Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, CCS’nin ekonomik güdülerden ziyade aidiyet, dayanışma ve kendini ifade etme gereksinimleri tarafından yönlendirildiğini göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Türkiye’deki otomobil merkezli gençlik altkültürünü (car-centric youth subculture; CCS) inceleyerek otomobillerin kimlik oluşumu, toplumsal etkileşim ve simgesel direnç açısından nasıl “hareketli mekânlar” olarak işlediğini ele almaktadır. Araştırmada CCS’yi biçimlendiren psikolojik, toplumsal ve mekânsal güdülenmeler; otomobillere atfedilen simgesel anlamlar; grup içi roller ve statü dinamikleri ile hareketliliğin gençlerin kentsel kamusal alanı müzakere etmesine ve yeniden düzenlemesine nasıl olanak sağladığı analiz edilmektedir. Altkültür ve mobilite çalışmalarının kuramsal çerçevesinden yararlanarak makale, yerel ölçekteki sokak köşesi sosyalliğinin kent geneline yayılan hareketli pratiklere dönüşümünü açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır. Çalışmada fenomenolojik ve anlatı temelli yaklaşımlara dayalı nitel bir araştırma tasarımı benimsenmiştir. Veriler, amaçlı ve kartopu örnekleme yöntemleriyle seçilen 13 katılımcı (7 erkek, 6 kadın) ile gerçekleştirilen derinlemesine görüşmeler ve katılımcı gözlemler aracılığıyla elde edilmiştir. Veri doygunluğuna ulaşıldıktan sonra analiz MAXQDA programı ile yürütülmüş; toplam 361 kod 2 ana tema ve 14 alt tema altında sınıflandırılmıştır. Bulgular, CCS’nin ekonomik güdülerden ziyade aidiyet, dayanışma ve kendini ifade etme gereksinimleri tarafından yönlendirildiğini göstermektedir. Otomobiller, kimliğin inşasını destekleyen ve duygusal bir sığınak sağlayan simgesel nesneler ile “hareketli odalar” işlevi görmektedir. Grup bütünlüğü ise ortak ritüeller, farklılaşmış roller (araç sahibi, yancı, misafir, çaylak) ve kapsama/dışlama ile çatışma yönetimini içeren uzlaşıya dayalı gayriresmî düzenleme mekanizmaları aracılığıyla sürdürülmektedir.
Abstract
This study investigates the car-centric youth subculture (CCS) in Türkiye, examining how automobiles operate as mobile spaces for identity formation, social interaction, and symbolic resistance. It analyses the psychological, social, and spatial motivations underpinning CCS, the symbolic meanings ascribed to cars, internal group roles and status dynamics, and the ways mobility enables young people to negotiate and reconfigure urban public space. By integrating insights from subcultural and mobility studies, the article elucidates the transformation of localized street-corner sociability into city-wide mobile practices. A qualitative research design drawing on phenomenological and narrative approaches was employed. Data were generated through in-depth interviews and participant observation with 13 participants (7 men, 6 women) recruited via purposive and snowball sampling. Following data saturation, analysis was conducted in MAXQDA, producing 361 codes clustered into 2 overarching themes and 14 subthemes. The findings indicate that CCS is primarily driven by needs for belonging, solidarity, and self-expression rather than economic motives. Automobiles function as symbolic artifacts and “mobile rooms” that facilitate identity work and provide emotional refuge. Cohesion is sustained through shared rituals, differentiated roles (car owner, sidekick, guest, rookie), and consensus-based informal regulation, including mechanisms of inclusion, exclusion, and conflict management.