Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇocukları inceleyen araştırmalarda görülen uzun ekran süresi ile düşük psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkinin gençlerde doğrusal bir nitelik taşımadığı tespit edilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Ekranların yükselen egemenliği, gündelik yaşamdaki boş zaman değerlendirme pratiklerini değiştirmiş; bu durum özellikle çocuklar ve gençlerde daha belirgin bir hâl almıştır. Konu üzerine odaklanan çalışmalar örneklem olarak genellikle çocukları incelemiş ve artan ekran kullanım süreleri ile psikolojik iyi oluş arasında istatistiksel olarak negatif yönlü, anlamlı ilişkiler bildirmiştir. Bu çalışma, 18–28 yaş arası geniş bir genç örneklem grubunu (N = 458) ele alarak ekran kullanım biçimleri ve psikolojik iyi oluş ilişkisini tartışmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Demografik Bilgi Formu, Ekran Kullanım Biçimleri Bilgi Formu ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği’nin (PİO) kullanıldığı çalışma, Telafi Edici İnternet Kullanımı Teorisi’ni (CIUT) merkeze almış; nicel ve kesitsel bir tasarımla yürütülmüştür. Katılımcıların %62’si, 4 saat ve üzeri ekran süresi ile “ağır kullanıcı” kategorisinde yer almıştır. Günlük olaylardan ve stresten kaçış birincil ekran kullanım motivasyonunu oluşturmuş (%65,7; n = 301); Instagram en önemli telafi edici platform olarak öne çıkmıştır. Uzun süreli ekran aktivitesinden sonra “yorgunluk” ve “dikkat dağınıklığı” hissedildiği bildirilmiştir. Çocukları inceleyen araştırmalarda görülen uzun ekran süresi ile düşük psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkinin gençlerde doğrusal bir nitelik taşımadığı tespit edilmiştir. Çalışmada, yaş grubu yükseldikçe ekran süresinin ötesinde telafi edici kullanım motivasyonlarının önem kazandığı sonucuna varılmıştır.
Abstract
The rising dominance of screens has transformed leisure practices in everyday life, a change that has become particularly evident among children and adolescents. Studies focusing on this issue have generally used child samples and reported statistically significant negative correlations between increased screen time and psychological well-being. This study was conducted to examine the relationship between screen use patterns and psychological well-being among a large young sample aged 18–28 (N = 458). Using a Demographic Information Form, a Screen Use Patterns Information Form, and the Psychological Well-Being Scale (PWB), the study was designed within the framework of the Compensatory Internet Use Theory (CIUT) and employed a quantitative, cross-sectional design. Sixty-two percent of participants reported four or more hours of daily screen time and were classified as “heavy users.” Escape from daily events and stress constituted the primary motivation for screen use (%65.7; n = 301), and Instagram emerged as the most prominent compensatory platform. After prolonged screen activity, participants reported experiencing “tiredness” and “inattention.” Unlike findings from studies focusing on children—where long screen time is negatively associated with psychological well-being—the relationship among young people did not display a linear pattern. The study concluded that, as age increases, compensatory use motivations beyond screen duration gain importance in explaining psychological well-being.