Bu çalışmanın amacı Rosencrantz and Guildenstern Are Dead’in iki farklı performansında, tiyatro ve sinema seyircisinden zıt geribildirimler alınmasının nedenlerini Absürd Tiyatro geleneği ve adaptasyon kuramları çerçevesinde irdelemektir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:William Shakespeare’in ölümsüz eseri Hamlet’ten uyarladığı varoluşçu komedisi Rosencrantz ve Guildenstern Öldüler ile 1968’de Broadway sahnesinde üne kavuşan oyun yazarı Tom Stoppard, oyunun aynı isimli 1990 film uyarlamasında beklenen başarıyı yakalayamamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Stoppard, kendisiyle yapılan bir söyleşide oyununu beyaz perdeye uyarlama isteğini açıklarken oyuna “gerekli saygısızlığı” ancak kendisinin yapabileceğini ifade etmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın amacı Rosencrantz and Guildenstern Are Dead’in iki farklı performansında, tiyatro ve sinema seyircisinden zıt geribildirimler alınmasının nedenlerini Absürd Tiyatro geleneği ve adaptasyon kuramları çerçevesinde irdelemektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Rosencrantz and Guildenstern Are Dead · adaptation · appropriation
Özet
William Shakespeare’in ölümsüz eseri Hamlet’ten uyarladığı varoluşçu komedisi Rosencrantz ve Guildenstern Öldüler ile 1968’de Broadway sahnesinde üne kavuşan oyun yazarı Tom Stoppard, oyunun aynı isimli 1990 film uyarlamasında beklenen başarıyı yakalayamamıştır. Stoppard, kendisiyle yapılan bir söyleşide oyununu beyaz perdeye uyarlama isteğini açıklarken oyuna “gerekli saygısızlığı” ancak kendisinin yapabileceğini ifade etmiştir. Bu çalışmanın amacı Rosencrantz and Guildenstern Are Dead’in iki farklı performansında, tiyatro ve sinema seyircisinden zıt geribildirimler alınmasının nedenlerini Absürd Tiyatro geleneği ve adaptasyon kuramları çerçevesinde irdelemektir.
Abstract
Stoppard's Rosencrantz and Guildenstern are Dead and Its Screen Adaptivity
Tekin, İ. B. (2018). Stoppard’s Rosencrantz and Guildenstern are Dead and Its Screen Adaptivity. Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramaturji Bölümü Dergisi, Sayı: 26, 65–76. https://ajindex.com/articles/1224461