KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Mülkiye Dergisi / 2014 / Cilt: 34 Sayı: 269

Medya Endüstrisi Üzerine Yapılan Çalışmalarda Siyaset, Kuram ve Yöntem

Politics, Theory and Method in Media Industries Research

David Hesmondhalgh
Sayfa
11–28
Yayın Tarihi
2014-02-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Keywords: media industries, cultural industries, creative industries, political economy, cultural economy, research methods

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Özet: 1990’lardaki dip noktasından bu yana medya endüstrisi ve medya üretimi üzerine yapılan çalışmalar, daha ziyade medya ve iletişim politikalarıyla bağlantılı olarak hatırı sayılır bir diriliş yaşamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yazı, medya endüstrisi araştırmalarının uzun dönemde ancak iyi temellenmiş iddialarla, kuramsal ve yöntembilimsel bakımdan sağlam temellere oturtularak entelektüel değerini artıracağı inancıyla kaleme alındı.
💡
Sonuç & Katkı:Keywords: media industries, cultural industries, creative industries, political economy, cultural economy, research methods
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:medya endüstrisi · kültürel endüstriler · yaratıcı endüstriler

Özet

Özet: 1990’lardaki dip noktasından bu yana medya endüstrisi ve medya üretimi üzerine yapılan çalışmalar, daha ziyade medya ve iletişim politikalarıyla bağlantılı olarak hatırı sayılır bir diriliş yaşamıştır. Bu yazı, medya endüstrisi araştırmalarının uzun dönemde ancak iyi temellenmiş iddialarla, kuramsal ve yöntembilimsel bakımdan sağlam temellere oturtularak entelektüel değerini artıracağı inancıyla kaleme alındı. Medya endüstrisi araştırması, emprik çalışmadan ve sosyal teoriden beslenen bir kültürel üretim siyasetine gerek duymaktadır. Bu kısa yazıda, yakın zamanda medya endüstrisi araştırmacılarının ilgi alanında olan şu yaklaşımların zayıf ve güçlü yönlerini işaret ederek, böylesi bir projenin neye benzeyebileceğini ortaya koymaya çalışacağım: Yaratıcı endüstriler analizi, ekonomi politiğin bir türü ve kültürel ekonomi. Anahtar sözcükler: medya endüstrisi, kültürel endüstriler, yaratıcı endüstriler, ekonomi politik, kültürel ekonomi, araştırma yöntemleri Abstract Since its 1990s nadir, the study of media industries and production, often linked to an interest in media and communications policy, has undergone a considerable resurgence. This essay is founded on the view that only by carefully and painstakingly grounding its claims, and by paying attention to theoretical and methodological issues, will media industries research accrue the long-term intellectual credibility to maintain its recent momentum, and to build on it. Actually, media industries research requires a politics of cultural production informed by social theory and by empirical work. In this short essay, I attempt to indicate what such a project might look like by highlighting some strengths and weaknesses in three types or groups of approach that have recently been of interest to media industries researchers: creative industries analysis, one particular type of political economy and cultural economy. Keywords: media industries, cultural industries, creative industries, political economy, cultural economy, research methods

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Hesmondhalgh, D. (2014). Medya Endüstrisi Üzerine Yapılan Çalışmalarda Siyaset, Kuram ve Yöntem. Mülkiye Dergisi, Cilt: 34 Sayı: 269, 11–28. https://ajindex.com/articles/1236508

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Amin, A. ve Thrift, N.J. (der.) (2004). The Blackwell Cultural Economy Reader, Oxford: Blackwell Publishing.
  2. Bennett, T. (1998). Culture: A Reformer’s Science, Londra: Sage.
  3. Born, G. (2008). “The social and the aesthetic: methodological principles in the study of cultural production”, Alexander, J. ve Reed I. (der.) Meaning and Method: The Cultural Approach to Sociology, Boulder: Paradigm Publishers içinde, 77-92.
  4. Caves, R.E. (2000). Creative Industries: Contracts Between Art and Commerce, Cambridge: Harvard University Press.
  5. Cunningham, S. (2004). “The creative industries after cultural policy: a genealogy and some preferred futures”, International Journal of Cultural Studies, S.7, s.105-115.
  6. Donald, J. (2004). “What’s new? A letter to Terry Flew”, Continuum: Journal of Media & Cultural Studies, S.18, s. 235-246.
  7. Du Gay, P. (1997). “Introduction”, Du Gay, P. (der.) Production of Culture/Cultures of Production, Londra: Sage içinde, s. 1-10.
  8. Du Gay, P. ve Pryke, M. (2002). “Cultural economy: an introduction”, Du Gay, P. ve Pryke, M. (der.) Cultural Economy: Cultural Analysis & Commercial Life, Londra: Sage içinde, s. 1-19.
  9. Elliott, P. (1972). The Making of a Television Series: A Case Study in the Sociology of Culture, Londra: Constable.
  10. Flew, T. (2004). “Creativity, the ‘new humanism’ and cultural studies”, Continuum: Journal of Media & Cultural Studies, S.18, s.161-178.
  11. Garnham, N. (2000). Emancipation, the Media, and Modernity: Arguments about the Media and Social Theory, Oxford: Oxford University Press. 38 Bu konuda benim çabam için bkz. Hesmondhalgh (2007).
  12. 28 mülkiye 2010 Cilt: XXXIV Sayı:269 Golding, P. ve Elliott, P. (1979). Making the News, Londra: Longman.
  13. Grindstaff, L. (2002). The Money Shot: Trash, Class, and the Making of TV Talk Shows. Chicago: University of Chicago Press.
  14. Hartley, J. (der.) (2005). Creative Industries, Oxford: Blackwell Publishing,
  15. Herman, E. (1995). “Media in the U.S. political economy”, Downing, J., Mohammadi, A., ve SrebernyMohamadi, A. (der.) Questioning the Media: A Critical Introduction. Londra: Sage içinde. 77-83.
  16. Herman, E. ve McChesney, R. (1997). The Global Media, New York: Cassell.
  17. Hesmondhalgh, D. (2005). “Media and cultural policy as public policy: the case of the British labour government”, International Journal of Cultural Policy, S.11, s. 95-109.
  18. _______ (2007). The Cultural Industries, 2. Basım, Londra: Sage. Hesmondhalgh, D. ve Toynbee J. (der.) (2008). The Media and Social Theory, New York: Routledge.
  19. Howkins, J. (2001) The Creative Economy: How People Make Money from Ideas, Londra Allen Lane.
  20. Lash, S. ve Urry, J. (1994). Economies of Signs and Space, Londra: Sage.
  21. McChesney, R.W. (1999). Rich Media, Poor Democracy: Communication Politics in Dubious Times, Urbana: University of Illinois Press.
  22. Mosco, V. (1996). The Political Economy of Communication: Rethinking and Renewal, Londra: Sage.
  23. Nixon, S. (2003). Advertising Cultures: Gender, Commerce, Creativity, Londra: Sage. Ray, L. ve Sayer, A. (1999). “Introduction”, Ray, L. ve Sayer, A. (der.) Culture and Economy After the Cultural Turn, Londra: Sage içinde, s. 1-24.
  24. Sibeon, R. (2004). Rethinking Social Theory, Londra: Sage.
  25. Warde, A. (2002). “Production, consumption and cultural economy”, Du Gay, P. ve Pryke, M. (der.) Cultural Economy: Cultural Analysis & Commercial Life, Londra: Sage içinde, s. 185-200.