Dergiler / Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi / 2026 / Sayı: YZ (AI) ve Gelecek Perspektifler Özel Sayı

Yeni kamu işletmeciliği ve algoritmik iktidar: Devletin karar verme süreçlerinde yapay zekânın rolü

New public management and algorithmic power: The role of artificial intelligence in state decision-making processes

Hasan Akay(ADIYAMAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-9531-4875
Sayfa
336–351
Yayın Tarihi
2025-12-07
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, hükümetlerin YZ’yi daha etkin ve verimli hizmet sunumu amacıyla benimsediğini, bunun YKİ’nin etkinlik ve performans odaklı değerleriyle uyumlu olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yapay zekâ (YZ) destekli dijital yönetişim, çağdaş kamu yönetimi pratiklerini dönüştürmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bulgular, hükümetlerin YZ’yi daha etkin ve verimli hizmet sunumu amacıyla benimsediğini, bunun YKİ’nin etkinlik ve performans odaklı değerleriyle uyumlu olduğunu göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak, politika yapıcılara, YZ’nin kamu karar süreçlerinde meşruiyetini güçlendirmek üzere şeffaflık, hukuki çerçeve ve katılımcılık odaklı öneriler sunulmaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeni Kamu İşletmeciliği · Algoritmik İktidar · Yapay Zekâ

Özet

Yapay zekâ (YZ) destekli dijital yönetişim, çağdaş kamu yönetimi pratiklerini dönüştürmektedir. Bu çalışma, Yeni Kamu İşletmeciliği (YKİ) paradigması çerçevesinde YZ’nin devletin karar verme süreçlerine entegrasyonunu incelemektedir. Türkiye odaklı olmak üzere, ABD, Kanada, Almanya, Birleşik Krallık, Fransa, Güney Kore ve Çin örneklerini karşılaştırmalı olarak ele alan çalışma, içerik analizi yöntemiyle bu ülkelerin kamu politikası belgeleri ve YZ düzenlemelerini analiz etmiştir. Bulgular, hükümetlerin YZ’yi daha etkin ve verimli hizmet sunumu amacıyla benimsediğini, bunun YKİ’nin etkinlik ve performans odaklı değerleriyle uyumlu olduğunu göstermektedir. Ancak aynı zamanda, algoritmik karar süreçlerinin şeffaflık ve hesap verebilirlik konusunda önemli boşluklar yarattığı tespit edilmiştir. Gelişmiş demokratik ülkeler YZ uygulamalarına yönelik denetim mekanizmaları (algoritma şeffaflık girişimleri, etik yönergeler) geliştirmeye başlamışken, Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde bu alanda kurumsal kapasitenin sınırlı olduğu gözlemlenmiştir. Çalışmada, YZ destekli yönetişimin demokratik hesap verebilirlik üzerindeki etkileri tartışılmakta; YKİ yaklaşımının dijital çağda yeniden yorumlanması gerektiği vurgulanmaktadır. Son olarak, politika yapıcılara, YZ’nin kamu karar süreçlerinde meşruiyetini güçlendirmek üzere şeffaflık, hukuki çerçeve ve katılımcılık odaklı öneriler sunulmaktadır.

Abstract

Artificial intelligence (AI)-supported digital governance is transforming contemporary public administration practices. This study examines the integration of AI into government decision-making processes within the framework of the New Public Management (NPM) paradigm. Focusing on Turkey, the study compares examples from the US, Canada, Germany, the UK, France, South Korea, and China, analyzing these countries' public policy documents and AI regulations using content analysis methods. The findings show that governments have adopted AI to provide more effective and efficient services, which is consistent with the effectiveness and performance-oriented values of NPM. However, it has also been found that algorithmic decision-making processes create significant gaps in terms of transparency and accountability. While developed democratic countries have begun to develop control mechanisms for AI applications (algorithm transparency initiatives, ethical guidelines), it has been observed that institutional capacity in this area is limited in developing countries such as Turkey. The study discusses the effects of AI-supported governance on democratic accountability and emphasizes the need to reinterpret the NPM approach in the digital age. Finally, it offers policymakers recommendations focused on transparency, legal frameworks, and participation to strengthen the legitimacy of AI in public decision-making processes.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Akay, H. (2025). Yeni kamu işletmeciliği ve algoritmik iktidar: Devletin karar verme süreçlerinde yapay zekânın rolü. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, Sayı: YZ (AI) ve Gelecek Perspektifler Özel Sayı, 336–351. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1736311

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (38)

  1. Bildirici, F. (2024). Açık kaynak yapay zekâ: Sorumlu yapay zekâ geliştirmeye bir yaklaşım. Reflektif Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 73–81. https://doi.org/10.47613/reflektif.2024.145
  2. Cabinet Office, Central Digital and Data Office, & Centre for Data Ethics and Innovation. (2021). UK government publishes pioneering standard for algorithmic transparency. GOV.UK. https://www.gov.uk/government/news/uk-government-publishes-pioneering-standard-for-algorithmic-transparency
  3. Chandra, Y., & Feng, N. (2025). Algorithms for a new season? Mapping a decade of research on the artificial intelligence-driven digital transformation of public administration. Public Management Review, 1–35. https://doi.org/10.1080/14719037.2025.2450680
  4. Danaher, J. (2016). The Threat of Algocracy: Reality, Resistance and Accommodation. Philosophy & Technology, 29(3), 245-268. https://doi.org/10.1007/s13347-0150211-1
  5. Department for Business, Energy & Industrial Strategy; Department for Digital, Culture, Media & Sport; Department for Science, Innovation & Technology; Office for Artificial Intelligence; Government Digital Service; Centre for Data Ethics and Innovation. (2019). A guide to using artificial intelligence in the public sector. GOV.UK. https://www.gov.uk/government/collections/a-guide-to-using-artificial-intelligence-in-the-public-sector
  6. Dunleavy, P., Margetts, H., Bastow, S., & Tinkler, J. (2006). New public management is dead long live digital-era governance. Journal of Public Administration Research and Theory, 16(3), 467–494. https://doi.org/10.1093/jopart/mui057
  7. Efe, A. (2022). Yapay zekâ ortamındaki dijital kamu yönetiminin yol haritası. Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi, 4(1), 99-130.
  8. Foffano, F., Scantamburlo, T., Cortes, A., & Bissolo, C. (2020). European strategy on AI: Are we truly fostering social good? arXiv. https://arxiv.org/abs/2011.12863
  9. Galindo, L., Perset, K., & Sheeka, F. (2021). An overview of national AI strategies and policies. OECD Going Digital Toolkit Notes, No. 14. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/c05140d9-en
  10. Gönültaş, Y. C. (2025). Yapay zekâ ve bilimsel metin yazımı: Türk kamu yönetimi alanyazınında chatgpt4.0 örneği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 7(3), 827-843. https://doi.org/10.33712/mana.1578165
  11. Grimmelikhuijsen, S., & Meijer, A. (2022). Legitimacy of algorithmic decision-making: Six threats and the need for a calibrated institutional response. Perspectives on Public Management and Governance, 5(3), 232–242. https://doi.org/10.1093/ppmgov/gvac008
  12. Heikkila, M. (2022). Dutch scandal serves as a warning for Europe over risks of using algorithms. Politico. https://www.politico.eu/article/dutch-scandal-serves-as-a-warning-for-europe-over-risks-of-using-algorithms/
  13. Hood, C. (1991). A public management for all seasons? Public Administration, 69(1), 3–19.
  14. https://assets.publishing.service.gov.uk/media/614db4d1e90e077a2cbdf3c4/National_AI_Strategy_-_PDF_version.pdf
  15. https://eng.nia.or.kr/site/nia_eng/main.do
  16. https://www.canada.ca/en/government/system/digital-government/digital-government-innovations/responsible-use-ai/guide-scope-directive-automated-decision-making.html
  17. https://www.federalregister.gov/documents/2019/02/14/2019-02544/maintaining-american-leadership-in-artificial-intelligence
  18. https://www.gov.cn/
  19. https://www.inria.fr/sites/default/files/2021-06/PNRIA-Flyer_National_EN.pdf
  20. https://www.ki-strategie-deutschland.de/files/downloads/Fortschreibung_KI-Strategie_engl.pdf
  21. https://www.sp.gov.tr/upload/xSPTemelBelge/files/Rpbea%2BTR-UlusalYZStratejisi2021-2025.pdf
  22. Innovation, Science and Economic Development Canada. (2017). Pan‑Canadian artificial intelligence strategy. https://oecd.ai/pan‑canadian-ai-strategy-2021/
  23. Karcı, Ş. M. (2008). Yeni Kamu İşletmeciliği yaklaşımının temel değerleri üzerine bir inceleme. Akdeniz İİBF Dergisi, 16(1), 40–64.
  24. Levy, K., Chasalow, K. E., & Riley, S. (2021). Algorithms and decision‑making in the public sector. arXiv. https://doi.org/10.48550/arXiv.2106.03673
  25. Lin, L. Y.-H., & Milhaupt, C. J. (2021). China's corporate social credit system: The dawn of surveillance state capitalism? European Corporate Governance Institute, Law Working Paper, No. 610/2021
  26. OECD. (2019). Policy initiative 24240. STIP (science, technology and innovation policy) platform. https://stip.oecd.org/stip/interactive-dashboards/policy-initiatives/2023%2Fdata%2FpolicyInitiatives%2F24240
  27. Oğuz, Ö. (2024). Çalışma hayatında algoritmik ayrımcılık. Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 14(2), 1851-1886. https://doi.org/10.52273/sduhfd.1581436
  28. Open Government Partnership. (2023). Digital governance: Automated decision‑making, algorithms, and artificial intelligence. OpenGov Partnership. https://www.opengovpartnership.org/open-gov-guide/digital-governance-automated-decision-making/
  29. Oxford Insights. (2024). Government AI readiness index 2024. Oxford Insights. https://oxfordinsights.com/wp-content/uploads/2024/12/2024-Government-AI-Readiness-Index-2.pdf
  30. Pank Yıldırım, Ç., & Erdoğan, O. (2025). Dijital bürokrasinin Türk kamu yönetimine etkisi bakımından incelenmesi: dijital dönüşüm ofisi örneği. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 47, 137-150. https://doi.org/10.18092/ulikidince.1579149
  31. Pehlivanlı, E. A. (2021). Yapay zekâ etiği. S. Yılmaz, S. Kandır & B. Nakipoğlu (Ed.), Güncel İşletme Yönetimi Çalışmaları içinde (ss. 29–38). Akademisyen Kitabevi.
  32. Presuel, R., & Sierra, J. M. (2024). The adoption of artificial intelligence in bureaucratic decision‑making: A Weberian perspective. Digital Government: Research and Practice, 5(1), Article 6, 1-20. https://doi.org/10.1145/3609861
  33. Samson, O. (2025). Algorithmic governance and the redefinition of bureaucratic accountability in digital states. ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/392596320_Algorithmic_Governance_and_the_Redefinition_of_Bureaucratic_Accountability_in_Digital_States
  34. Schoenherr, J. R., Abbas, R., Michael, K., Rivas, P., & Anderson, T. D. (2023). Designing AI using a human-centered approach: Explainability and accuracy toward trustworthiness. IEEE Transactions on Technology and Society, 4(1), 9–23. https://doi.org/10.1109/TTS.2023.3257627
  35. Ulbricht, L. (2024). Power in AI and public policy. In R. Paul, E. Carmel & J. Cobbe (Eds.), Handbook on Public Policy and Artificial Intelligence in (pp. 40–52). Edward Elgar Publishing. https://doi.org/10.4337/9781803922171
  36. United States National Science and Technology Council. (2019). Executive order on maintaining American leadership in artificial intelligence. Comparison of national Artificial Intelligence strategic policies and priorities, ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/332343728_Comparison_of_national_Artificial_Intelligence_AI_strategic_policies_and_priorities
  37. Yaşar Ümütlü, A. (2025). Algoritmik adalet: Uluslararası hukukta yapay zekâ hakimliği. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 33(1), 777-815. https://doi.org/10.15337/suhfd.1637446
  38. Oğuz, Ö. (2024). Çalışma hayatında algoritmik ayrımcılık. Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 14(2), 1851-1886. https://doi.org/10.52273/sduhfd.1581436