KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kent Akademisi / 2026 / Cilt: 18 Sayı: 2

Türkiye'nin Ormanlarında ve Korunan Alanlarındaki Ekoturizm Rotalarının Sosyo-Ekonomik Etkilerinin Değerlendirilmesi

Evaluation of Socio-economic Impacts of Ecotourism Routes in Türkiye’s Forests and Protected Areas

Çağdan Uyar(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ-CERRAHPAŞA)0000-0002-4813-2219
Gülberk Gizem Küçükosmanoğlu(ISTANBUL TECHNICAL UNIVERSITY)0000-0002-3540-2822
Ali Küçükosmanoğlu(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ-CERRAHPAŞA)0000-0003-1254-5676
Sayfa
780–799
Yayın Tarihi
2025-03-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca 2018-2023 yılları arasında Türkiye'deki ziyaretçi sayısının 28.318.588, ziyaretçi harcamalarının 21.462.188.850 TL ve korunan alan gelirlerinin 183.968.542 TL arttığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Türkiye'nin ekoturizm rotalarının analiz edilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca 2018-2023 yılları arasında Türkiye'deki ziyaretçi sayısının 28.318.588, ziyaretçi harcamalarının 21.462.188.850 TL ve korunan alan gelirlerinin 183.968.542 TL arttığı tespit edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu alanlarda uygulanacak akılcı ve düzenli planlama çerçevesinde gerçekleştirilecek eğitim faaliyetleri, mevcut değerlerin korunması, bölgenin tanıtımı ve yerel ekonominin geliştirilmesi için kamuoyu oluşturulmasına ve doğal değerlerin farklı gruplar tarafından tanınmasına katkı sağlayacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2018-2023 Verileri
⚙️Değişkenler:Ekoturizm aktiviteleri · sürdürülebilir topluluklar · korunan alanlar

Özet

Bu çalışmada Türkiye'nin ekoturizm rotalarının analiz edilmesi amaçlanmıştır. Ekoturizm rotaları verilerine dayanarak, ekoturizm alanlarının adı, bulunduğu il ve yapılabilecek aktiviteler listelenmiştir. Korunan alanlardaki her bir ekoturizm rotası harita üzerinde belirlenmiştir. Ayrıca 2018-2023 yılları arasında Türkiye'deki ziyaretçi sayısının 28.318.588, ziyaretçi harcamalarının 21.462.188.850 TL ve korunan alan gelirlerinin 183.968.542 TL arttığı tespit edilmiştir. Bu çalışmanın temel katkısı, Türkiye'de ekoturizm sektörünün gelişimi için mevcut sosyo-ekonomik durumun iyileştirilmesine odaklanmasıdır. Bu sayede kentsel alanlarda yaşayan ekoturistlere bir rota katkısı olacağı da düşünülmüştür. Bu alanlarda uygulanacak akılcı ve düzenli planlama çerçevesinde gerçekleştirilecek eğitim faaliyetleri, mevcut değerlerin korunması, bölgenin tanıtımı ve yerel ekonominin geliştirilmesi için kamuoyu oluşturulmasına ve doğal değerlerin farklı gruplar tarafından tanınmasına katkı sağlayacaktır.

Abstract

This study aims to analyze the ecotourism routes of Türkiye. Based on the ecotourism routes data, the name of the ecotourism areas, the province where it is located and the activities that can be done are listed. It was determined each ecotourism route in protected areas on the map. It was also determined that the number of visitors in Türkiye increased by 28.318.588, visitor expenditures increased by 21.462.188.850 Turkish Liras and protected area revenues increased by 183.968.542 Turkish Liras between 2018-2023. The main contribution of the present study is its focus on improving the current socio-economic situation for the development of the ecotourism sector in Türkiye. In this way, it is also thought that it will contribute to provide a route for ecotourists living in urban areas. Educational activities to be carried out within the framework of rational and regular planning to be implemented in these areas will contribute to the creation of public opinion for the protection of existing values, the promotion of the region and the development of the local economy, as well as the recognition of natural values by different groups.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Uyar, Ç., Küçükosmanoğlu, G. G., Küçükosmanoğlu, A. (2025). Türkiye'nin Ormanlarında ve Korunan Alanlarındaki Ekoturizm Rotalarının Sosyo-Ekonomik Etkilerinin Değerlendirilmesi. Kent Akademisi, Cilt: 18 Sayı: 2, 780–799. https://doi.org/10.35674/kent.1555417

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (34)

  1. Action Plan. (2021). Ekoturizm Eylem Planı 2021-2025. T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü (Ecotourism Action Plan 2021-2025. Republic of Turkey Ministry of Agriculture and Forestry, General Directorate of Forestry). https://www.ogm.gov.tr/tr/e-kutuphane-sitesi/Yayinlar/Ekoturizm_Eylem_Plani_2021-2025.pdf
  2. Akesen A. (2011). Sürdürülebilir Turizm, Ekoturizm, Peyzaj Politikası ve Yönetimi İlişkileri Bağlamında Türkiye İrdelemesi. I. Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumu, Karaman, Türkiye, 1 - 4 October, no.1, pp.886-890 (Sustainable Tourism, Ecotourism, Landscape Policy and Management Relations in the Context of Turkey. I. National Mediterranean Forest and Environment Symposium).
  3. Benhaida, S., Saddou, H., Safaa, L., Perkumiene, D., & Labanauskas, V. (2024). Acquirements of three decades of literature on cultural tourism [Article]. Journal of Infrastructure, Policy and Development, 8(6), 3817 (a). http://dx.doi.org/10.24294/jipd.v8i6.3817.
  4. Buckley, R. (2009). Ecotourism: Principles and Practices. CAB International. http://dx.doi.org/10.1079/9781845934576.0082
  5. Cetin, G. and Okumus, F. (2019). Experiencing local Turkish hospitality in Istanbul, Turkey, International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, Vol. 12 No. 2, pp. 223-237. https://doi.org/10.1108/IJCTHR-06-2017-0070
  6. Corbisiero, F., Monaco, S., & Ruspini, E. (2022). Millennials, Generation Z and the future of tourism (Vol. 7). Channel View Publications. http://dx.doi.org/10.21832/corbis7611.
  7. Giray, F. H., Kadakoğlu, B., Çetin, F., & Bamoi, A. G. A. (2019). Rural tourism marketing: Lavender tourism in Turkey. Ciência Rural, 49(2), e20180651. https://doi.org/10.1590/0103-8478cr20180651
  8. Gondo P. C. (2010). Financing of Sustainable Forest Management in Afrıca: An Overview of the Current Situation and Experiences. The United Nations, Africa Case Study. Zimbabwe, August. https://www.un.org/esa/forests/wp-content/uploads/2014/12/Africa_case_study.pdf (Accessed: 10 May 2024).
  9. Gunes, G., & Hens, L. (2007). Ecotourism in old-growth forests in Turkey: The Kure mountains experience. Mountain Research and Development, 27(3), 281-283. http://dx.doi.org/10.1659/mrd.0926
  10. Gunes, S. G. (2018). Experiences on sustainable tourism development in Turkey. In 4th ICOEST-International Conference on Environmental Science and Technology (pp. 199-207). 19-23 September, Book of Proceedings, Kiev-Ukraine.
  11. Ilgar, R. (2018). Fauna and flora biodiversity in Saros Bay. European Geographical Studies, (5), 42-49. Published in the Slovak Republic European Geographical Studies. E-ISSN: 2413-7197 2018, 5(1): 42-49 www.ejournal9.com DOI: 10.13187/egs.2018.1.42
  12. Kaplan, S. (2015). Community involvement and sustainability of tourism: A discussion through local community understanding in the eastern black sea region. WIT Transactions on Ecology and the Environment, 193, 885-894. http://dx.doi.org/10.2495/sdp150741
  13. Kasalak, M. A. and Bahtiyar Sarı, D. (2023). Her Yönüyle Ekoturizm (Ecotourism in All Aspects). Kapadokya Üniversitesi Yayınları: 78.
  14. Khan, N., Hassan, A. U., Fahad, S., & Naushad, M. (2020). Factors affecting tourism industry and its impacts on global economy of the world. Available at SSRN 3559353. http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3559353.
  15. Kiper, T., Uzun, O., & Topal, T. Ü. (2016). Developing Ecotourism Development Strategies for Sustainable Rural Development: A Case Study of Kıyıköy, Kırklareli. Global Issues and Trends in Tourism, 679.
  16. Kuvan, Y. (2012). Doğa Koruma ve Korunan Alanlar (Nature Conservation and Protected Areas). İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın No: 5066/499, ISBN: 975-978-404-914-5, İstanbul.
  17. Küçükosmanoğlu, A., and Arslangündoğdu, Z. (2003). Ölüdeniz ve Ekoturizm (Oludeniz and Ecotourism) Türk Deniz Araştırmaları Vakfı Yayını, Tüdav Eğitim Serisi No: 3, ISBN: 975-92389.4-2, 61s. İstanbul.
  18. Mihalic, T. (2002). Tourism and economic development issues. Tourism and development: Concepts and issues, 81-111. http://dx.doi.org/10.21832/9781845414740-005.
  19. Nayir, O., Özaltın, O. and Gül, A. (2008). Türkiye’de Ekoturizm Kavramı ve SWOT Analizi (Ecotourism Conceptin Turkey and SWOT Analysis). IV. Lisansüstü Turizm Öğrencileri Araştırma Kongresi: 547-563, 23–27 Nisan 2008, Belek, Antalya. ISBN: 978-975-96260-3-7.
  20. Newsome, D., Moore, S. A., & Dowling, R. K. (2012). Natural Area Tourism: Ecology, Impacts, and Management. Channel View Publications. http://dx.doi.org/10.21832/9781845413835
  21. Orams, M. B. (1995). Towards a More Desirable Form of Ecotourism, Tourism Management, 16(3-8):142. https://doi.org/10.1016/0261-5177(94)00001-Q
  22. Özcan, H., Akbulak, C., Kelkit, A., Tosunoğlu, M., & İsmet, U. (2009). Ecotourism potential and management of kavak delta (northwest turkey). Journal of Coastal Research, 25(3), 781-787. http://dx.doi.org/10.2112/08-1068.1
  23. Özdönmez, M., İstanbullu, T., Akesen, A., and Ekizoğlu, A. (1996). Ormancılık Politikası (Forestry Policy) İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın no: 3968/435, ISBN: 975-404-429-5, İstanbul.
  24. Perkumienė, D., Pranskūnienė, R., Vienažindienė, M., & Grigienė, J. (2020). The right to a clean environment: Considering green logistics and sustainable tourism [Article]. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(9), 3254.https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32392737.
  25. Simpson, R. (1993). Sustainable tourism for Europe's protected areas: Guidelines and ways forward. The Tourist Review, 48(3), 3-7.
  26. Şengül, C., & Çora, H. (2020). Healthcare Tourism in Second Decade of 21st Century- A Review of Turkey as the New Global Center for International Patients. Journal of Health Systems and Policies, 2(1), 56-86. https://dergipark.org.tr/en/pub/jhesp/issue/54021/683545#article_cite
  27. Tanrisever, C. (2020). As an alternative: cultural routes education for tourism guides–a model suggestion from Turkey. In Cases on Tour Guide Practices for Alternative Tourism (pp. 217-239). IGI Global. DOI: 10.4018/978-1-7998-3725-1.ch012
  28. TOD. (2021). Tarım ve Orman Dergisi, 2021. 110 Adet Ekoturizm Alanı ile Ekonomiye Yıllık 250 Milyon TL Katkı Sağlanacak (110 Ecotourism Areas to Contribute 250 million TL to the Economy Annually). July-August, No.266. ISSN: 2651-303X http://www.turktarim.gov.tr/EDergi/266/mobile/html5forpc.html (p. 52-55). (Accessed: 17 Oct 2024).
  29. TRT (2022). Türkiye’nin Ekoturizm Rotaları, Mine Yagıcı Çiftci (Ecotourism Routes of Türkiye). https://www.trthaber.com/haber/cevre/Türkiyenin-ekoturizm-rotalari-720286.html
  30. Türker, M.F., Aydın, İ.Z., Aydın, T. (2014). Ecotourism Activities for Sustainability and Management of Forest Protected Areas: A Case of Camili Biosphere Reserve Area, Turkey. In: Nakagoshi, N., A. Mabuhay, J. (eds) Designing Low Carbon Societies in Landscapes. Ecological Research Monographs. Springer, Tokyo. https://doi.org/10.1007/978-4-431-54819-5_15
  31. Uyar, Ç. (2022). CITES Convention Impacts on the Tourism in Türkiye. Humanities Studies/Philosophy of Economics and Management. No. 13(90). https://doi.org/10.26661/hst-2022-13-90-14
  32. Ünal Ankaya, F., Yazıcı, K., Balık, G., Gülgün Aslan, B. (2018). Dünyada ve Türkiye’de Ekoturizm, Sosyal-Kültürel ve Ekonomik Katkıları. Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi, 1(2), 69-72.
  33. Weaver, D. B. (2001). The Encyclopedia of Ecotourism. CAB International. http://dx.doi.org/10.1079/9780851993683.0000
  34. Wight, P. (1995). Sustainable Ecotourism: Balancing Economic, Environmental and Social Goals within an Ethical Framework. Tourism Recreation Research, 20(1), 5–13. https://doi.org/10.1080/02508281.1995.11014727