama Durumu. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 10(2), 217-234.
  20. İçöz, O., & Başarır, O. (1996, Mart-Nisan). Seyahat ve Turizm Araştırmalarında Anket Tekniğinin Kullanımı. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(1/2), 14-23.
  21. İlgüner. M., & Asplund, C. (2011). Marka Şehir. İstanbul: Marketing Yayınları.
  22. Kanca, Ü. B., Şimşek, M., Uçar, Ö. & Özyurt, P. M. (2020). Turizm Araştırma Ölçekleri. Detay Yayıncılık. Ankara.
  23. Karabıyık, N., & Sümer, İ. B. (2012). Destinasyon Pazarlamasında Pazarlama Stratejisi ve Konumlandırma Çalışmalarına Kavramsal Yaklaşım. İstanbul Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 1-19.
  24. Kaynak, İ. H., & Karabulut, T. (2016). İnanç Turizmi Bağlamında Kentsel Turizm ve Kültürel Turizm: Konya Örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (35), 185-191.
  25. Kitzinger, J. (1995). Qualitative Sesearch: Introducing Focus Groups. Glasgow University Media Group Bmj, 311(7000), 299-302.
  26. Kotler, P. (1994). Marketing Management. Analysis, Planning, Implementation, and Cntrol. New Jersey: Prentice-Hall.
  27. Kozan, G. Y., Özdemir, S. S., & Günlü, E. (2014). Turizm Yazınında "Deniz Turizmi’nin Olgusal Gelişimi. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, 6(2), 115-129.
  28. Kunkel, J. H. & Berry, L. L. (1968). A Behavioral Conception of Retail Image. Journal Of Marketing, 32 October, 21- 27.
  29. Kvale, S. (1994). Interviews: An Introduction to Aualitative Research Interviewing. Sage Publications, Inc.
  30. Lee, S. & Heo, C. Y. (2009). Corporate Social Responsibility and Customer Satisfaction Among US Publicly Traded Hotels and Restaurants. International Journal of Hospitality Management, 28 (4), 635–637.
  31. Leisen, B. (2000). Image Sementation: The Case of A Tourism Destination. Journal of Services Marketing, 15 (9), 51.
  32. Miles, B. M., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Source Book. California: Sage Yayınları.
  33. Orams, M. B., & Luck, M. (2014). The Wiley Blackwell Companion to Tourism. A. A. Lew, M. C. Hall, & A. M. Williams, Dü, Chichester: John Wiley & Sons, Ltd. Published.
  34. Örs, H. (2017). Turizm Ürünü Destinasyonlar. rekreatifhaber.com/turizm/turizm urunu-destinasyonlar/ (04.04.2019).
  35. Özdemir, G. (2014). Destinasyon Yönetimi ve Pazarlaması. Detay Yayıncılık Ankara.
  36. Page, S., & Hall, M. (2003). Managing Urban Tourism: Themes in Tourism. London Printice Hall. Park, CA:Sage.
  37. Payam, M.M. (2015). Turizm Bölgelerinde Emniyet ve Güvenliğin Sağlanması. I. Eurasia International Tourism Congress: Current Issues, Trends, and Indicators (EITOC-2015), 316-326.
  38. Reilly, M. D. (1990). Free Elicitation of Descriptive Adjectives for Tourism Image Assessment. Journal Of Travel Research, 28(4), 21–26.
  39. Rızaoğlu, B. (2012). Turizm Davranışı. Detay Yayıncılık Ankara.
  40. Ross, T., & Lynch, P. (2001). Small Tourism Business Networks and Destination Development. International Journal of Hospitality Management, 20(4), 367-378.
  41. Russel, J., & Pratt, G. (1980). A Description of Affective Quality Attributed to Environment. Journal of Personality And Social Psychology, 38, 311–322.
  42. Saran, M. (2005). Kent Pazarlaması: Güçlü Bir Kent imajı ve Kent Markası Oluşturmak. Ankara Makine Mühendisleri Odası Marka, Kalite ve Teknoloji Yönetimi Sempozyumu Bildiriler Kitabı.
  43. Solmaz, B., Tekin, G., Herzem, Z. & Demir, M. (2013). İnternet ve Sosyal Medya Kullanımı Üzerine Bir Uygulama. Selçuk İletişim, 7 (4), 23-32.
  44. Soykan, F. (2006). Avrupa’da Kırsal Turizme Bakış Kazanılan Deneyim. II. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, 72-73.
  45. Steenkamp, J., & Wedel, M. (1991). Segmenting Retail Markets on Store Image Using A Consumer- Based Methodology. Journal Of Retailing, 67(3), 300- 320.
  46. Stern, E., & Krakover, S. (1993). The Formation of a Composite Urban Image. Geographical Analysis, 25, 130–146.
  47. Şensoy, F. & Tiritoğlu, S. (2018). Beslenme Arkeolojisi: Günümüz Ankara Yemeklerinde Geçmişin İzleri. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 2 (1), 209-233.
  48. Tsaur, S.H. & Lin, Y.C. (2004) Promoting Service Quality in Tourist Hotels: The Role of HRM Practices and Service Behavior, Tourism Management, 25(4), 471–481.
  49. Turizm Sözlüğü (2007). Nisan 05,2018 tarihinde Genel Turizm. (https://www.tatliaskim.com/ turizm/ 92089 turizm-sozlugu.html) adresinden alındı.
  50. Tutgun Ünal, A. & Deniz, L. (2020). Sosyal Medya Kuşaklarının Sosyal Medya Kullanım Seviyeleri ve Tercihleri. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15 (22), 1289-1319.
  51. Türkay, O. (2014). Destinasyon Yönetimi. Ankara Detay Yayıncılık.
  52. Ülker, İ. (2006). Dağlarımız: Dağ Sporları ve Dağ Turizmi. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  53. Ünal, Ü. A., & Çelen, O. (2020). Bulgar Turistlerin Destinasyon Alışveriş Tercihlerinin ve Memnuniyet Düzeylerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma: Kırklareli Örneği. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 10(1), 121-133.
  54. Wolcott, H. F. (1994). Transforming Qualitative Data: Description, Analysis and Interpretation. Sage Publications.
  55. Yetiş, A. Ş. & Kaygısız, Ç. N. (2015, Ocak). Kırsal Turizmde Destinasyon İmajının Ziyaretçilerin Gelecekteki Davranış Eğilimleri Üzerindeki Etkisi. Sosyal Bilimler Dergisi.
  56. Yıldız, N., Yazıcı Ayyıldız, A. & Tavukçuoğlu, T. (2022). Müzelerde Dijitalleşme Sürecine İlişkin Sanal Müzelerin İncelenmesi. Turist Rehberliği Dergisi, 5(2), 117-141.
  57. Yoon, Y., & Uysal, M. (2005). An Examination of the Effects of Motivation and Satisfaction on Destination Loyalty: A Structural Model. Tourism Management, 26.