Dergiler / 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi / 2024 / Cilt: 5 Sayı: 2

Mutluluk Endeksi, Eğitim Ve Gelir Seviyesinin Suç Oranına Etkisi: Türkiye Örneği

The Effect Of Happiness Index, Education And Income Level On Crime Rate: The Case Of Türkiye

Şengül Can(MANİSA CELÂL BAYAR ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-4022-0393
Sayfa
145–153
Yayın Tarihi
2024-06-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak gelir seviyesindeki artışın her iki model için de olumlu bir etkisi olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bireyin temel ihtiyaçlarının yeterli seviyede karşılanması günlük hayatta güvenlik duygusunu arttırmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yapılan literatür taramasında bireyi suça iten faktörler arasında eğitim, gelir seviyesi, işsizlik oranı ve mutluluk düzeyi olduğu görülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak gelir seviyesindeki artışın her iki model için de olumlu bir etkisi olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mutluluk · Suç · Gelir Düzeyi

Özet

Bireyin temel ihtiyaçlarının yeterli seviyede karşılanması günlük hayatta güvenlik duygusunu arttırmaktadır. Ancak yoksulluk, işsizlik veya yaşam tarzına olan baskılar doğrudan veya dolaylı olarak toplumsal çatışma ve suça neden olmaktadır. Yapılan literatür taramasında bireyi suça iten faktörler arasında eğitim, gelir seviyesi, işsizlik oranı ve mutluluk düzeyi olduğu görülmüştür. Suç türleri ise bireye ve topluma karşı işlenen suçlar olarak kategorize edilmiştir. Araştırma kapsamında iki farklı regresyon modeli kurulmuştur. Birinci modelde topluma karşı işlenen suçlar, ikinci modelde bireye karşı işlenen suçlar üzerinde eğitim, gelir seviyesi, mutluluk düzeyi değişkenlerinin etkileri araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda suç işleme oranı üzerinde eğitim, toplumun mutluluk düzeyi ve gelir seviyesinin anlamlı etkileri olduğu görülmüştür. Bu bağlamda eğitim ve mutluluk seviyesinde görülen bir birimlik artışın hem topluma karşı hem de bireye karşı işlenen suçlar üzerinde (suç oranını azaltma yönünde) olumlu bir etkisi olduğu görülmüştür. Ancak gelir seviyesindeki artışın her iki model için de olumlu bir etkisi olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract

Meeting the basic needs of the individual at an adequate level increases the sense of security in daily life. However, poverty, unemployment or pressures on lifestyle directly or indirectly cause social conflict and crime. In the literature review, it was observed that education, income level, unemployment rate and happiness level are among the factors that push individuals to crime. Crime types are categorized as crimes against the individual and society. Within the scope of this study, two different regression models were established. In the first model, the effects of education, income and happiness level variables on crimes against society are investigated, while in the second model, the effects of the same variables on crimes against individuals are investigated. According to results obtained, it was observed that education, happiness level of the society and income level had significant effects on the rate of crime. In conclusion, a one-unit increase in the level of education and happiness has a positive effect on the crimes committed against both the society and the individual (in the direction of reducing the crime rate). However, it was concluded that the increase in income level did not have a positive effect for both models.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Can, Ş., *, Ş. C. (2024). Mutluluk Endeksi, Eğitim Ve Gelir Seviyesinin Suç Oranına Etkisi: Türkiye Örneği. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 2, 145–153. https://doi.org/10.52835/19maysbd.1460846

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (35)

  1. Akçay, A., ve Sarıözkan, S. (2015). Yumurta Tavukçuluğunda Gelirin Ridge Regresyon Analizi ile Tahmini. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 62(1), 69-74.
  2. Aktaş, E., ve Nalçacı, M. E. (2022). Suç Ve Ekonomi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(14), 316-340. https://doi.org/10.54831/vanyyuiibfd.1204301
  3. Alkan, T., ve Durduran, S. S. (2024). Meyve Bahçelerinin Çoklu Regresyon Analizi ve Yapay Sinir Ağları ile Değerlemesi. Türkiye Arazi Yönetimi Dergisi, 6(1), 1-8.
  4. Albayrak, G. (2022). Mutluluk Ekonomisi ve Türkiye. Turkish Business Journal, 3(5), 57-75.
  5. Ata, Y. A. (2011). Ücretler, İşsizlik ve Suç Arasındaki İlişki: Yatay-Kesit Analizi. Çalışma ve Toplum, 4, 113-134.
  6. Çevik, N. K., Altınkeski, B. K. ve Kantarcı, T. (2019). Mutlu Gezegen Endeksi: Dünyanın En Mutlu Ülkelerinden Panel Veri Bulguları. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (EK SAYI (2019), 181-202.
  7. Çipe, B., ve Usanmaz, D. (2021). Göç Akışı ve Mutluluk Endeksi: G7 Ülkeleri Üzerine Göç Analizi (2006-2019). Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 13(2), 186-209.
  8. Davies, S., and Hinks, T. (2010). Crime And Happiness Amongst Heads Of Households in Malawi. Journal of Happiness Studies, 11, 457-476.
  9. Doğan, O., Narin, S., Genç, Y., Bande, N., ve Odacıoğlu, O. G. (2024). Konut Değerleme Tahmininde Yapay Sinir Ağları ve Çoklu Regresyon Analizi Yöntemlerinin Kıyaslanması: Yenimahalle/Ankara Örneği. Türkiye Arazi Yönetimi Dergisi, 6(1), 21-31. https://doi.org/10.51765/tayod.1384421
  10. Dursun, S., Aytaç, S. ve Topbaş, F. (2011). The Effects of Unemployment and Income on Crime: A Panel Data Analysis on Turkey. Annales XLIII, No. 60, 125-138.
  11. Filiztekin, A. (2013). Türkiye'de Suç ve Emek Piyasası İlişkisi. in: Aşıcı, Ahmet ve Hisarcıklılar, Mehtap ve İlkkaracan, İpek ve Karakaş, Derya ve Kaya, Tolga, (eds.) Ümit Şenesen'e Armağan Paylaşımlar: Sayılarla Türkiye Ekonomisi. Literatür Yayınları, İstanbul, pp. 377-396. ISBN 9789750406492
  12. Gezer, T., ve Aysan, Ü. (2023). Sosyal Politikaların Mutluluk Üzerindeki Etkisi: Türkiye Örneği. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 30(1), 179-196. https://doi.org/10.18657/yonveek.1212965
  13. Giray, S., Yorulmaz, Ö., ve Ergüt., Ö. (2016). Ülkelerin Gini Katsayısı, Göç, Suç ve Mutluluk Değişkenleri Açısından Bulanık ve Dayanıklı Kümeleme Metotları ile Sınıflandırılması. Journal Of Awareness, 1(2), 1-16.
  14. Gülcan, E. ve Yeşilkaya. F. (2024). Gelir Eşitsizliği ve Yoksulluğun Suçluluk Oranına Etkisine Yönelik Bir Araştırma, Çalışma ve Toplum, 1(80), 127-158.
  15. Gültekin, H., ve Oğuzhan, A. (2021). Sosyo-Ekonomik Faktörlerin Suç Üzerine Etkisi: Düzey-2 Bölgeleri Mekânsal Panel Veri Analizi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 31, 293-310. https://doi.org/10.18092/ulikidince.823529
  16. Gümüş, U. T., Şakar, Z., Akkın, G. ve Şahin, M. (2017). Finansal Analizde Kullanılan Oranlar ve Firma Değer İlişkisi: BİST’de İşlem Gören Çimento Firmaları Üzerine Bir Analiz. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 9(16), 1-23.
  17. Ha, J., Choi, D. H., & Darling, L. E. (2024). Is The Spatial Distribution of Urban Green Space Associated With Crime in Chicago?. Urban Forestry & Urban Greening, doi:https://doi.org/10.1016/j.ufug.2024.128282.
  18. Hafızoğlu, Z. ve Güngör, D. (2007). Türk Ceza Hukukunda Suçların Tasnifi, Tbb Dergisi, Sayı 69. Erişim Adresi: https://tbbdergisi.barobirlik.org.tr/m2007-69-298 Son Erişim Tarihi: 01.03.2024
  19. Kaya, M.V., ve Bozkurt, İ. (2015). İşsizlik, Kişi Başına Milli Gelir (Yoksulluk), Suç Oranı ve Yeşil Kart: 1993 – 2009 Türkiye Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (30), 133-140.
  20. Kaya, A., ve Tabak, O. (2023). Türkiye’nin Düzey-2 Bölgelerinde Sosyo-Ekonomik Faktörlerin Malvarlığına Karşı İşlenen Suçlar Üzerine Etkileri: Sistem GMM Analizi. İzmir İktisat Dergisi, 38(1), 35-53. https://doi.org/10.24988/ije.1072811
  21. Kendirli, S., ve Şenol, F. Y. (2023). Mutluluk Endeksi, Milli Gelir, Eğitim ve Suç Oranı İlişkisi: Finlandiya Örneği. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(4), 922-928.
  22. Kesbiç, C. Y. ve Dündar, Ö. (2017). İşsizlik ve Suç Arasındaki İlişkiye Teorik Bir Bakış. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 24(2), 327-348. https://doi.org/10.18657/yonveek.335225
  23. Maddah, M., and Rezaei, Y. (2022). Happiness and Crime: A Time Series Analysis for Iranian Economy. Asian Journal of Economics, Finance and Management, 57-62.
  24. Nikolic-Ristanovic, V. (2014). Making People Happy is The Best Crime Prevention: Towards Hhappy-making Criminology. European Journal of Criminology, 11(4), 401-409.
  25. Odabaşı, S. (2022). Türkiye’de Suç ve İktisadi Belirleyicileri: Panel Veri Analizi. İzmir İktisat Dergisi, 37(3), 586-606. https://doi.org/10.24988/ije.1013433
  26. Rahadiantino, L., Nilasari, A., Rakhmawati, D.Y., and Fatoni, F. (2024). How Population Density And Welfare Affect Crime Rates: A Study İn East Java Province, Indonesia. Journal of Law and Sustainable Development, 12(2).
  27. Sezgin Kıroğlu, B., ve Sezgin, Ş. (2023). Türkiye’de Suçun Sosyo-Ekonomik Belirleyicileri. BİLTÜRK Ekonomi ve İlişkili Çalışmalar Dergisi, 5(Özel Sayı), 290-305. https://doi.org/10.47103/bilturk.1216186
  28. Şahin, M. ve Şen, B. (2021). Mala Karşı İşlenen Suç Oranları ile Gelir İlişkisi: Türkiye Üzerine Nedensellik ve Uzun Dönem Analizi. İstatistik Araştırma Dergisi, 2021, 11 (1), 49-62.
  29. TÜİK (2020). Ceza İnfaz Kurumu İstatistikleri https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Ceza-Infaz-Kurumu-Istatistikleri-2020-37202 Erişim Tarihi: 15.05.2024
  30. TÜİK (2023)(1). Yaşam Memnuniyeti Araştırması https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Yasam-Memnuniyeti-Arastirmasi-2023-49692#:~:text=T%C3%BCrkiye'nin%20%52%2C7,artarak%20%52%2C7%20oldu. Erişim Tarihi: 15.05.2024
  31. TÜİK (2023)(2). Gelir Dağılım İstatistikleri https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Gelir-Dagilimi-Istatistikleri-2023-53711#:~:text=Toplam%20gelir%20i%C3%A7erisinde%20en%20y%C3%BCksek,g%C3%B6steren%20sosyal%20transfer%20geliri%20olu%C5%9Fturdu Erişim Tarihi: 15.05.2024
  32. UNODP (2024). https://dataunodc.un.org/dp-prisons-persons-entering Erişim Tarihi: 01.02.2024
  33. WorldBank(2021). https://data.worldbank.org/indicator/SP.POP.TOTL?end=2022&name_desc=false&start=1960&view=map &year=2021 Erişim Tarihi: 10.06.2024
  34. Yavuz, E., ve Susam, N. (2022). Eğitim ve Suç İlişkisi: OECD Ülkelerinde Ortaöğretim Eğitim Harcamaları ve Hırsızlık Suçları Arasında Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme. Sosyoekonomi, 30(52), 257-282.
  35. Yıldız, F. (2020). Türkiye'de Gelir Eşitsizliği Suç İlişkisi: Panel Veri Analizi Yaklaşımı. Journal of Human & Society/İnsan ve Toplum, 10(4), 1-33.