Dergiler / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 3

PİRÎ REİS’İN KÜLTÜREL MİRASI KİTAB-I BAHRİYE’DE DENİZCİLİĞİN FOLKLORİK KATMANLARI

PİRÎ REİS’S CULTURAL HERITAGE KİTAB-I BAHRİYE

Sayfa
1197–1221
Yayın Tarihi
2026-09-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan tespit ve değerlendirmelerden hareketle Kitab-ı Bahriye’nin yalnızca bir seyir ve coğrafya kitabı olmadığı; denizcilik folklorunun deniz bilgisini, sözlü kültür ürünlerini, ritüel ve inançları, yeme-içme kültürünü, ekolojik bilgisini ve usta-çırak ilişkisini sistematik biçimde belgeleyen çok katmanlı bir kültürel kaynak olduğu ortaya konulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı denizcilik tarihinin temel kaynaklarından biri olan Kitab-ı Bahriye uzun yıllar boyunca coğrafya, haritacılık, tarih çalışmaları bağlamında incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada deniz kültürü ve folklor ilişkisi kavramsal olarak ele alındıktan sonra Pirî Reis’in kültürel mirası olan Kitab-ı Bahriye’de yer alan folklorik unsurlar disiplinler arası bir perspektifle değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan tespit ve değerlendirmelerden hareketle Kitab-ı Bahriye’nin yalnızca bir seyir ve coğrafya kitabı olmadığı; denizcilik folklorunun deniz bilgisini, sözlü kültür ürünlerini, ritüel ve inançları, yeme-içme kültürünü, ekolojik bilgisini ve usta-çırak ilişkisini sistematik biçimde belgeleyen çok katmanlı bir kültürel kaynak olduğu ortaya konulmuştur.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Pirî Reis · Kitab-ı Bahriye · Denizcilik Folkloru

Özet

Osmanlı denizcilik tarihinin temel kaynaklarından biri olan Kitab-ı Bahriye uzun yıllar boyunca coğrafya, haritacılık, tarih çalışmaları bağlamında incelenmiştir. Pirî Reis tarafından kaleme alınan bu eser yalnızca coğrafya, haritacılık, tarih ile sınırlı olmayıp aynı zamanda çeşitli folklorik unsurları ve kültürel birikimi de kapsamaktadır. Esere dikkatli bir şekilde bakıldığında, Kitab-ı Bahriye’nin yalnızca denizcilik bilgisi aktaran bir kılavuzdan ibaret olmadığı; Akdeniz bölgesinin çok katmanlı kültürel dokusunu, sözlü gelenekten beslenen yerel inanışları, halk arasında dolaşan rivayetleri ve bölgelerin anlatısal hafızasını yansıtan zengin bir kaynak niteliği taşıdığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle Kitab-ı Bahriye hem yazılı hem sözlü kültürün kesişiminde yer alan bir metin olarak, güncel folklor araştırmalarının da ilgi alanına girebilecek önemli bir kültürel belgedir. Çalışmada deniz kültürü ve folklor ilişkisi kavramsal olarak ele alındıktan sonra Pirî Reis’in kültürel mirası olan Kitab-ı Bahriye’de yer alan folklorik unsurlar disiplinler arası bir perspektifle değerlendirilmiştir. Bu bağlamda çalışmanın temel veri kaynağını literatür taraması yoluyla elde edilen yazılı dokümanlar oluşturmaktadır. Konuya ilişkin kitaplar, akademik makaleler ve ilgili araştırmalar sistematik biçimde incelenmiş; elde edilen veriler nitel araştırma yöntemlerinden biri olan kültür analizi deseni çerçevesinde değerlendirilmiştir. Yapılan tespit ve değerlendirmelerden hareketle Kitab-ı Bahriye’nin yalnızca bir seyir ve coğrafya kitabı olmadığı; denizcilik folklorunun deniz bilgisini, sözlü kültür ürünlerini, ritüel ve inançları, yeme-içme kültürünü, ekolojik bilgisini ve usta-çırak ilişkisini sistematik biçimde belgeleyen çok katmanlı bir kültürel kaynak olduğu ortaya konulmuştur.

Abstract

The Kitab-ı Bahriye, one of the fundamental sources of Ottoman maritime history, has been studied for many years within the context of geography, cartography, and history studies. This work, written by Piri Reis, is not limited to geography, cartography, and history, but also encompasses various folkloric elements and cultural heritage. A careful examination of the work reveals that the Kitab-ı Bahriye is not merely a guide conveying maritime knowledge; it is a rich source reflecting the multi-layered cultural fabric of the Mediterranean region, local beliefs nourished by oral tradition, legends circulating among the people, and the narrative memory of the regions. Therefore, as a text situated at the intersection of both written and oral culture, the Kitab-ı Bahriye is an important cultural document that can also be of interest to contemporary folklore research. This study conceptually examines the relationship between maritime culture and folklore, and then evaluates the folkloric elements in Pirî Reis’s Kitab-ı Bahriye, a cultural heritage, from an interdisciplinary perspective. In this context, the primary data source of the study consists of written documents obtained through a literature review. Books, academic articles, and related research on the subject were systematically examined; the data obtained were evaluated within the framework of cultural analysis, a qualitative research method. Based on the findings and evaluations, it has been revealed that Kitab-ı Bahriye is not merely a book of navigation and geography; it is a multi-layered cultural resource that systematically documents maritime folklore, including knowledge of the sea, oral cultural products, rituals and beliefs, food and drink culture, ecological knowledge, and the master-apprentice relationship.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Karabudak, G., *, G. K. (2026). PİRÎ REİS’İN KÜLTÜREL MİRASI KİTAB-I BAHRİYE’DE DENİZCİLİĞİN FOLKLORİK KATMANLARI. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 3, 1197–1221. https://doi.org/10.33692/avrasyad.1849179

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Alpagot, Haydar ve Fevzi Kurdoğlu. 2002. “Mukaddime”. Kitabı Bahriye. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  2. Ayverdi, İlhan. 2010. Misalli Büyük Türkçe Sözlük. İstanbul: Kubbealtı.
  3. Bali, Aslı. 2024. Türk Halk Edebiyatında Deniz Metaforu. Çanakkale: Paradigma Akademi Yayınları.
  4. Bayat, M. 1988. Kitab-ı Bahriye Pirî Reis. Ankara: Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  5. Beck, Horace. 1977. Folklore and the Sea. Middletown: Wesleyan University Press.
  6. Bostan, İdris ve Salih Özbaran. 2009. Başlangıçtan XVII. Yüzyılın Sonuna Kadar Türk Denizcilik Tarihi I. İstanbul: Deniz Basımevi Müdürlüğü.
  7. Bostan, İdris. 2007. “Pîrî Reis”. ss. 283-285 içinde TDV İslâm Ansiklopedisi. C. 34. İstanbul: Türk Diyanet Vakfı Yayınları.
  8. Ceran, İsmail. 2009. “Sebte”. ss. 258-260 içinde TDV İslâm Ansiklopedisi. C. 36. İstanbul: Türk Diyanet Vakfı Yayınları.
  9. Farajova, Malahat. 2011. “Gobustan Rock Art Cultural Landscape”. Adoranten: 41-66. https://www.rockartscandinavia.com/images/articles/malahat_a11.pdf
  10. Gül, Mustafa ve Mustafa Balcıoğlu. 1990. “Anadolu Selçuklularında Denizcilik Faaliyetleri”. Ondokuz Mayis University Journal of Education Faculty 5(1): 61-68. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/188208
  11. Gülenç, İlyas. 2009. “XXI. Yüzyılda Küresel Türk Deniz Gücü Model Tanımlaması”, Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
  12. Homeros. 2008. İlyada. İstanbul: Can Yayınları.
  13. Homeros. 2014. Odysseia. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  14. İlgürel, Mücteba. 2001. “Osmanlı Denizciliğinin İlk Devirleri”. Belleten 65 (243): 637-654. https://doi.org/10.37879/belleten.2001.637
  15. İnan, Abdülkadir. 1992. Tarihte ve Bugün Şamanizm Materyaller ve Araştırmalar. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
  16. İnan, Ayşe Afet. 2020. Piri Reis’in Hayatı ve Eserleri-Amerika’nın En Eski Haritaları. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  17. Kennedy, Paul. 1991. Büyük Güçlerin Yükseliş ve Çöküşleri. Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  18. Koca, Fatma Yasemin. 2004. “Piri Reis Eserlerinin Coğrafya Eğitimindeki Yeri ve Önemi”. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  19. Köksal, Hasan. 1996. “Türk Düğünlerinde “Saçı” Geleneği, Buna Bağlı Ritler-Pratikler”. Bilig (Bilim ve Kültür Dergisi) 1: 75-81. https://bilig.yesevi.edu.tr/yonetim/icerik/makaleler/3708-published.pdf
  20. Ocak, Ahmet Yaşar. 1985. İslâm-Türk İnançlarında Hızır yahut Hızır-İlyas Kültü. Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları.
  21. Özdemir, Nebi. 2024. “Uluslararası Deniz ve Sahil Kültürü Araştırmaları ve Kültürel Ekolojik Hareketler”. Mehmet Naci Önal ve Nebi Özdemir (Ed.), ss. 159-180 içinde Uluslararası Deniz ve Kıyı Folkloru Sempozyumu Bildiri Kitabı. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayını.